• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

رئیس یوناما: طالبان وعده داده است که در زندان‌ها را به‌روی ناظران ملل متحد باز می‌کند

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۸:۱۸ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۲۳:۴۲ (‎+۱ گرینویچ)

نمایندگی ملل متحد در افغانستان اعلام کرد که اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان تعهد داده است که درهای زندان‌ها را به‌روی ناظران یوناما باز می‌کند. رزا اوتونبایوا، رئیس یوناما، از «تعهد دوامدار» این اداره برای دسترسی ناظران به زندان‌ها استقبال کرد.

در اعلامیه‌ای که یوناما روز پنجشنبه، ۱۹ میزان منتشر کرد، به نقل از رزا اوتونبایوا آمده است: «من از تعهد پایدار اداره تنظیم امور زندان‌ها برای اطمینان از دسترسی لازم تیم‌های حقوق بشر به زندان‌ها در سراسر کشور، از جمله زندان‌های زنان، استقبال می‌کنم.»

تاکنون طالبان در مورد این اعلامیه یوناما واکنشی نشان نداده است.

در سه سال گذشته، گزارش‌های متعددی از شکنجه و قتل زندانیان در زندان‌های طالبان منتشر شده است و سازمان ملل نتوانسته است از زندان‌های طالبان نظارت کند.

این نخستین بار است که سازمان ملل اعلام می‌کند از طالبان وعده گرفته که به گروه‌های حقوق بشر اجازه نظارت از زندان‌ها داده شود.

خانم اوتونبایوا تاکید کرده است که تمام زندانیان دارای حقوق اساسی هستند و باید اطمینان حاصل شود که این حقوق به‌طور کامل رعایت شود.

هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) همچنین اعلام کرد که خانم اوتونبایوا با رئیس اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان گفت‌وگو کرده است.

رزا اوتونبایوا، پس از ملاقات با شماری از زندانیان زن، بر لزوم انجام کارهای بیشتر برای حمایت از حقوق زندانیان و گزینه‌های جایگزین حبس تاکید کرده است.

یوناما گزارش می‌دهد که تعداد زندانیان در زندان پلچرخی در حال افزایش است.

اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان در ماه سنبله سال جاری اعلام کرد که در زندان‌های سراسر کشور، بین ۱۰ تا ۱۱ هزار زندانی وجود دارد که از جمله آن‌ها، هزار زندانی زن و نزدیک به ۹۰۰ زندانی زیر سن هستند. مشخص نیست که این زنان به چه اتهام‌هایی زندانی شده‌اند.

یوناما خاطرنشان کرده است که نظارت و گزارش‌دهی از وضعیت حقوق بشر بخشی مهم از مأموریت این نهاد از سوی شورای امنیت ملل متحد است.

بر اساس این اعلامیه، خانم اوتونبایوا در این دیدار نگرانی‌های خود را از جمله در مورد کمبود خدمات حقوقی کافی برای زندانیان بیان کرده است.

در این اعلامیه آمده است که تنها در زندان پلچرخی بیش از پنج هزار زندانی وجود دارد و «روزانه آمار زندانیان پذیرفته‌شده نسبت به شمار زندانیان آزادشده بیشتر است.»

خانم اوتونبایوا از کمبود خدمات حقوقی برای زنان زندانی خبر داده و گفته است: «نیاز است تا کارهای بیشتری برای حمایت از حقوق زندانیان در نظام قضایی، از جمله ارائه خدمات حقوقی، محاکمه به‌موقع و گزینه‌های جایگزین حبس انجام شود.»

طبق اعلامیه یوناما، اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان نیز پیشنهادات خود را به یوناما ارائه کرده است. جزئیات این پیشنهادات شامل «سلامت، تغذیه، تعلیم و آموزش فنی» بوده است.

یوناما تصریح کرده است که بر اساس قطعنامه ۲۷۲۷ (۲۰۲۴) شورای امنیت سازمان ملل، مأموریت دارد از حقوق زندانیان حمایت کند.

این در حالی است که گزارش‌های متعددی از شکنجه و نقض حقوق فعالان سیاسی و مدنی، روزنامه‌نگاران و نیروهای امنیتی دولت پیشین در زندان‌های طالبان منتشر شده است.

هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، حدود دو هفته پیش در سفر به ولایت قندوز گفت که گزارشی درباره کشته شدن زندانیان در زندان‌های این گروه به او رسیده و مسئول زندان اعتراف کرده است که دوستانش زندانیان را کشته‌اند.

پیشتر، منابع به افغانستان اینترنشنال تأیید کرده بودند که طی سه سال گذشته، ۸۷ نفر به‌دلیل شکنجه در زندان‌های استخبارات طالبان جان باخته‌اند. این منابع اعلام کردند که این افراد با روش‌هایی همچون شوک الکتریکی، خفگی، غرق کردن در آب و شکنجه اندام‌های جنسی کشته شده‌اند. بیشتر این زندانیان از نظامیان سابق، اعضای جبهه مقاومت ملی و فعالان مخالف طالبان بوده‌اند.

گزارش اخیر وزارت خارجه امریکا نیز فاش کرد که از ۹۰ زن زندانی در سه ولایت شمالی، ۱۶ زن پس از تجاوز جنسی توسط طالبان باردار شده‌اند.

دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) سال گذشته نیز در گزارشی از نقض گسترده حقوق بشر در زندان‌های طالبان خبر داد و تاکید کرد که نزدیک به ۵۰ درصد این تخلفات شامل اعمال شکنجه و دیگر رفتارها یا «مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» است.

پربازدیدترین‌ها

داعش مسئولیت قتل روحانی شناخته‌شده پاکستانی را بر عهده گرفت
۱

داعش مسئولیت قتل روحانی شناخته‌شده پاکستانی را بر عهده گرفت

۲

تاجیکستان ۲۵۰ خانواده افغان را اخراج کرد

۳

وزیر کار طالبان: جامعه جهانی نباید موضوع کارگران را سیاسی کند

۴

پارلمان اروپا آپارتاید جنسیتی و تروریستی بودن طالبان را رسما بررسی می‌کند

۵

ارتش پاکستان: طالبان با حمایت از شبه‌نظامیان منافع افغانستان را نادیده گرفته است

•
•
•

مطالب بیشتر

آیا واشنگتن دیگر گروه طالبان را «تروریستی» نمی‌داند؟

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۷:۵۶ (‎+۱ گرینویچ)
•
عارف یعقوبی

وزارت خارجه امریکا اعلام کرده است که این کشور همچنان طالبان را به‌عنوان «یک سازمان تروریستی» می‌شناسد.

یکی از سخنگویان وزارت خارجه امریکا به افغانستان اینترنشنال گفت که امریکا و متحدانش طالبان را به‌عنوان حکومت مشروع افغانستان به رسمیت نمی‌شناسند و تا زمانی‌که تغییراتی در رفتار این گروه دیده نشود، هر گونه تعامل معنادار بین دولت امریکا و طالبان ممکن نیست.

دولت امریکا در سه سال گذشته بیشتر بر روی کمک‌های انسانی، رایزنی‌ها برای آزادی گروگان‌های امریکایی از زندان‌های طالبان، تلاش برای شکل‌دهی اجماع جهانی جهت تغییر وضعیت در افغانستان و کنترول و مهار تهدیدات گروه‌هایی مانند القاعده و داعش خراسان در افغانستان متمرکز بوده است.

آیا تأکید بر «تروریستی» بودن طالبان به معنای سخت‌گیری بیشتر امریکا در قبال این گروه است، یا اینکه واشنگتن انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به وضعیت افغانستان خواهد داشت؟

100%

چرا امریکا طالبان را «گروه تروریستی» می‌داند؟

وقتی سخنگوی وزارت خارجه امریکا طالبان را یک گروه تروریستی بین‌المللی می‌خواند، به یک فرمان قانونی اشاره دارد که توسط جورج بوش، رئیس‌جمهور پیشین این کشور، صادر شده است. پس از حادثه یازدهم سپتامبر، آقای بوش در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۱ فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ را امضا کرد که بر اساس آن طالبان به‌عنوان یک گروه تروریستی بین‌المللی شناسایی شد. این فرمان همچنان معتبر است و به این معناست که در قوانین امریکا، طالبان و شبکه حقانی به‌عنوان گروه‌های بین‌المللی تروریستی ثبت شده‌اند.

جورج بوش در آن زمان اعلام کرد که «فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ برای جلوگیری از تأمین مالی تروریسم و بخشی از تعهد ملی امریکا به رهبری تلاش‌های بین‌المللی برای توقف فعالیت‌های شوم تروریستی است.» این دستور بر اساس اختیارات قانونی، از جمله قانون وضعیت‌های اضطراری ملی، صادر شد و به نهادهای مختلف دولت امریکا دستور داد تا اقدامات لازم را برای مقابله با تهدیدات فوق‌العاده به امنیت ملی، سیاست خارجی و اقتصاد امریکا ناشی از اعمال و تهدیدات تروریستی انجام دهند.

علاوه بر این، فرمان اجرایی بوش ابزارها و سازوکارهای قانونی را برای دولت امریکا فراهم کرد تا برای مختل کردن شبکه تأمین مالی طالبان و سازمان‌های تروریستی اقدام کند و دارایی‌های رهبران طالبان و نهادهای خارجی که با این گروه روابط داشتند را شناسایی و مسدود کند.

فرمان اجرایی رئیس جمهور امریکا چیست؟

یکی از صلاحیت‌های کلیدی رئیس‌جمهور امریکا، صدور فرمان‌های اجرایی است که در زمینه‌های مختلفی مانند امور اقتصادی، امنیت ملی و روابط خارجی به‌کار گرفته می‌شوند. فرمان‌های اجرایی ویژگی‌های خاصی دارند. نخست، این فرامین باید مطابق با قانون اساسی و قوانین فدرال باشند و نمی‌توانند قانونی را که توسط کانگرس تصویب شده است، نقض کنند. همچنین، این فرمان‌ها نیازی به تأیید کانگرس ندارند، اما کانگرس می‌تواند آن‌ها را بررسی کرده و در صورت لزوم، قوانینی را تصویب کند که این فرمان‌ها را محدود یا لغو کند.

دیگر ویژگی مهم فرمان‌های اجرایی این است که هر رئیس‌جمهور می‌تواند فرمان‌های اجرایی رئیس‌جمهور پیشین را لغو یا تغییر دهد و این کار معمولاً در ابتدای دوره ریاست‌جمهوری انجام می‌شود.

بر اساس فرمان اجرایی جورج بوش، طالبان از سال ۲۰۰۱ به‌عنوان یک گروه تروریستی شناخته می‌شود و این فرمان، هنوز لغو نشده است. حذف طالبان از فهرست گروه‌های تروریستی مسیری دشوار و طولانی است. بعید به نظر می‌رسد جو بایدن، که به خاطر خروج امریکایی‌ها از افغانستان تحت انتقاد شدید قرار دارد، فرمان اجرایی صادر کند و با لغو فرمان جورج بوش، طالبان را از فهرست گروه‌های تروریستی حذف کند.

این تصمیم به رئیس‌جمهور بعدی محول خواهد شد. رئیس‌جمهور بعدی هر کسی باشد، بعید است که به افغانستان اولویت دهد. بنابراین، تا یک سال پس از انتخاب رئیس‌جمهور بعدی، تغییرات خاصی در سیاست امریکا در قبال طالبان پیش‌بینی نمی‌شود. رئیس‌جمهور بعدی می‌تواند فرمان اجرایی جورج بوش را لغو کند تا طالبان از فهرست تروریستی حذف شود و راه برای معادلات دیگر باز شود. این مسئله زمان‌بر است، زیرا لغو فرمان ممکن است با مخالفت قانون‌گذاران در کانگرس مواجه شود.

فرمان اجرایی و کمک به افغانستان

مطابق فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴، طالبان و شبکه حقانی از سوی دولت امریکا تحریم شده‌اند، اما این تحریم‌ها ارائه کمک‌های انسانی به افغانستان را ممنوع نمی‌کنند. به‌عنوان مثال، صادرات کالاهای کشاورزی، دارو و تجهیزات پزشکی به افغانستان ممنوع نیست. وزارت خزانه‌داری امریکا تصریح کرده است که این تحریم‌ها به شهروندان امریکا اجازه می‌دهند که کالاها یا خدمات را به افغانستان صادر کنند، به شرط آنکه معاملات شامل افراد یا نهادهای تحریم‌شده نباشد.

علاوه بر این، دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) در وزارت خزانه‌داری امریکا چندین مجوز عمومی مرتبط با افغانستان صادر کرده است که به تسهیل کمک‌های انسانی کمک می‌کند. این مجوزها شامل راهنمایی‌هایی در مورد مجاز بودن معاملات تحت تحریم‌ها هستند و بر این نکته تأکید دارند که کمک‌های انسانی به افغانستان می‌تواند بدون نقض مقررات ایالات متحده ارائه شود.

بنابراین، ارسال کمک‌های بشردوستانه دولت امریکا به افغانستان مطابق با مجوزهای صادرشده از سوی وزارت خزانه‌داری برای تسهیل این کمک‌ها انجام می‌شود. اما هرگونه کمک و دادوستد اقتصادی مستقیم میان دولت امریکا و هر نهاد دیگر با طالبان می‌تواند مطابق فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ پیامدهای قانونی داشته باشد. تا زمانی که فرمان جورج بوش درباره تروریستی بودن طالبان رسماً توسط رئیس‌جمهور امریکا لغو نشود، هرگونه معاملات اقتصادی و دادوستدهای رسمی با طالبان خلاف قانون این کشور است و پیامدهای سنگینی به همراه خواهد داشت.

چرا امریکا با گروه «تروریستی» توافقنامه امضا کرد؟

یکی از سوالات مهم این است که اگر طالبان یک گروه تروریستی است، پس چرا دولت امریکا با این گروه گفت‌وگو کرده و توافقنامه دوحه را امضا کرده است.

این اقدام بر اساس نرم رفتاری سازمان ملل انجام شده که به کشورهای مختلف اجازه می‌دهد برای «تأمین صلح» با گروه‌هایی مانند طالبان و حماس گفت‌وگو کنند. از دهه ۱۹۸۰، سازمان ملل با گروه‌های مختلفی که به‌عنوان سازمان‌های تروریستی شناخته می‌شوند، وارد گفت‌وگو شده است.

100%

پس از حملات ۱۱ سپتامبر، تعامل با این طالبان چالش‌برانگیزتر شد، زیرا شورای امنیت سازمان ملل نیز طالبان را به‌عنوان یک گروه تروریستی اعلام کرد. اما در سال ۲۰۰۸، با تعیین کای آیده به‌عنوان نماینده ویژه سازمان ملل برای افغانستان، این رویکرد تغییر کرد. او بر «اهمیت تعامل با طالبان برای برقراری صلح در افغانستان» تأکید کرد و آن را براساس «نرم بی‌طرفی» سازمان ملل موجهه دانست. او معتقد بود که «اجتناب از گفت‌وگو می‌تواند تلاش‌های صلح‌سازی را تضعیف کند و تعامل با همه طرف‌ها ضروری است.»

بعد از آن دولت امریکا نیز به صورت مخفیانه گفتگوها با طالبان را آغاز کرد.

بنابراین، از نظر دولت امریکا، گفت‌وگوی مستقیم با طالبان و امضای توافقنامه دوحه به منظور «تأمین صلح» مورد حمایت سازمان ملل است و به‌عنوان تخلف قانونی تلقی نمی‌شود.

راتان تاتا، سرمایه‌گذار معروف هندی درگذشت

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۷:۰۳ (‎+۱ گرینویچ)

راتان تاتا، رئيس سابق گروه تاتا و سرمایه‌گذار معروف هندی روز چهارشنبه در ۸۶ سالگی در شهر مُمبی درگذشت. نرندرا مودی، نخست‌وزیر هند در پیامی به مناسبت درگذشت آقای تاتا، او را «رهبر تجاری مبتکر، و انسانی دلسوز و خارق‌العاده» توصیف کرد.

راتان تاتا در سال ۱۹۹۱ پس از کناره‌گیری کاکایش، ج.ر.د. تاتا، به عنوان رئيس گروه تاتا منصوب شد.

گروه تاتا به عنوان یکی از بزرگترین مجموعه‌های تجاری در سطح جهان محسوب می‌شود. این شرکت چندین زیرمجموعه کوچک و بزرگ دیگر را در هند تحت کنترول دارد.

در بیانیه گروه تاتا درباره درگذشت رئيس سابق آن آمده است: «ما با اندوهی عمیق، با آقای راتان ناوال تاتا وداع می‌کنیم. او رهبر استثنایی بود که سهم بزرگی نه تنها در شکل‌گیری گروه تاتا بلکه در جامعه ما بازی کرد.»

راتان تاتا خلبان نیز بود و در مواردی هواپیمای شرکت خود را هدایت می‌کرد.

او هیچ وقت ازدواج نکرد و به خاطر سبک زندگی ساده و فعالیت‌های خیریه‌اش در هند شناخته شده است.

گروه تاتا یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین شرکت‌های هندی است که در سال ۱۸۶۸ توسط پدرکلان راتان تاتا، از پارسیان هند، تأسیس شد. این مجموعه شامل شرکت‌های مختلف در حوزه‌های صنعت، فناوری، خدمات مالی و انرژی می‌شود. گروه تاتا به عنوان یکی از برندهای معتبر در سطح جهانی مطرح است و تأثیر عمیقی بر اقتصاد هند و زندگی مردم داشته است.

دیدبان حقوق بشر: نیروهای پولیس زن حکومت پیشین از ترس تهدیدات طالبان پنهانی زندگی می‌کنند

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۵:۴۵ (‎+۱ گرینویچ)

دیدبان حقوق بشر روز پنجشنبه گزارشی درباره وضعیت نیروهای پولیس زن حکومت پیشین افغانستان منتشر کرد. این سازمان گفته که نیروهای پولیس زن حکومت پیشین از ترس تهدیداتی که از سوی طالبان دریافت می‌کنند، به زندگی مخفیانه روی آورده‌اند.

در این گزارش که تحت عنوان «خیانت دوگانه: سوءاستفاده‌ها از زنان پولیس افغان در گذشته و حال» منتشر شده، گفته که نیروهای پولیس زن حکومت پیشین از سوی مقام‌های طالبان تهدید شده‌اند.

برپایه این گزارش، تهدیدهای طالبان خطرات علیه این زنان از سوی خانواده‌های‌شان را نیز افزایش داده که از ابتدا مخالف حضور آن‌ها در صف نیروهای پولیس بودند.

دیدبان حقوق بشر گفته است که تهدیدها همچنین باعث شده که بسیاری از زنان پولیس حکومت پیشین از ترس شناسایی به گونه مخفیانه در افغانستان زندگی کنند.

دیدبان حقوق بشر برای تهیه این گزارش با ۲۴ زن از نیروهای پولیس حکومت پیشین مصاحبه کرده است. با ده نفر از این زنان به گونه حضوری و با ۹ نفر از راه دور در پنج ولایت افغانستان گفت‌وگو شده است. دیدبان حقوق بشر همچنین پای صحبت‌های ۵ نفر این زنان که در ایالات متحده، سویدن، ایتالیا، ایران و پاکستان نشسته است.

در گزارش آمده که اعضای پولیس زن حکومت پیشین افغانستان، تماس‌های تلفنی تهدیدآمیز از سوی طالبان دریافت می‌کنند و از آن‌ها خواسته می‌شود که برای بازجویی به ادارات این گروه مراجعه کنند.

این زنان همچنین هشدارهایی درباره پیامدهای نامعلوم به‌خاطر کار با نیروهای پولیس حکومت پیشین دریافت کرده‌اند.

دیدبان حقوق بشر نوشته است چند پولیس زن حکومت پیشین به دست اقارب خود که معتقد بودند این زنان «آبروی» خانواده‌ها برده‌اند، کشته شده‌اند. طبق این گزارش، طالبان تحقیقات معتبری درباره کشته شدن این زنان انجام نداده است.

زنان مصاحبه‌کننده همچنین گفته‌اند که طالبان به شکل خشونت‌آمیزی برای بازرسی به خانه‌های آن‌ها هجوم می‌برند، به مردان خانواده حمله و اموال خانه را تخریب می‌کنند.

سو‌ءاستفاده از نیروهای پولیس در حکومت پیشین

دیدبان حقوق بشر در گزارش خود نوشت که نیروهای پولیس زن در زمان کار خود در حکومت پیشین نیز مورد «آزار و اذیت جنسی و تجاوز» از سوی همکاران مرد خود قرار گرفتند.

این گزارش افزود که مقام‌های حکومت پیشین هرگز به‌خاطر اقدامات‌شان در قبال اعضای پولیس زن پاسخگو نبودند.

طبق این گزارش، شماری از نیروهای پولیس زن حکومت پیشین گفتند که در جریان کار خود به‌طور مکرر مورد «آزار و اذیت جنسی، تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی» قرار گرفته‌اند.

آن‌ها همچنین گفتند که از سوی مقام‌های مافوق به خاطر «رابطه جنسی در ازای ارتقا یا جلوگیری از اخراج»، تحت فشار قرار می‌گرفتند.

دیدبان حقوق بشر گفت که دست‌کم از سال ۲۰۱۳ موارد سوءاستفاده از نیروهای پولیس زن در حکومت پیشین، در میان کشورهای حامی این نیروها امری شناخته‌شده بوده است.

مهاجرت

دیدبان حقوق بشر در گزارش خود نوشت که بسیاری از نیروهای زن حکومت پیشین، به کشورهای همسایه مانند ایران یا پاکستان فرار کرده‌اند یا در تلاش‌اند پناهندگی برخی از کشورهای دیگر را به دست بیاورند.

این زنان گفتند که از تاثیرات روانی طولانی‌مدت سوءاستفاده‌هایی که در گذشته تجربه کرده‌اند، رنج می‌برند اما نتوانسته‌اند حمایت‌های روانی مناسب دریافت‌ کنند.

در این گزارش گفته شده که به نیروهای پولیس زن حکومت پیشین افغانستان از دو جهت «خیانت» شده است؛ اول توسط حکومت قبلی افغانستان که اجازه داد سوءاستفاده‌های جنسی جدی علیه آن‌ها بدون برخورد ادامه یابد و دوم از سوی کشورهایی که این سوءاستفاده‌ها را نادیده گرفتند و همچنین به زنان پولیس پناهندگی یا اسکان ندادند.

دیدبان حقوق بشر تاکید کرد که کشورهایی مثل امریکا، کانادا، بریتانیا جاپان و همچنین اتحادیه اروپا که از آموزش‌ و استخدام این زنان پشتیبانی کردند، اکنون باید درخواست‌های پناهندگی و اسکان آن‌ها را در اولویت قرار دهند.

در همین حال، منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که کشورهای غربی درخواست پناهندگی بسیاری از نیروهای پولیس زن حکومت پیشین را به دلیل این‌که آن‌ها «نظامی» اند، نپذیرفته‌اند. این زنان در حال حاضر، در بی‌سرنوشتی در کشورهای سوم مثل پاکستان به سر می‌برند.

دیدبان حقوق بشر از طالبان نیز خواست که آزار و اذیت نیروهای پولیس زن حکومت پیشین افغانستان متوقف و تحقیقات معتبری را در این زمینه آغاز کند.

این سازمان بشر گفت که نیروهای پولیس زن حکومت پیشین، پس از تسلط طالبان وظایف‌ خود را از دست دادند و اکنون با چالش‌های اقتصادی برای یافتن درآمد جایگزین مواجه‌اند.

طبق گزارش، حکومت طالبان تعداد کمی این زنان را برای بازرسی زنان در ایست‌های این گروه و همچین نگهبانی از زندانیان زن به کار فراخوانده‌اند.

فرشته عباسی، پژوهشگر دیدبان حقوق بشر در امور افغانستان گفت: «دولت‌هایی که هزینه آموزش و استخدام زنان در نیروی پولیس افغانستان را تأمین کردند، باید طالبان را نیز تحت فشار بگذارند تا به تمامی سوءاستفاده‌ها علیه زنان و دختران پایان دهند.»

وزیر داخله آلمان: به‌زودی مهاجران «مجرم» افغان بیشتری را اخراج می‌کنیم

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۲:۲۸ (‎+۱ گرینویچ)

وزیر داخله آلمان اعلام کرد که این کشور به برنامه خود برای بازگرداندن مهاجران «مجرم» افغان ادامه می‌دهد و افراد بیشتری را اخراج خواهد کرد. نانسی فیزردر یک جلسه پارلمان آلمان افزود ایالت‌های فدرال در حال تهیه فهرست‌های جدیدی از «مهاجران مجرم» اند.

آلمان ماه گذشته یک پرواز حامل ۲۸ مهاجر «مجرم» افغان را از میدان هوایی لایپزیگ به کابل فرستاد.

وزیر داخله آلمان همچنین از برنامه اخراج مهاجران ترکیه‌ای خبر داد و تأکید کرد که «این اقدامات بخشی از راهکار دولت برای کاهش و جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی است.»

این وزیر کابینه آلمان گفت: «از مجموع ۱۷۹ هزار درخواست پناهندگی ثبت شده تا اکتبر امسال، حدود ۲۳ هزار درخواست از سوی شهروندان ترکیه بوده است که این کشور را به سومین منبع متقاضیان پناهندگی در آلمان، پس از افغانستان و سوریه، تبدیل کرده است.»

به دنبال حمله یک مهاجر افغان با چاقو که منجر به کشته شدن یک نیروی پولیس در مانهایم شد، صدراعظم آلمان اعلام کرد که مهاجران «مجرم» افغان و سوری از این کشور اخراج خواهند شد.

روزنامه ایرانی مشرق: هفت شهروند افغانستان که مهاجران افغان را می‌ربودند، بازداشت شدند

۱۹ میزان ۱۴۰۳، ۰۰:۱۲ (‎+۱ گرینویچ)

به گزارش روزنامه مشرق، هفت شهروند افغانستان در تهران که «همولایتی‌های» ثروتمند خود را شناسایی و می‌ربودند، بازداشت شدند. طیق این گزارش،‌ این باند آدم‌ربا گوش یا بینی قربانیان خود را بریده و با ارسال آن به خانواده‌های آنها، اقدام به اخاذی می‌کرد.

گزارش می‌افزاید که پولیس به‌دنبال دو سر دسته این باند است که هنوز متواری هستند.

اعضای این باند با طرح و نقشه‌های حرفه‌ای از جمله تصادف ساختگی، قربانیان شان را دام می‌انداختند و پس از شکنجه و قطع عضو، اقدام به اخاذی از خانواده آنها می‌کردند.

طبق این گزارش، هفت عضو باند ‌آدم‌ربایی با سفارشی که از سردسته‌های باند می‌گرفتند، نقشه آدم‌ربایی و اخاذی‌های سریالی را از خانواده‌های مهاجر افغان اجرا می‌کردند.

چهار عضو این باند که به گفته مشرق نیوز همه از یک ولایت هستند، سوار بر یک موتر و با تصادف ساختگی،‌ قربانی خود را مجبور به توقف کرده و سپس آن‌ها را در باغی در نزدیکی شهریار می‌برد. دو نفر دیگر در هم در باغ از گروگان‌ها نگهبانی می‌کردند.

حفیظ یکی از آدم‌رباها به مشرق نیوز گفت: «آنها (دو نفر) گروگان‌ها را شکنجه می‌دادند و قسمتی از گوش، بینی یا حتی انگشت آنها را بریده و فیلم این شکنجه‌ها را برای خانواده قربانیان ارسال می‌کردند. از طرفی تهدید می‌کردند که اگر به پولیس خبر دهید، آنها را زنده نخواهند گذاشت.»

به گفته حفیظ، قربانیان که بازرگانان و ثروتمندان افغان مقیم ایران هستند، توسط دو سردسته این باند شناسایی می‌شدند و آدرس آنها را به او می‌دادند. او گفت آنها سعی می‌کردند مبالغی که برای آدم ربایی می‌گیرند خیلی زیاد نباشد تا بعد از آزادی به فکر شکایت کردن نیفتند.