گمشدههای کمپ امید؛ خانوادهها تابوتها را به امید یافتن عزیزان شان جستجو میکنند

۱۰ روز از حمله پاکستان به کمپ امید، مرکز تداوی معتادان در کابل میگذرد، اما شماری از خانوادهها هنوز اجساد عزیزان شان را پیدا نکردهاند.

۱۰ روز از حمله پاکستان به کمپ امید، مرکز تداوی معتادان در کابل میگذرد، اما شماری از خانوادهها هنوز اجساد عزیزان شان را پیدا نکردهاند.
طالبان برای شماری از جانباختگان این رویداد مراسم خاکسپاری دستهجمعی برگزار کرده است، بدون اینکه پاسخی برای دهها خانوادهای داشته باشد که هیچ نشانی از فرزندان شان به دست نیاوردهاند.
مقامات طالبان روز پنجشنبه برای ۵۰ نفر از قربانیان حمله هوایی پاکستان بر این مرکز ترک اعتیاد، مراسم تشییع جنازه دستهجمعی برگزار کردند.
شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت عامه طالبان تایید کرد که هنوز اجساد شماری از جانباختگان این حمله ناپدید هستند. او گفت که خانوادهها بهطور پیوسته سراغ فرزندان شان را میگیرند.
اصابت بمب جنگندههای پاکستانی باعث انفجار و آتشسوزی گسترده در این کمپ شد. به گفته شاهدان عینی، شعلههای آتش به جان بیماران افتاده بود.
طالبان میگوید ۴۱۱ نفر در حمله پاکستان به کمپ امید جان باختند، اما سازمان ملل تنها مرگ ۱۴۳ نفر را تایید کرده است. نه طالبان و نه سازمان ملل درباره این تفاوت فاحش میان ارقام جانباختگان توضیحی ندادهاند.
به نقل از خبرگزاری فرانسه، عبدالحی حمیدی در میان دهها تابوت چوبی که در صحن مسجد عیدگاه کابل چیده شده بود، یکییکی درِ آنها را باز میکرد تا شاید جسد یکی از بستگانش را شناسایی کند، اما جستوجوی او بینتیجه ماند.
او که به دنبال داماد برادرش میگشت، به این خبرگزاری گفت: «بعد از حمله هرجا رفتیم، شفاخانهها را گشتیم، اما هیچ نشانی از او پیدا نکردیم. نامش سمیعالله بود و ۳۰ سال داشت.»
به گفته او، ناپدید بودن برخی قربانیان، درد خانوادهها را دوچندان کرده است.
جنگندههای پاکستانی به تاریخ ۲۶ حوت، کمپ فینکس معروف به کمپ امید را در کابل آماج حمله هوایی قرار داد. پاکستان هر نوع ارتباط میان انفجار در کمپ امید و حملات نیروی هوایی این کشور به کابل را رد کرده است.
مقامات پاکستانی گفتند که هدف حملات، انبار سلاح و مرکز پهپادسازی طالبان بود، اما طالبان و نهادهای بینالمللی گفتند که در این حمله مرکز تداوی معتادان نیز هدف قرار گرفته است.
طالبان درباره ادعای پاکستان در مورد هدف قرار گرفتن تاسیسات نظامی و احتمال تلفات انسانی در آنجا سکوت کرده است.
شورای پناهندگان ناروی، پس از بازدید از محل گفت که شدت انفجار باعث تکهتکه شدن بسیاری از اجساد شده و شناسایی برخی قربانیان بسیار دشوار بوده است. سخنگوی وزارت صحت طالبان اعلام کرده که «اتاقهایی وجود داشت که حدود ۲۰ جوان در آن بودند، اما همهچیز ویران شده و اجساد آنها پیدا نشده است.»
سمیرا محمدی، مادری که برای یافتن عارف، پسر ۲۰ سالهاش به مسجد عیدگاه آمده بود، نیز موفق نشده است که جسد پسرش را پیدا کند. به او گفته شده که جسد پسرش کاملاً سوخته است.
سمیرا پس از آنکه اجازه ورود به صحن مسجد را بدون همراه مرد نیافت، در گورستانی که اجساد بهصورت دستهجمعی دفن میشدند، تکتک تابوتها را جستوجو کرد، اما موفق به یافتن عارف نشد.
مقامات طالبان میگویند حدود ۱۰۰ جسد در یک گور دستهجمعی در کابل دفن شدند و دهها جسد دیگر هنوز شناسایی یا به خانوادهها تحویل داده نشدهاند. برخی خانوادهها نیز اجساد عزیزانشان را بهگونه جداگانه به خاک سپردهاند.
برهانالدین کمالی، یکی دیگر از باشندگان کابل به خبرگزاری فرانسه گفت هنوز از سرنوشت محمد عیسی، برادرزاده ۲۱ سالهاش خبری ندارد. او با نشان دادن عکس این جوان گفت: «جسدش را پیدا نکردهام. وقتی کسی در خانواده ناپدید باشد، دردش فرق میکند.»
به نظر میرسد که طالبان به خانوادههای مذکور کمک نکردهاند تا با استفاده از فناوریهای جدید مانند آزمایش دیانای بر اجساد سوخته، هویت برخی از بستگانشان را روشن کنند.
سخنگوی ارتش پاکستان مدعی شد که طالبان تاسیسات نظامی خود را در کنار مرکز تداوی معتادان قرار داده است. با این حال، پاکستان به درخواست سازمان ملل برای تحقیقات مستقل درباره این رویداد پاسخی نداده است. همچنین، مشخص نیست که آیا ارتش پاکستان مایل به انجام تحقیقات داخلی در مورد این رویداد است یا خیر.
حکومت پاکستان روز پنجشنبه اعلام کرد که آتشبس موقت میان این کشور و طالبان پایان یافته است. این به معنای آن است که خانوادههای بیشتری شاهد از دست دادن فرزندان خود در این درگیری بر سر مسئله حضور شبهنظامیان پاکستان در پناه اداره طالبان افغان خواهند بود.