طالبان با انتشار قانون تازهای درباره زمین و ساختمان، روند خرید و فروش و اجاره ملک را مشروط به ارزیابی هیأتهای محلی کرده است؛ قانونی که تعیین قیمتها را از اختیار مالکان خارج و به سازوکار اداری و طرحهای رسمی وابسته میسازد.
معاونیت اقتصادی ریاستالوزرای طالبان با نشر اعلامیهای از تصویب و تأیید «قانون زمینها، خرید و فروش، تقسیم و اجاره ساختمانها» خبر داده است؛ قانونی که بنا به فرمان هبتالله آخندزاده رهبر طالبان لازمالاجرا دانسته شده است.
در متن این قانون آمده است که هرگونه خرید و فروش یا واگذاری زمین و ساختمان بدون تأیید ادارههای مربوطه و بر اساس نرخ تعیینشده، معتبر شناخته نمیشود. به این ترتیب، مالکان نمیتوانند به صورت مستقل برای املاک خود قیمتگذاری کنند.
در قانون تازه گفته شده که زمینهای دولتی و زمینهای زراعتی را نمیتوان خودسرانه به خانه یا دکان تبدیل کرد؛ برای این کار باید پول تعیینشده پرداخت شود و اجازه رسمی مقامهای محلی گرفته شود.
در سند تأکید شده که خرید و فروش زمین و خانه باید رسمی ثبت شود و اگر با طرحهای شهری و اداری هماهنگ نباشد، مالکیت جدید آنان اعتبار ندارد.
جرمیا مامابولو در کنفرانس کمبریج برای افغانستان گفت که آپارتاید فقط به تبعیض نژادی محدود نمیشود و شامل تبعیض جنسیتی و اقتصادی هم میشود. او «شجاعت زنان افغانستان» را ستود که با وجود خطرات بزرگ، همچنان برای حق آموزش و کرامت انسانی خود مبارزه میکنند.
سفیر افریقای جنوبی در لندن همچنین به شباهتهای مبارزه مردم کشورش با رژیم آپارتاید افریقای جنوبی و مبارزات مردم افغانستان اشاره کرد. او گفت مبارزه موفق افریقای جنوبی با رژیم آپارتاید، جنبههای مختلف داخلی و بینالمللی داشت، از مقاومت و بسیج تودهای، فعالیتهای زیرزمینی در داخل تا فشارهای بینالمللی، تحریمهای اقتصادی و بایکوت ورزشی که همه در کنار هم سرانجام به پایان رژیم نژادپرست افریقای جنوبی انجامید.
آقای مامابولو تاکید کرد که پیروزی بر رژیم آپارتاید در افریقای جنوبی، بدون همبستگی جهانی بر پایه اصول مشترکی مانند عدالت، دموکراسی و حقوق بشر ممکن نبود.
سفیر افریقای جنوبی در بریتانیا گفت که قانون اساسی کشورش پس از رژیم آپارتاید بر اساس همین ارزشها و یک فلسفه بومی ساخته شد که میگوید «من هستم چون ما هستیم». به گفته جرمیا مامابولو، چنین رویکردی میتواند برای افغانستان امروز هم همانقدر کارساز باشد که در دهه ۱۹۹۰ برای افریقای جنوبی کارساز بود.
این دیپلومات افریقایی تأکید کرد که مردم افغانستان نباید امیدشان را از دست بدهند. او گفت: همانگونه که مردم افریقای جنوبی با همبستگی جهانی «ناممکن» را ممکن کردند، افغانستان نیز میتواند با پیوند نیروهای داخلی و حمایت بینالمللی به آیندهای فراگیر برسد.
سفیر افریقای جنوبی پیشنهاد کرد که نهادهایی چون «بنیاد ماندلا» تجربه خود در زمینه آشتی و مقاومت را با جامعه مدنی افغانستان شریک کنند.
آقای مامابولو در کنفرانس کمبریج همچنین به مبارزات احمدشاه مسعود، فرمانده ارشد ائتلاف ضدطالبان اشاره کرد و گفت او تا زمان ترورشدر سال ۲۰۰۱، در برابر افراطیت ایستاد.
کنفرانس سالانه کمبریج که از سوی نهادی به نام موزاییک برگزار می شود، همچنین با حضور سخنرانهایی از افغانستان و کشورهای دیگر، به بررسی راهحلهای ارایه شده برای برون رفت افغانستان از وضعیت کنونی پرداخت.
برگزارکنندگان این کنفرانس، از مجموع ۱۲ نقشه راه ارائه شده توسط طیفها و گروههای مختلف، یک راهحل جامع تهیه کردهاند که در این نشست درباره آن بحث شد.
