ملا یعقوب روز یکشنبه ۲۶ دلو در مراسم سالروز خروج شوروی سابق از افغانستان در کابل خطاب به طالبان گفت کاری نکنید که «مردم عاقل شما را دیوانه خطاب کنند.» او از نیروهای طالبان خواست به فکر آینده و نسلهای بعدی باشند و تاریخی از خود برجای نگذارند که «آیندگان شرمسار آن باشند.»
وزیر دفاع طالبان افزود: «باید تاریخی سفید و مایه افتخار به جا گذاشته شود، نه تاریخی که با رنگ سیاه یا سرخ نوشته شود.»
رئیس کمیته سیاسی جبهه آزادی افغانستان با بازنشر این اظهارات ملایعقوب در حساب کاربری خود در اکس، نوشت: «وقتی قوانین قرنحجری باشد، انتقاد از حاکمان جرم باشد، جامعه طبقهبندی شده باشد، سراسر کشور صحنه نمایش وحشت و دادگاه های صحرایی اعدام و شلاق باشد، تیغبران بهدست زنگیهای مست باشد، نصیحت اخلاقی جواب نمیدهد.»
برخی کاربران شبکههای اجتماعی نیز با اشاره به محدودیتهای اعمال شده توسط طالبان گفتهاند که مقامهای آن باید اندیشه را در «عدالت، تدبیر، احترام به حقوق مردم، آزادی فکری و آموزش دختران نشان دهند؛ حرف کافی نیست.»
کاربران افغان میگویند «دعوت به عقلانیت زمانی معنا دارد، که رفتار خود طالبان نیز عقلانی باشد.»
«طالبان انتقام میگیرند»
لینا روزبه، فعال مدنی و خبرنگار هم به اظهارات ملایعقوب واکنش نشان داده و از آن اظهار تعجب کرده است. او در اکس نوشت ملایعقوب باید «اول برود تروریستان خود را نصیحت کند.»
به گفته خانم روزبه، افراد طالبان انتقامگیری میکنند.
او گفت: «کسی که انتقام میگیرد دقیقا خود طالب است، هم خانه مردم را ویران کرد و انسان کشت تا به قدرت برسد و هم در حال حاضر مصروف کشتار مخالفین رژیم خود، نظامیان سابق و دیگر افراد است.»
با وجود اعلام عفو عمومی از سوی هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، شماری از کارمندان حکومت پیشین، بهویژه نظامیان در بیش از چهار سال گذشته کشته شدهاند.
طالبان وحدت را در اطاعت میداند
روزنامه هشت صبح در مقالهای این پرسش را مطرح کرده که چرا بازتاب عینی حرف مقامهای طالبان در عملکرد روزمره رژیم طالبان دیده نمیشود؟
در مقاله آمده است که علاوه بر ملایعقوب، خود ملاهبتالله آخندزاده، رهبر طالبان و سراجالدینحقانی وزیر داخله طالبان در سخنرانیهایشان دم از ضرورت تامین وحدت میزنند.
روزنامه نوشت از گفتار و رفتار مقامهای طالبان برمیآید که هدفشان از وحدت، «وحدت در اطاعت» است، نه «وحدت در مشارکت».
نویسنده بر این باور است که در نگاه طالبان وحدت بهمعنای پذیرش بیچونوچرای نظم موجود و حذف یا به حاشیهراندن صداهای مخالف است، نه لزوما تقسیم عادلانه قدرت، شمولیت سیاسی و بهرسمیتشناسی تکثر اجتماعی ـ فرهنگی.
در مقاله همچنین آمده است که عمر چندساله رژیم طالبان نشان میدهد که این رژیم هنوز مبتنی بر تمرکز و اطاعت مطلق از مرجع خاص اداره میشود و حرف اول و آخر را کسی میزند که در قندهار نشسته است.