
بربنیاد یک گزارش تازه، اداره طالبان به طور غیررسمی پیشگیری از بارداری زنان را ممنوع کرده و این تصمیم پیامدهای مرگباری برای مادران داشته است. در حاکمیت طالبان دسترسی به قرصهای ضدبارداری محدود شده و دهها کلینیکی که عوارض زایمان و سقط غیرعمدی جنین را درمان میکردند، بسته شدهاند.
بنا به این گزارش مشترک روزنامه گاردین و زن تایمز که روز پنجشنبه نشر شد، پزشکان و قابلهها در چندین ولایت گفتند که داروها و وسایل پیشگیری و مورد نیاز برای تداوی زنان باردار و عوارض سقط جنین در مراکز درمانی، در ابتدا کاهش یافتند و بعداً قطع شدند.
در این گزارش گفته شده است که طالبان به کارکنان نهادهای صحی هشدار داده که اگر به زنان وسایل پیشگیری از بارداری بدهند، کلینیک شان بسته خواهد شد.
این تصمیم طالبان برای زنان فاجعه بار بوده است.
شکیبا(نام مستعار)، مادر ۴۲ ساله، صاحب ۱۲ فرزند است و در قندهار زندگی میکند. او به گاردین و زن تایمز گفت که وقتی از جایش بلند میشود احساس سرگیجه میکند، موهایش دستهدسته میریزند و استخوانهایش مدام درد میکنند. به رغم این وضعیت دشوار صحی، او بار دیگر باردار است.
کلینیک به شکیبا داروی ضدبارداری نداده و شوهرش هم اجازه نمیدهد که از جای دیگر این دارو را تهیه کند. هیچ شفاخانه و کلینیکی حاضر نیست برای وی و سایر زنان در معرض خطر، دارو بدهد.
زرغونه ۲۹ ساله، باشنده جوزجان، دوسال پیش خانهاش را براثر زلزله از دست داد و در خیمه زندگی میکرد. او برای سه روز به تنشاب دسترسی نداشت که براثر آن دچار انسداد خطرناک روده شد. داکتران پس از عملیات به شوهرش گفتند که زرغونه نباید حمل بگیرد، زیرا منجر به مرگش خواهد شد.
بنا به تشخیص پزشکان زرغونه دچار کمخونی، کمبود ویتامین و فشار خون پایین است و توان حمل جنین را ندارد، اما به اصرار شوهرش باردار شد. زرغونه تلاش کرد با استفاده از داروهای سنتی و گیاهی جنین را سقط کند، ولی نتیجهای نداشت. او تا زایمان، روزها و شبها را با ترس و نگرانی سپری کرد.
زرغونه شانس این را داشت که از ولادت جان سالم بهدر ببرد، اما هفتهها پس از آن همچنان خونریزی دارد و با درد مداوم زندگی میکند. پزشکان میگویند زرغونه نباید دوباره باردار شود، با این حال، هیچ آمپول یا وسیله پیشگیری در منطقه او وجود ندارد.
بنا به آمار سازمان بهداشت جهانی، سال گذشته بیش از ۴۴۰ شفاخانه و کلینیک به علت قطع کمکهای بینالمللی در افغانستان بسته شده یا خدمات خود را کاهش دادهاند. برای زنان در مناطق روستایی، بسته شدن مراکز درمانی به معنای ساعتها پیادهروی یا زایمان در خانه است.
در این گزارش آمده است که شماری از زنان براثر خشونت خانگی دچار سقط جنین میشوند. حمیده (اسم مستعار) قابله است و در شفاخانه قندهار کار میکند. او به گاردین و زن تایمز گفت که خشونت یکی از دلایل اصلی سقط جنین است.
پیش از ممنوعیت وسایل پیشگیری، کلینیکها در روستاها جلسات منظمی درباره فاصلهگذاری بین زایمانها برگزار میکردند. اکنون آن برنامهها وجود ندارند.
یک پزشک گفت: «وقتی دارو وجود ندارد، آگاهیدهی هم فایدهای ندارد. طالبان دستور کتبی نداده است، اما میترسیم اگر در مورد این موضوع صحبت کنیم، مرکز ما را تعطیل کند.»