فعالان حقوق بشر با مقام‌های پاکستانی درباره محافظت از افغان‌های در معرض خطر گفت‌وگو کردند

در پیامی صوتی که یکی از بازنشستگان به افغانستان اینترنشنال فرستاده، آمده است که: «چهار سال است ما را از این اداره به آن اداره می‌فرستند و هیچ اقدام عملی صورت نمی‌گیرد».

به گفته او چهار ماه می‌شود که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، یک فرمان برای حل شدن مشکل کارمندان بازنشسته صادر کرد، اما این فرمان تاکنون نتوانسته است کارمندان بازنشسته را از سرگردانی و پریشانی رها سازد.

او با انتقاد از وخیم‌تر شدن وضعیت اقتصادی مردم می‌گوید: «اکثر بازنشستگان فقیر فوت کرده‌اند، آن‌هایی هم که زنده‌اند نانی برای خوردن ندارند.»

به گفته این کارمندان بازنشسته «در همین حال قیمت بل برق را بالا برده‌اند و به‌جای پرداخت حقوق ما، میلیون‌ها دالر به مدارس پاکستانی کمک می‌کنند.»

منابع نزدیک به دفتر رهبر طالبان روز جمعه به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که هبت‌الله آخندزاده به وزیر مالیه و رئیس بانک مرکزی این گروه دستور داده است که در «بودجه سال‌نو ۹ میلیون دالر» به مدارس دینی در پاکستان، اختصاص دهند.

به گفته این منبع، هبت‌الله درحالی میلیون‌ها دالر به مدارس پاکستان اختصاص می‌دهد که اداره طالبان به‌دلیل کسری بودجه، به تمام وزارت‌خانه‌ها دستور داده است که ۱۲ درصد از کارکنان‌شان را تنقیص کنند.

طالبان پس از ورود به کابل در اسد ۱۴۰۰ پرداخت حقوق ماهانه کارمندان بازنشسته دولت را متوقف کرد.

این گروه از آن زمان تاکنون حقوق کارمندان متقاعد را نپرداخته است. در اول جدی ۱۴۰۳ هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان دستور ایجاد دادگاه‌های ویژه برای بررسی حقوق بازنشستگی را صادر کرده است و از این دادگاه‌ها خواست براساس «شرع و قانون» حقوق کارمندان متقاعد را بپردازد.

چهار ماه پس از صدور این فرمان هنوز مشکل کارمندان بازنشسته رفع نشده است.

براساس خبرنامه طالبان، دو طرف درباره وضعیت مهاجران افغان، کمک‌های بشردوستانه و گسترش همکاری‌های جامعه جهانی گفت‌وگو کردند.

در خبرنامه‌ای که وزارت امور مهاجرین و عودت‌کنندگان طالبان منتشر کرد، به نقل از کاردار بریتانیا آمده است که سازمان ملل متحد در حال آماده کردن پیشنهادی در مورد افغانستان است که به‌زودی با طالبان شریک خواهد شد. تاکنون سفارت بریتانیا برای افغانستان یا سازمان ملل متحد به‌طور رسمی درباره چنین پیشنهادی چیزی نگفته است.

در این خبرنامه هیچ اشاره‌ای به سرنوشت گروگان‌های بریتانیایی در زندان طالبان نشده است.

استخبارات طالبان در ۱۳ دلو پارسال پیتر ۷۹ ساله و باربی ۷۵ ساله، زوج مسن بریتانیایی، را به همراه مترجم افغان و یک شهروند امریکایی در بامیان بازداشت کرد.

طالبان فی دی هال، شهروند امریکایی را که همراه با زوج بریتانیایی و مترجم افغان‌شان بازداشت شده بود، در نهم حمل، آزاد کرد، اما تاکنون سه نفر دیگر آزاد نشده‌اند.

خانواده این زوج بریتانیایی ضمن نگرانی نسبت به وضعیت صحی آنان، از دیوید لمی، وزیر خارجه بریتانیا خواسته‌اند طالبان را به‌خاطر بازداشت این زوج محکوم کند.

طالبان درباره علت بازداشت پیتر و باربی اظهارات متناقضی ارائه کرده است. این گروه یک بار علت بازداشت این زوج بریتانیایی را «سوء تفاهم ناشی از جعل اسناد» اعلام کرد و بار دیگر گفت یک «مسئله‌ای کوچک» باعث بازداشت آنان شده است.

این گروه قبلا وعده داده بود که این زوج بریتانیایی به‌زودی آزاد خواهند شد.

منطقه دشت لیلی برای طالبان اهمیت نمادین دارد زیرا در گزارش‌ها آمده است که در دهه نود میلادی افراد کشته شده طالبان در آن دسته‌جمعی دفن شدند.

طالبان در ماه قوس ۱۴۰۳ اعلام کرد که مساحت ۳۰ جریب از زمین محل دفن دسته‌جمعی افراد خود در دشت لیلی را حصار می‌کشد و در این منطقه یک مسجد می‌سازد.

طالبان نیروهای وفادار به حزب جنبش ملی افغانستان به رهبری عبدالرشید دوستم را که اکنون در ترکیه زندگی می‌کند، از عاملان «قتل‌های دشت لیلی» می‌داند. آقای دوستم این اتهامات را رد کرده است.

دفتر والی طالبان در جوزجان روز شنبه، ۲۳ حمل، نوشت که هیئت روحانی ترکیه با گل‌حیدر شفق، والی این گروه در جوزجان درباره گسترش روابط روحانیون دو کشور گفت‌وگو کرده است.

والی طالبان در جوزجان سفر این هیئت را گام مثبت در تقویت ارزش‌های اسلامی و روابط این گروه با ترکیه توصیف کرده است.

این نخستین باری نیست که شهروندان افغانستان در ایران توسط گروه‌های آدم‌ربا ربوده می‌شود. پیش از این موارد متعددی از آدم‌ربایی به‌منظور باج‌گیری از خانواده‌های افغان در ایران اتفاق افتاده است.

محمد افضل ۱۶ ساله حوالی ساعت ۱۰ شب‌، هنگام بازگشت از بازار به خانه، در خیابان صیاد شیرازی شهرستان خاش، هدف حمله چهار فرد مسلح قرار گرفت.

افراد مسلح با استفاده از تفنگچه و کلاشینکوف، او را به زور سوار بر یک موتر نوع پژوی نقره‌ای کردند و از محل متواری شدند.

تاکنون مقامات ایران در این مورد ابراز نظر نکرده‌اند.

خانواده محمد افضل از نخستین لحظات با خبر شدن از این رویداد به پولیس محلی مراجعه کردند و خواهان رسیدگی فوری به این موضوع شدند. حال‌وش به نقل از خانواده محمد افضل نوشته است: «هیچ اداره‌ای حاضر به ثبت شکایت یا گشودن پرونده نشده و گفته‌اند که باید تا روز کاری بعدی صبر کنند».

یک عضو این خانواده گفت ابراهیم روز سه‌شنبه، ۲۸ حوت ۱۴۰۳ برای بازگشت داوطلبانه در اردوگاه امام رضا واقع در گردنه تنباکو ثبت‌نام کرد تا به افغانستان برگردد. به گفته او، با این حال ابراهیم در همین روز در گردنه تنباکو ناپدید شد.

از آنزمان تاکنون اداره مهاجرین و اتباع ایران حاضر نشده است ویدیوی دوربین‌های مداربسته اردوگاه را در اختیار خانواده رحمانی و پولیس بگذارد.

خانواده رحمانی گفت ساک و چمدان ابراهیم در اردوگاه هست، اما خودش ناپدید شده است.

آن‌ها از مسئولان اردوگاه خواستند اجازه دهند برای پیدا کردن سرنوشت این مهاجر، دوربین‌های امنیتی نصب‌شده در اردوگاه را بررسی کنند، اما مسئولان بیش از ۱۰ روز اجازه ندادند دوربین‌ها بررسی شود.

این خانواده می‌گوید بعدا مجبور شده‌اند از وزارت اطلاعات ایران نامه ببرند تا دوربین‌های اردوگاه بررسی شود. سپس مسئولان اردوگاه گفتند خود ما دوربین‌ها را چک کردیم. در دوربین‌ها ورود ابراهیم دیده می‌شود، خروجش نه.

در یک نامه رسمی اداره اتباع و مهاجرین ایران گفته است دسترسی به تصاویر دوربین مداربسته ممکن نیست.

خانواده ابراهیم گفتند «هر اتفاقی که افتاده در داخل اردوگاه امام رضا رخ داده.»

آن‌ها از مقامات جمهوری اسلامی ایران و طالبان می‌خواهند کمک کنند که این جوان افغان پیدا شود.

خانواده رحمانی می‌گوید پس از ناپدید شدن او، به سفارت افغانستان در تهران مراجعه کرده‌اند و خواستار پی‌گیری رسمی شده‌اند.

در یک نامه رسمی سفارت افغانستان در تهران که یک نسخه آن به افغانستان اینترنشنال رسیده، دیده می‌شود که این سفارتخانه از «مراجع محترم ذیربط جمهوری اسلامی ایران» خواسته است برای ردیابی این مهاجر همکاری کنند.

دفتر امور اتباع و مهاجرین خارجی ایران در یک نامه رسمی در ۱۷ حمل ۱۴۰۴ در پاسخ به نامه ریاست پولیس آگاهی تهران بزرگ نوشته است: «با توجه به محدود بودن فضای ذخیره دستگاه دی‌وی‌آر دوربین‌های مداربسته در حال حاضر دسترسی به تصاویر دوربین‌های مداربسته میسر نمی‌باشد.»

100%

بی‌بی‌ ناز، مادر ابراهیم در یک فایل صوتی که به افغانستان اینترنشنال فرستاد از مقامات طالبان و جمهوری اسلامی ایران می‌خواهد تلاش کنند پسرش پیدا شود.

خانم بی‌بی‌ ناز گفت ابراهیم تنها نان‌آور کودکان خانواده‌اش است و در نبود او کودکانش بی‌سرنوشت خواهد ماند.

100%