گزارش تحقیقی هرانا: ایران کودکان افغان را به جنگ سوریه اعزام کرده است

شماری از خبرنگاران زن افغان در این نشست درباره وضعیت رزونامه‌نگاران زن در افغانستان تحت کنترول طالبان صحبت کردند.

این نشست در ادامه شصت‌وهشتمین دور نشست‌های مقام زن ملل متحد برگزار شد.

نمایندگی دنمارک در ملل متحد در شبکه اکس نوشت که در این نشست درباره این گفت‌وگو شد که جامعه جهانی چگونه می‌تواند از روزنامه‌نگاران زن در افغانستان تحت تسلط طالبان حمایت کند.

طالبان مثل سایر حوزه‌های زندگی و فعالیت زنان، قوانین محدودکننده‌ای در ارتباط به فعالیت رسانه‌ای زنان نیز وضع کرده است.

در مجموع رسانه‌ها در حاکمیت طالبان زیر تیغ سانسورند و در مواردی گزارش‌ شده که مقام‌های طالبان، محتوای نشرات این نهادها را قبل از نشر بررسی می‌کنند.

طالبان به رسانه‌ها دستور داده که گردانندگان زن با ماسک در برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شوند و در مورد دیگری، پخش صدای زنان را در هلمند منع کرده است.

پیشتر مرکز خبرنگاران افغانستان گفت در بیشتر از دو سال حاکمیت طالبان در افغانستان حداقل ١٤ دستور در زمینه چگونگی کار رسانه‌ها و خبرنگاران صادر و اجرا شده که آزادی رسانه‌ها را به شکل جدی محدود کرده است.

به گفته این مرکز، برخی محدودیت‌های طالبان به‌طور ویژه زنان را هدف قرار داده است. منع مصاحبه زنان با مردان و یا منع اجرای برنامه در محیط مشترک با مردان نیز شامل محدودیت‌های طالبان بر فعالیت رسانه‌ای زنان می‌شود.

براثر این محدودیت‌ها، تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران زن را ناگزیر شده‌اند از این شغل دست بکشند. شمار دیگری از آنها نیز به کشورهای دور و نزدیک مهاجرت کرده‌اند.

خانم بحوث این اظهارات را در نشست شصت‌وهشتمین دور کمیسیون مقام زن ملل متحد در مقر این سازمان بیان کرد.

موضوع این نشست امنیت از نگاه از زنان و دختران در افغانستان تحت کنترول طالبان بود.

رئيس بخش زنان ملل متحد گفت در این نشست از زنان افغان درباره اینکه امنیت برای آنها چه معنایی دارد، شنیده است.

این نشست روز سه‌شنبه، ۲۳ حوت، به میزبانی امارات متحده، بریتانیا، انستیتوت توسعه خارجی و نهاد پژوهش و توسعه در مقر ملل متحد برگزار شد.

نمایندگی امارات متحده عربی در صفحه اکس خود نوشته که این نشست به تاثیرات فقر بر زندگی زنان و دختران افغانستان و پیامدهای آن پرداخت.

در این یادداشت آمده که فقر حاکم در افغانستان، خانواده‌ها را مجبور می‌کند دست به انتخاب‌های غیرممکنی برای فراهم کردن غذا بزنند و این امر، زنان و دختران را در موقعیت‌های آسیب‌پذیر قرار می‌دهد.

این خبرگزاری گزارش داد تنها شش پناهجوی افغان به یک پناهگاه درست منتقل شدند و باقی آنها هنوز هم در ترمینال دوم این فرودگاه زندگی می‌کنند.

در پی سقوط افغانستان به دست طالبان، برازیل یکی از کشورهای امریکای لاتین بود که دروازه‌اش را به روی مهاجران افغان در پاکستان و ایران باز کرد و به هزاران پناهجو ویزای بشردوستانه صادر کرد. شماری زیادی از مهاجران افغان که با ویزای بشردوستانه به این کشور رفته بودند، به صورت قاچاقی به ایالات متحده و کانادا رفتند.

پاکستان از ماه اکتوبر سال گذشته «سیستم تک‌سندی» را برای تردد بین افغانستان و پاکستان اعمال کرد. بر اساس این تصمیم، بعد از این مسافران برای رفت‌وآمد میان دو کشور به جز پاسپورت و ویزا با هیچ مدرک دیگری نمی‌توانند از گذرگاه‌ها عبور کنند.

این تصمیم پاکستان با واکنش‌ها و اعتراضات فراوانی مواجه شد. معترضان در مناطق مرزی می‌گویند که پشتون‌های دو سوی مرز برای تردد میان دو کشور نباید پاسپورت و ویزا نیاز داشته باشند و از طالبان خواسته‌اند که از این خواسته شان حمایت کند.

حکومت‌های افغانستان مرز دو کشور را «خط دیورند» نامیده و آن را به رسمیت نشناخته‌اند. اخیراً معاون وزارت خارجه طالبان نیز گفت که آنها «خط دیورند» را به عنوان مرز رسمی با پاکستان به رسمیت نمی‌شناسند.

منابع روز سه‌شنبه (۲۲ حوت) به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفتند که سفیر پاکستان در کابل از ملا شیرین خواسته تا با حمایت از اجباری شدن پاسپورت در خط دیورند، رضایت عموم به‌ویژه تاجران را در این زمینه جلب کند.

طالبان در اعلامیه‌ای این دیدار را تایید کرد و گفت که نظامانی بر تمایل پاکستان به روابط خوب با طالبان تاکید کرده است. ملا شیرین نیز در این دیدار خواهان حفظ روابط نزدیک بین پاکستان و افغانستان شده است.

به گفته‌ طالبان، نظامانی متعهد شده که عنقریب زمینه سفر رسمی مقام‌های طالبان و دیدار با مقامات حکومت جدید پاکستان را فراهم کند.

سفر عبیدالرحمان نظامانی به قندهار در حالی صورت می‌گیرد که از سه روز بدین‌سو در مناطق سرحدی میان طالبان و نیروهای مرزی پاکستان درگیری صورت گرفته است.

آقای تاسماگامبتوف در مصاحبه‌ با خبرگزاری تاس گفت که تلاش‌های جدی از سوی سازمان پیمان امنیت جمعی برای تقویت مرز تاجیکستان با افغانستان جریان دارد.

تاجیکستان عضو این سازمان با افغانستان مرز مشترک دارد و مقام‌های تاجیک بارها نگرانی‌شان را درباره تهدید گروه‌های تروریستی از داخل افغانستان ابراز کرده‌اند.

دبیرکل سازمان پیمان امنیت جمعی به تاس گفت که بحث درباره نهایی کردن این طرح در سطح وزرای کشورهای عضو و نهادهای مرتبط با این سازمان در هفته‌های اخیر (اواخر فبروری-اوایل مارچ) انجام شده است.

آقای تاسماگامبتوف گفت که اراده سیاسی تاجیکستان و قرغیزستان که به گفته او مقیاس تهدیدهای ناشی از افغانستان را درک می‌کنند، برای اجرای این طرح مهم است.

او ابراز امیدواری کرد که دبیرخانه سازمان پیمان امنیت جمعی نتایج کار خود را در شش ماه نخست سال جاری ارائه کند.

"پیمان امنیت دسته‌جمعی" در ماه می سال ۱۹۹۲ در تاشکند، پایتخت اوزبیکستان، به امضا رسید و در سال ۲۰۰۲ این پیمان در مسکو به "سازمان امنیت دسته‌جمعی" تغییر نام داد.

روسیه، بلاروس، ارمنستان، قزاقستان، قرغیزستان و تاجیکستان عضو این سازمان اند.