فوزیه کوفی: عفو عمومی طالبان یک «فریب مرگبار» است
فوزیه کوفی، عضو پیشین پارلمان افغانستان با ابراز نگرانی از وضعیت سربازان پیشین، فعالان و خبرنگارانی که از کشورهای همسایه به افغانستان باز میگردند، گفت که عفو عمومی طالبان یک فریب مرگبار است.
فوزیه کوفی، عضو پیشین پارلمان افغانستان با ابراز نگرانی از وضعیت سربازان پیشین، فعالان و خبرنگارانی که از کشورهای همسایه به افغانستان باز میگردند، گفت که عفو عمومی طالبان یک فریب مرگبار است.
فوزیه کوفی، نماینده پیشین پارلمان، روز دوشنبه ششم اسد نوشت که این عفو نه یک تلاش برای آشتی، بلکه «دامی حسابشده» است برای بازگرداندن مأموران امنیتی پیشین، خبرنگاران، فعالان مدنی و دیگر افغانهای منتقد، تا آنان شناسایی، ساکت، زندانی یا ناپدید شوند.
او در ادامه بدون نام بردن مستقیم از افراد، برخی از همسران دیپلوماتهای خارجی پیشین را متهم کرد که همچنان از نقش خود در افغانستان سود میبرند و با تبلیغ روایت نادرست مبنی بر اینکه «افغانستان اکنون امن است»، به این دام کمک میکنند.
پیش از این شرل بنارد، همسر زلمی خلیلزاد، از معماران توافقنامه دوحه، نگرانی پناهجویان افغان و نهادهای حامی آنان از بازگشت به افغانستان تحت کنترول طالبان را «بیاساس» خوانده و گفته بود که از بازگشت به افغانستان نترسند.
او گفته بود که بازگشتکنندگان افغان که نگران نظام آموزشی تحت کنترول طالبان هستند، فرزندان خود را به مکاتب خصوصی بفرستند.
خانم بنار همچنین مدعی شده بود که زنان در افغانستان از جامعه حذف نشدهاند و به زندگی و کار عادی خود ادامه میدهند.
این اظهارات خانم بنارد با واکنشهای گسترده فعالان حقوق زنان مواجه شد و آنان این سخنان را مغایر با گزارشهای مستند نهادهای بینالمللی و شهادتهای مستقیم قربانیان دانستند.
خانم کوفی با استناد به گزارش تازه دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد نوشت که هشدارهای قبلی درباره بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و وضعیت تهدیدکننده زندگی برای افراد بازگشتدادهشده، بهویژه از ایران، اکنون مورد تأیید رسمی قرار گرفته است.
موسسه بینالمللی «ورلد ویژن» هشدار داده است که خشکسالی بیوقفه در افغانستان باعث افزایش قیمت مواد غذایی در این کشور شده و ۹.۵ میلیون افغان با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند. این موسسه بشردوستانه گفت شمار زیادی از خانوادهها مجبور شدند وعدههای غذایی خود را حذف کنند.
این موسسه روز دوشنبه، ششم اسد داستان عبدل را که پدر دوازده فرزند است، روایت کرده که زندگی او و خانوادهاش تحت تاثیر خشکسالی قرار گرفته است.
عبدل گفت: «محصولاتم خراب شدند چون فقط به باران وابسته بودیم. امسال خشکسالی همه چیز را نابود کرد.» این موسسه بینالمللی خبر داده که به او و صدها نفر دیگر بستههای کمکی توزیع کرده است.
در یادداشت این سازمان آمده است که روزانه برای ۵۰۰ نفر بستههای غذایی حیاتی توزیع میکند اما بحران افغانستان هنوز پایان نیافته است.
این سازمان همچنین نسبت به پیامدهای کاهش منابع مالی بر زندگی خانوادههای افغان هشدار داده است. سازمان ملل اواخر سال گذشته خورشیدی نسبت به افزایش ناامنی غذایی در افغانستان در سال ۲۰۲۵ خبر داده بود.
خشکسالی یکی از دلایل اصلی این وضعیت در افغانستان شناخته میشود. پیشتر، یک مقام سازمان ملل اعلام کرد که بیتوجهی به بحران اقلیمی در افغانستان پیامدهای ویرانگری در پی خواهد داشت.
به گزارش سازمان ملل، افغانستان یکی از ۱۰ کشوری است که بهشدت تحت تاثیر پیامدهای منفی تغییرات اقلیمی، از جمله خشکسالی، سیل، بارندگیهای نامنظم و کاهش منابع آبی قرار دارند.
پولیس ترکیه ۲۲ پناهجوی افغان را که داخل یک موتر باربری پنهان شده بودند، در شهر ارزروم شناسایی و بازداشت کرد. پولیس میگوید این افراد بدون مدارک رسمی و از مسیر ایران، بهطور «غیرقانونی» وارد خاک ترکیه شدهاند.
پولیس ترکیه علاوه بر پناهجویان افغان، دو فرد دیگر بهشمول راننده موتر باربری را نیز بازداشت و به مراجع قضایی معرفی کرده است.
پناهجویان افغان که در شهر ارزروم شناسایی و بازداشت شدهاند، قصد داشتند بهطور غیرقانونی خود را به شهرهای انقره، ازمیر و استانبول برسانند. آنان پس از بازداشت به مرکز اخراج اتباع خارجی در این منطقه منتقل شدند.
ترکیه به مثابه گذرگاه پناهجویان افغان به اروپاست. سالانه هزاران شهروند افغانستان به امید رسیدن به اروپا، از این مسیر پرخطر میگذرند. از این میان شمار اندکی به مقصد میرسند، برخی در نیمه راه جان میدهند و اکثر آنان در ترکیه بازداشت و به افغانستان اخراج میشوند.
پیشتر در یک گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال فاش شد که پناهجویان افغان در مرز ایران و ترکیه با قتل، شکنجه و آدمربایی مواجه میشوند.
سازمان جهانی بهداشت به مناسبت روز جهانی هپاتیت اعلام کرد که در افغانستان، بسیاری از افراد بهدلیل تشخیص دیرهنگام این بیماری جان خود را از دست میدهند. نماینده این سازمان از نهادهای همکار خواست برای گسترش آزمایش و درمان هپاتیت همکاری کنند.
سازمان جهانی بهداشت روز سهشنبه، ششم اسد، در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس، بر ضرورت آزمایش، درمان و واکسیناسیون بیماری هپاتیت تاکید کرد و گفت اکنون باید برای ریشهکنکردن این بیماری اقدام شود.
ادوین سنیزا سالوادور، نماینده این سازمان در افغانستان، گفت: «ما با تیمهای صحی خود همکاری میکنیم تا دسترسی به آزمایش و درمان را گسترش دهیم و از شرکای خود میخواهیم کمک کنند تا هیچکس به دلیل بیماری که قابل پیشگیری و درمان است، جان خود را از دست ندهد.»
سازمان ملل میگوید برای ریشهکن کردن هپاتیت در جهان تلاش میکند اما در افغانستان به دلیل سالها جنگ و کمبود امکانات بهداشتی، روند مبارزه با این بیماری با چالشهایی روبرو بوده و هپاتیت بی و سی اغلب پنهان مانده است.
این سازمان به عنوان نمونه، از بیبی مریم ۵۲ ساله از گردیز ولایت پکتیا یاد کرده که سالها بدون آگاهی از ابتلا به هپاتیت زندگی میکرد و تنها پس از دسترسی به آزمایش و درمان رایگان در کابل توانست نجات یابد.
سازمان جهانی بهداشت نوشت: «باورهای نادرست و نبود آگاهی عمومی باعث میشود بسیاری از بیماران زمانی به پزشک مراجعه کنند که بیماری به مرحله بحرانی رسیده است.»
براساس گزارش سالانه برنامه ملی مبارزه با ایدز، بیماریهای مقاربتی و هپاتیت، در سه ماه نخست سال جاری میلادی، ۹۳۶ هزار و ۲۴۷ نفر در سراسر کشور برای هپاتیت بی و سی آزمایش شدهاند.
طبق این گزارش، از سال ۲۰۲۳ تا پایان سهماهه نخست ۲۰۲۵، بیش از ۶۷ هزار و ۲۳۰ نفر به هپاتیت بی و ۲۷ هزار و ۹۳۷ نفر به هپاتیت سی مبتلا شناسایی شدهاند.
سعید عادل نیرومند، متخصص شفاخانه امراض ساری در کابل، گفت: «هپاتیت بیماری خطرناک و بسیار مسری است که اغلب نادیده گرفته میشود. بیشتر افراد زمانی کمک میگیرند که خیلی دیر شده است.»
موج جدید بازداشت زنان جوان در کابل که از روز چهارشنبه ۲۵ سرطان آغاز شده بود تا روز دوشنبه ششم اسد نیز ادامه یافته است. در تازهترین رویداد، محتسبان امر به معروف طالبان روز چهارشنبه گروهی از زنان جوان را در ناحیه دوازدهم شهر کابل بازداشت کردند.
یکی از بازداشتشدگان به افغانستان اینترنشنال عکسهایی را فرستاد که در آن کبودیها و آثار لتوکوب در بخشهایی از بدن او دیده میشود.
این زن قربانی خشونت طالبان گفت با جمعی از دوستانش که همه حجاب را رعایت کرده بودند و روبند زده بودند، بهدلیل «نپوشیدن چادری» بازداشت شدند. آنها سپس با ضمانت کتبی اعضای خانواده خود آزاد شدند.
بازداشتهای گسترده از مرکز تا شرق و غرب کابل
گزارشها نشان میدهد که بازداشتهای خودسرانه در کابل دامنهای گستردهای دارد و از نقاطی در مرکز شهر مثل شهر نو، چهارراهی ملک اصغر و پل باغ عمومی تا غرب کابل مثل کوته سنگی و بخشهای وسیعی از دشت برچی تا ناحیه دوازدهم در شرق کابل را در برمیگیرد.
با این حال هنوز شمار مجموع بازداشتشدگان معلوم نیست.
تنها در شهر نو نزدیک به صد دختر جوان بازداشت شدند. ویدیویی که افغانستان اینترنشنال منتشر کرد، نشان میدهد که دهها دختر جوان بعد از بازداشت در شهر نو کابل به یک دفتر امر به معروف منتقل شدهاند.
گروهی از زنان جوان پس از ضمانت کتبی اعضای خانوادهشان آزاد شدند، اما روشن نیست که آیا همه بازداشتشدگان رها شدهاند یا خیر.
برخی از زنان پس از آزادی گفتند طالبان زنان را از خیابانها، شفاخانهها، بازار و خیابانها دستگیر کرده است.
پاسخ وزارت امر به معروف و نهی از منکر
نزدیک به دو هفته پس از آغاز موج جدید بازداشتها، وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان در مواضح رسمی خود سعی کرده است بازداشتها را انکار یا تلطیف کند.
سیفالاسلام خیبر، سخنگوی وزارت امر بهمعروف و نهی از منکر، گزارشها درباره بازداشت زنان در کابل بهدلیل رعایتنکردن حجاب را رد کرده و گفته است که محتسبان این وزارت در کابل کارزاری را برای «توصیه به مردم» درباره رعایت حجاب آغاز کردهاند.
آقای خیبر افزوده است که با همکاری علما، بزرگان قومی، ریشسفیدان، وکلای گذر و محتسبان وزارت، به مردم درباره فواید حجاب و پیامدهای بیتوجهی به آن توصیه میشود.
با وجود شواهد تصویری، طالبان بازداشتها را انکار یا تلطیف میکنند. این نشان از شکاف عمیق بین روایت رسمی و واقعیت اجتماعی دارد.
وزارت امر به معروف مدعی است که صرفاً «توصیه به حجاب» انجام میدهد، اما تصاویر و شهادتهای قربانیان که توسط رسانهها پخش شده و گزارش یوناما و ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد خلاف این را نشان میدهد.
ریچارد بنت میگوید بازداشت زنان خشونتآمیزتر شده است
دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) روز دوشنبه ۳۰ سرطان با ابراز نگرانی اعلام کرد که بازداشت زنان در کابل بهدلیل رعایتنکردن پوشش مورد نظر طالبان، به انزوای بیشتر زنان و دختران و گسترش فضای ترس منجر میشود.
یوناما از طالبان خواست سیاستهایی را که آزادیهای زنان را محدود میکند، لغو کند.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان میگوید که از موج جدید بازداشت زنان و دختران توسط طالبان در کابل، بهشدت نگران است.
آقای بنت نیز روز دوشنبه، ۳۰ سرطان در ایکس نوشت است که این بازداشتها، یادآور بازداشت زنان و دختران در اوایل سال ۲۰۲۴ است، اما طبق گزارشها، اینبار خشونتآمیزتر شده است.
او افزوده است: «این بازداشتها نشاندهنده تداوم آزار و اذیت سیستماتیک جنسیتی توسط طالبان است که باعث ترس شدید در میان افغانها شده است.»
سرمنشأ بازداشتها چیست؟
هبتالله آخندزاده، رهبر حکومت طالبان، در سنبله ۱۴۰۳ یک قانون جدید به نام «امر به معروف و نهی از منکر» را در یک مقدمه، چهار فصل و ۳۵ ماده توشیح کرد.
این قانون به محتسبین اجازه میدهد بر رفتار، پوشش و ظاهر زنان و مردان افغانستان نظارت داشته باشند و به آنان صلاحیت داده هرکسی را که بخواهند بازداشت کنند.
در ماده ۱۳ آمده است که «ستر تمام بدن زن الزامی است. پنهانکردن صورت زن به سبب ترس از فتنه ضروری است. صدای زنان (بلند خواندن آهنگها، نعتها و قرائت در مجمع) عورت است.»
بند هفت این ماده همچنین گفته است که نگاه کردن مردان بالغ بیگانه به بدن و چهره زنان و نگاه کردن زنان بالغ به مردان بیگانه حرام است.
محتسب مسئولیت دارد که از خارجشدن صدای زن یا موسیقی بیرون از خانه یا مجلس جلوگیری کند.
در بند هشتم ماده ۱۳ آمده است: «هرگاه زن بالغ برای حاجت ضروری از خانه خویش بیرون شد، مکلف است که صدا، روی و بدن خود را ستر نماید.»
بر اساس این قانون هر محتسبی میتواند یک زن یا دختری را که چهره خود را نپوشانده، متوقف و تعزیر کند.
علاوه بر قانون امر به معروف، طالبان از زمان بازگشت به قدرت در اسد ۱۴۰۰، احکام و فرامین مختلفی را صادر کردهاند که زنان را از آموزش بالاتر از صنف ششم و بیشتر مشاغل دولتی، تحصیلات متوسطه و سفر طولانیتر از حدود ۷۰ کیلومتر بدون «محرم» منع کرده است.
قانون امر به معروف عملاً هر زن را در مظان اتهام قرار میدهد، مگر اینکه خلافش ثابت شود — یک برهمزدن اصل بیگناهی در حقوق انسانی.
بازداشتشدگان «بیحجاب نبودند»
زنان قربانی خشونت محتسبان امر به معروف میگویند هر محتسبی تعریف و تفسیر خود را از اصطلاح «حجاب» دارد.
فاطمه، نام مستعار، ۲۰ ساله در کابل میگوید: «از نظر طالبان هر زن مجرم است، مگر آنکه خلافش ثابت شود.»
به گفته فاطمه هر محتسب در هر منطقه یک معیار خاص برای «رعایت حجاب» دارد.
به گفته او «یک محتسب پوشیدن کرمچ سفید را هم خلاف حجاب میداند، اما ممکن است محتسب دیگر در منطقه دیگر با کرمچ سفید مشکل نداشته باشد اما با رنگ چادر مشکل داشته باشد.»
روایت فاطمه نشان میدهد که اجرای قانون بهشکل کاملاً سلیقهای، غیرشفاف و متغیر از منطقهای به منطقه دیگر انجام میشود.
یک زن جوان که اخیرا از سوی محتسبان امر به معروف طالبان در کابل بازداشت شد، به افغانستان اینترنشنال میگوید که وضعیت در فرماندهی امنیه طالبان «سخت و ترسناک» بود. او میگوید که بهرغم پوشش کامل، طالبان به او گفتند «شما را بازداشت کردیم تا برای خودتان و سایر زنان درس عبرت باشد.»
اسما (نام مستعار) میگوید که عصر روز چهارشنبه در مرکز شهر کابل بازداشت شده است. او گفت «من با کاکایم در راه خانه بودیم که ناگهان از پشت سر به من حمله کردند. دستانم را محکم گرفتند. فریاد زدم. وقتی برگشتم، دیدم دو مامور زن هستند. به من گفتند سوار موتر شوم.»
او افزود: «من و کاکایم مقاومت کردیم، اما کاکایم را زدند و من را با زور به اداره امر به معروف بردند.» اسما میگوید که پس از بازداشت و انتقال به این اداره، حدود ۵۰ زن دیگر نیز در آنجا حضور داشتند.
او گفت: «وقتی من را بردند، حدود ۵۰ زن دیگر هم آنجا بودند که همگی به اتهام نداشتن پوشش کامل بازداشت شده بودند.»
در حالیکه این زن جوان تاکید میکند حجاب کامل بر تن داشته، اعضای امر به معروف به او گفتهاند لباسش «نامناسب و غیرشرعی» است.
به گفته او، همه آن زنان جوان پس از بازجویی در اداره امر به معروف، به فرماندهی امنیه طالبان منتقل شدند. او میگوید «شب را نیز همانجا سپری کردیم. اجازه نداشتیم به هیچجا برویم، وضعیت بسیار سخت و ترسناکی بود.»
او میگوید صبح روز بعد به خانوادههای بیشتر دختران و زنان تماس گرفته شد، از آنها ضمانتنامه گرفتند و پس از کشوقوسهای فراوان، آزاد شدند.
مردم کابل میگویند بازداشتشدگان بیحجاب نبودند
افغانستان اینترنشنال دستکم دو ویدیو مربوط به زنان بازداشتشده را منتشر کرده است.
ویدیوی اولی مربوط شام چهارشنبه در شهر نو کابل میشود و لحظاتی را نشان میدهد که ماموران طالبان گروهی از زنان را حلقه زده است و میخواهند آنان را بازداشت کنند.
ویدیوی دومی نشان میدهد که گروهی از زنان از شهر نو کابل به یک دفتر امر به معروف طالبان منتقل شدهاند. این ویدیوها نشان میدهد که همه بازداشتشدگان حجاب کامل را رعایت کردهاند. بیش از یک هفته از پخش این ویدیو میگذرد. تاکنون طالبان توضیح ندادهاند که دلیل بازداشت این زنان چیست.
شاهدان عینی در فایلهای مختلف صوتی که به افغانستان اینترنشنال فرستادند، گواهی دادند که بازداشتشدگان حجاب کابل داشتند.
وزارت امر به معروف عقبنشینی نمیکند
جعفر مهدوی، نماینده پیشین مجلس نمایندگان افغانستان روز پنجشنبه دوم اسد اعلام کرد که در یک جلسه دو ساعته نگرانیهای گسترده مردم در پیوند به بازداشتهای زنان را به خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان توضیح داده است.
آقای مهدوی نوشت که او از خالد حنفی خواسته است «پیچیدگیهای شرایط امروز و نسل نو را درک کند.»
با این حال خالد حنفی از عملکرد محتسبان وزارت امر به معروف و اقدام آنان برای بازداشت زنان کابل دفاع کرده است. او آماده نشده از موضع بازداشت زنان کابل عقبنشینی کند.
یک جریان مخالف طالبان اعلام کرده است که در چهار ماه نخست سال ۱۴۰۴، دستکم ۵۷ تن از نظامیان پیشین در ولایتهای مختلف کشور توسط استخبارات یا نیروهای مسلح طالبان بازداشت، شکنجه و سپس کشته شدهاند.
بر اساس اعلامیه نهضت آزادیبخش اسلامی مردم افغانستان که روز دوشنبه منتشر شد، موارد مستندی از این نوع خشونتها در ولایتهایی چون کابل، بلخ، کاپیسا، بدخشان، فاریاب، پروان، خوست، قندهار و چند ولایت دیگر ثبت شده است. در فهرست منتشرشده از سوی نهضت آزادیبخش، مشخصات شماری از قربانیان، تاریخ، محل رویداد و نحوه کشتهشدن آنها ذکر شده است.
در این اعلامیه همچنین آمده است که قربانیان شامل افسران پیشین ارتش، پولیس و نهادهای امنیتی دولت پیشین افغانستان بودند و برخی از آنان پس از مدتی بازداشت، جسدشان به خانوادهها تحویل داده شده است.
طالبان پیشتر تأکید کرده است که به فرمان عفو عمومی که در نخستین روزهای تسلطشان بر افغانستان اعلام شد، متعهد باقی ماندهاند. مقامهای طالبان موارد گزارششده از نقض این عفو را «اقدامات فردی» یا بدون دستور مقامهای ارشد عنوان کردهاند.
این در حالی است که نهادهای بینالمللی، از جمله دفتر حقوق بشر سازمان ملل، در گزارشهای متعدد نسبت به وضعیت نظامیان و کارمندان دولت پیشین در افغانستان ابراز نگرانی کردهاند. این نهادها گفتهاند که محدودیتهای وضعشده از سوی طالبان، نبود شفافیت در روند قضایی، محاکمه صحرایی، و محرومیت از دسترسی به وکیل، خطر نقض حقوق بشری را در افغانستان افزایش داده است.
