ریچارد لیندزی، فرستاده ویژه بریتانیا برای افغانستان، پس از پایان نخستین سفرش به کابل، اعلام کرد که در جریان این سفر با طیف گستردهای از شهروندان افغان از جمله وزیران طالبان، دیدار و گفتوگو کرده است.
او در پیامی در حساب رسمیاش در شبکه اجتماعی اکس نوشته است که محور گفتوگوهایش شامل موضوعاتی مربوط به سلامت، وضعیت زنان و دختران، و همچنین شرایط افغانهای بازگشتدادهشده از ایران و پاکستان بوده است.
آقای لیندزی تأکید کرده است که پیشرفت در افغانستان تنها از مسیر «گفتوگوی فراگیر و تعامل» امکانپذیر است؛ «رویکردی که لندن بارها بهعنوان پیششرط اساسی برای بهبود وضعیت حقوق بشر و ثبات سیاسی در افغانستان مطرح کرده است.»
در همین حال دفتر بریتانیا در امور افغانستان با پیام ریچارد لیندزی نیز اعلام کرده که نگرانیهای دولت بریتانیا در زمینه حقوق زنان و دختران، و وضعیت مهاجران بازگشتی از کشورهای همسایه، از موضوعات اصلی این سفر بوده است.
آقای عیسا در ماه جنوری امسال در نشستی درباره آموزش دختران در اسلامآباد در جوامع مسلمان، گفته بود: «هیچ جنایتی بزرگتر از محروم کردن زنان از حق آموزش آنان - چه بهطور کامل و چه بهطور جزئی - نیست.»
طالبان پس از بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف شش و دانشگاهها را بهروی زنان و دختران را افغانستان بست.
بسیاری از کشورها و سازمانهای اسلامی، ممنوعیت آموزش دختران را در افغانستان را خلاف آموزههای دین اسلام خوانده و محکوم کردهاند.
محمد بن عبدالکریم عیسا در نشستی در پاکستان گفته بود که هر فرد یا نهادی که زنان و دختران را از آموزش محروم میکند، حق ندارد این اقدام را به دین نسبت دهد.
او با اشاره به نشستی که در آن حضور داشت، گفت که روحانیون مسلمان از مکاتب، مذاهب و نهادهای علمی مختلف گردهم آمدهاند تا با یک صدا اعلام کنند: «اسلام از محرومکردن زنان از آموزش، چه بهصورت کامل یا جزئی، برای سنی خاص، مرحلهای خاص یا رشتهای خاص، بیزار است.»
آقای عیسا با بیان اینکه «حرام اعلام کردن امور حلال، گناهی بزرگتر از حلال دانستن امور حرام است»، گفت: «کسی که با شتابزدگی حکمی را حرام اعلام میکند یا چیزی را رد میکند، نباید گمان کند که مسئولیت از دوش او برداشته شده است.»
او افزود: «در این زمینه، برخی از معترضان، درمان زنان توسط مردان را ممنوع میدانند، درحالیکه خودشان مانع از تحصیل زنان در رشته پزشکی میشوند.»
این روحانی برجسته روز دوشنبه با ملاحسن آخند، رئیسالوزرای طالبان و عبدالسلام حنفی، معاون او دیدار کرد. امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان نیز در این دیدار حضور داشت.
در دو بیانیه جداگانه که ارگ تحت کنترول طالبان از این دیدارها منتشر کرده، هیچ اشارهای به آموزش دختران افغانستان نشده است.
طالبان در یک بیانیه نوشته که محمد بن عبدالکریم عیسا، از سفر خود به افغانستان ابراز خرسندی کرده و بر ادامه همکاری با طالبان تاکید کرده است.
رئیس ستاد ارتش طالبان روز سهشنبه، ۳۱ سرطان، در نشست ارائه دستاوردهای یکساله وزارت دفاع طالبان در کابل بار دیگر به مسئله هواپیماهایی که هم اکنون در اوزبیکستان نگهداری میشوند، اشاره کرد.
مقامات اوزبیکستان در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ اعلام کردند که ۲۲ فروند هواپیمای نظامی و ۲۴ چرخبال نیروهای مسلح افغانستان وارد حریم هوایی اوزبیکستان شدند و آنان را به طالبان تحویل نخواهند داد.
باری عصمتالله ایرگاشف، نماینده اوزبیکستان برای افغانستان گفت که این وسایط نظامی «اموال امريکاست» و با موافقت واشنگتن، در اوزبیکستان نگهداری خواهد شد.
بیشتر بخوانید: ازبکستان دهها هواپیما و هلیکوپتر دولت پیشین افغانستان را "به طالبان تحویل نخواهد داد"
رهبران طالبان اما بارها اصرار کردهاند که این هواپیماها اموال افغانهاست و خواستار بازگشت آنها به افغانستان شدهاند.
محمد یعقوب، وزیر دفاع طالبان نیز هشدار داده است که حکومت طالبان هرگز اجازه نخواهد داد که این هواپیماها توسط همسایگان شمالی افغانستان ضبط یا مورد استفاده قرار گیرد.
فصیح الدین فطرت، روز سهشنبه بار دیگر تاکید کرد: «از چیزی که متعلق به افغانستان است، هرگز صرفنظر نخواهیم کرد. در چهار سال گذشته تلاشهایی صورت گرفته، هنوز نتیجه نداده، اما ما ناامید نیستیم.»
رئیس ستاد ارتش طالبان همچنین با اشاره به ارتش ۱۵۰ هزار نفری این گروه تایید کرد که سال گذشته ۲۰ درصد نیروهای وزارت دفاع کاهش یافت.
در اوایل سال جاری ملاهبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در یک مکتوب ۲۰ درصد کارمندان وزارتهای امنیتی این گروه، شامل وزارت دفاع، وزارت داخله و ریاست عمومی استخبارات را به وضعیت «احتیاط فعال» سوق داد.
بیشتر بخوانید: هبتالله آخندزاده ۲۰ درصد کارمندان ادارات امنیتی طالبان را به «احتیاط فعال» سوق داده است
طالبان و خط دیورند
رئیس ستاد ارتش طالبان در بخش دیگری از اظهاراتش به خط دیورند اشاره کرد و گفت که در یکسال گذشته ۱۵ لوا، ۳ کندک و ۷۶۵ پاسگاه مرزی در امتداد خط دیورند ساخته شده است.
به گفته فطرت، ۳۴۰ کیلومتر جاده نیز در مناطق مرزی و امتداد خط دیورند نیز به هدف وصل پاسگاههای امنیتی ساخته شده و دستکم ۱۳ مرکز هماهنگی با کشورهای همسایه نیز درنظر گرفته شده که تاکنون ۷ مرکز فعال شده است.
طالبان، مانند حکومتهای پیشین افغانستان، از بهرسمیتشناختن خط دیورند خودداری میکند و بارها در امتداد این خط با نیروهای مرزی پاکستان درگیر شده است. این درگیری عمدتا ریشه در پاسگاهسازی در امتداد مرز داشته است.
