حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان میگوید که پاکستان میزان فشارهای نظامی و اقتصادی بر روستاها و مردم ساکن در نزدیکی خط دیورند را افزایش داده است. آقای کرزی تاکید کرد که باشندگان مناطق مرزی وادار شوند برای حل مشکلات امنیتی و سایر مسائل به ادارات مربوط به پاکستان مراجعه کنند.
حامد کرزی روز شنبه در بیانیهای گفت که در روزهای اخیر، میان برخی از بزرگان قومی در دو سوی خط مرزی اسنادی تحت عنوان «توافق صلح» امضا شده است. او گفت که وزارت امور خارجه پاکستان نیز این توافقها را بهطور رسمی تأیید و از آن استقبال کرده است.
رئیسجمهور پیشین میگوید «این تحولات به عنوان تلاشی از سوی پاکستان برای رسمیتبخشی به خط فرضی دیورند و اقدامی مغایر با حاکمیت ملی افغانستان تلقی میشود.»
او در ادامه بدون نام بردن از طالبان، گفت که مسئولان در مورد این تحولات برای مردم توضیحات روشن ارائه کنند.
پیشتر، طاهر اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان، از توافقات آتشبس میان بزرگان محلی دو طرف مرز در کنر و نورستان استقبال کرد. او تأکید کرد که این توافقات نشاندهنده تمایل باشندگان مناطق مرزی به صلح است.
طاهر اندرابی پنجشنبه، ۱۷ ثور، درباره توافق بزرگان دو سوی مرز در باجور-کنر و چترال و نورستان گفت: «این تحولات خوشآیند است و نشان میدهد که مردم هر دو طرف خواهان صلح هستند.»
بزرگان قومی ولایت نورستان در اواخر حمل پس از دو ماه بسته ماندن راههای ولسوالیهای کامدیش و برگمتال و برای فرار از خطر قحطی و گرسنگی، به نیروهای مرزی پاکستان در منطقه چترال مراجعه کردند. تلاشهای باشندگان این دو ولسوالی منجر به توافق آتشبس در دو سوی مرز شد.
بزرگان مناطق مرزی کنر نیز، اخیرا با الگوگیری از نورستانیها با بزرگان باجور در آنسوی مرز به تماس شده و به توافق آتشبس دست یافتند.
مقامات طالبان تاکنون در مورد امضای توافقات صلح در مناطق مرزی اظهارنظر نکردهاند.
رابعه نسیمی در انتخابات شورای محلی غرب لندن با کسب بیش از ۱۲۰۰ رأی بهعنوان یکی از سه نامزد برنده اعلام شد.
خانم نسیمی در دور اول حاکمیت طالبان، زمانی که پنج ساله بود، همراه با خانوادهاش افغانستان را ترک و به بریتانیا مهاجر شد.
او در اکس نوشت «بسیار مفتخرم که بهعنوان عضو شورای حزب کارگر برای ایست اکتون، در کنار استیون دانلی و هیتش تیلور و به نمایندگی از حزب کارگر انتخاب شدهام.» رابعه نسیمی تاکید کرد که این یک کارزار انتخاباتی طولانی و دشوار بود.
رابعه نسیمی که در سال ۱۹۹۹ همراه با خانوادهاش وارد بریتانیا شد، پس از دریافت مدرک لیسانس در رشته جامعهشناسی از دانشگاه گلداسمیتس لندن، دوره ماستری خود را در همین رشته در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن (LSE) به پایان رساند و سپس تحصیلات خود را در مقطع دکترا در رشته جامعهشناسی با تمرکز بر موضوع مهاجران نسل دو، هویت، میهن و زبان در دانشگاه کمبریج شروع کرد.
پیمانه اسد نیز از رأیدهندگان قدردانی کرد که برای سومین دوره دوباره به او رای دادند. او درباره دشواریهای این انتخابات نوشت «کسانی که به مردم میگفتند من یک مسلمان واقعی نیستم، چون به راهحل دو کشوری باور دارم مرا صهیونیست مینامیدند، چون پدرم یک افغان پشتوزبان جنوبی است مرا طالبان خطاب میکردند، و برای ساکت کردنم بهخاطر صحبت درباره سیاست خارجی برایم تهدید به مرگ میفرستادند.»
خانم اسد تاکید کرد «من تمام این حملات را تحمل کردم و سومین دوره پیروزیام را به دست آوردم. حتی با بیشترین تعداد رأی در صدر فهرست قرار گرفتم.»
نتایج انتخابات روز پنجشنبه در بریتانیا نشان میدهد که حزب کارگر به رهبری کییر استارمر، نخستوزیر این کشور، در شوراهای محلی انگلستان و رایگیریهای اسکاتلند و ولز با شکست گسترده روبهرو شده است.
در مقابل، حزب ریفرم یوکی، حزب ملی اسکاتلند، پلاید کامری در ولز و حزب سبز در چند حوزه پیشروی کردهاند.
این انتخابات برای ۱۳۶ شورای محلی در انگلستان و پارلمانهای محلی اسکاتلند و ولز برگزار شد و مهمترین آزمون افکار عمومی برای حکومت کارگر پیش از انتخابات عمومی سال ۲۰۲۹ به شمار میرود.
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان بازداشت جاوید نیازی از سوی استخبارات طالبان را به شدت محکوم کرده و آن را مانع جدی در برابر آزادی بیان و فعالیتهای رسانهای میداند.
این نهاد حامی رسانهها میگوید که در حال حاضر به شمول آقای نیازی، شش خبرنگار دیگر نیز در زندانهای طالبان به سر میبرند.
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان تاکید کرد که ادامه این وضعیت نگرانیهای شدیدی را در مورد امنیت شغلی خبرنگاران در کشور ایجاد کرده است.
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان از اداره طالبان خواست که احمد جاوید نیازی و سایر خبرنگاران زندانی را فورا و بدون قید و شرط آزاد کند.
این سازمان همچنین از نهادهای بینالمللی خواست تا فشارهای خود را برای تامین حقوق و تضمین امنیت جانی خبرنگاران در افغانستان افزایش دهند.
افغانستان در شاخص جهانی آزادی مطبوعات در جایگاه ۱۷۵ قرار دارد؛ جایگاهی که پس از استیلای طالبان ۵۳ رتبه سقوط را نشان میدهد.
طالبان اخیرا در مراسم یادبود از روز جهانی مطبوعات، واژه آزادی را از نام این روز حذف کرد و هیچ خبرنگار زنی در این نشست حضور نداشت.
پیش از این نیز سازمانهای بینالمللی حامی خبرنگاران و رسانهها، وضعیت آزادی بیان و رسانهها را در افغانستان نگرانکننده خوانده بودند.
