
دادگاه عالی طالبان اعلام کرد که ۱۲ نفر به شمول یک زن را در ولایتهای هرات، قندوز و کنر به اتهامهای نوشیدن و قاچاق مشروبات الکلی، رابطه جنسی مرد با مرد، سرقت و «روابط نامشروع» شلاق زده است. این افراد با ۲۰ تا ۳۹ ضربه شلاق مجازات و از دو ماه تا دو سال به حبس محکوم شدند.
محکمه عالی طالبان پنجشنبه، ۲۵ جدی در خبرنامهای نوشت که از این میان هفت نفر به شمول یک زن در ولسوالیهای ادرسکن، پشتون زرغون و شیندند هرات در حضور مقامات محلی و مردم عام به ضرب شلاق مجازات شدند.
این دادگاه همزمان از شلاق زدن چهار نفر به اتهام نوشیدن مشروبات الکلی و رابطه جنسی مرد با مرد در شهر قندوز خبر داده است. طالبان نوشت مجازات این افراد به ضرب شلاق پس از تایید دادگاه عالی در حضور مردم اجرا شده است.
بربنیاد خبرنامه، محکمه ابتدائیه طالبان در ولسوالی غازیآباد کنر نیز یک نفر را به اتهام رابطه جنسی مرد با مرد در ملاء عام شلاق زده است.
طالبان در ۱۰ روز گذشته دستکم ۴۹ نفر را به اتهامهای مختلف در سراسر کشور شلاق زده است. این گروه بهرغم مخالفتهای شدید سازمانهای بینالمللی با مجازات بدنی و شکنجه متهمان، به شلاق زدن افراد در ملاء عام ادامه داده است.
طالبان شلاق زدن افرادی را که محاکم تحت امرش مجرم میشناسد، اجرای دستور «شریعت اسلامی» مینامد. محکمه عالی طالبان پیشتر اعلام کرده بود که در سال ۲۰۲۵ دستکم شش نفر را اعدام و هزار و ۱۱۸ نفر را شلاق زده است.







ملاهبتالله آخندزاده، رهبر طالبان در سخنرانیها و بیانیههای مختلف که طالبان از او نشر کرده، بارها بر جلوگیری از اختلافات و «اطاعت» تاکید کرده است.
پافشاری او بر این موضوع نشان میدهد که ملا هبتالله فروپاشی رژیم طالبان را نه در اثر فشارهای غرب میبیند و نه نارضایتیهای داخلی بهدلیل سیاستهای سختگیرانهاش. آنچه بیشتر از همه رهبر طالبان را نگران کرده، اختلافات درونی است.
بیبیسی جهانی میگوید به یک فایل صوتی دست یافته است که در آن هبتالله در حضور جمعی از مقامهای طالبان، هشدار میدهد: «امارت در نتیجه اختلافات سقوط خواهد کرد و پایان مییابد.»
این فایل صوتی مربوط به سخنرانی ملاهبتالله در جنوری ۲۰۲۵ در یک مدرسه جهادی در قندهار است.
طالبان هرچند بارها اختلافات میانگروهی را رد کرده اما اظهارات مقامهای ارشد این گروه، از جمله خود هبتالله آخندزاده و سراجالدین حقانی، وزیر داخله اداره طالبان، حاکی از شکافها در میان طالبان است.
در یکی از آخرین موارد، سراجالدین حقانی در ماه قوس یک سخنرانی در ولایت خوست گفت حکومتی که مردم را با «ترس و زور» اداره کند، حکومت واقعی نیست. او به گونه تلویحی اعتراف کرد که طالبان برای حکومتداری به تحقیر، خشونت و ایجاد ترس و رعب متوسل میشود.
وزیر داخله طالبان تاکید کرد که نباید یکدیگر را تحقیر یا محکوم کرد. او گفت: «حکومتی که مردم را تنها از راه ترساندن اداره کند، حکومت نیست. میان رعیت و حکومت خوب، پیوند محبت و اعتماد وجود دارد.»
یک روز پس از این اظهارات، ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان، هشدار داد که نافرمانی و مخالفت با هبتالله آخندزاده موجب تضعیف حاکمیت نظام میشود. آقای ندیم گفت در نظام اسلامی فقط یک امیر وجود دارد و همه باید از او اطاعت کنند. به گفته او، «امیران بیشتر» سبب فساد و ناکامی نظام خواهد شد.
ندیم از چهرههای نزدیک و مورد اعتماد هبتالله آخندزاده در کابل است.
طالبان کابلنشین در برابر قندهار
پیش از این افغانستان اینترنشنال در گزارشهای متعدد از ختلافات درونی طالبان پرده برداشته است. از جمله اینکه در ماه میزان منابع معتبر به ما گفته بودند که دستور قطع سراسری اینترنت از سوی هبتالله آخندزاده صادر شد. پس از ۴۸ ساعت قطعی اینترنت، بر اثر فشارها و بههم ریختن خدمات عامه، از کار افتادن ادارات طالبان و ایجاد اختلال در زندگی روزمره مردم، ملاحسن آخند، رئیسالوزرای طالبان، دستور وصل دوباره اینترنت را صادر کرد. یک منبع این امر را رویارویی مستقیم طالبان کابلنشین و قندهاری توصیف کرده بود.
گزارش تازه بیبیسی این اطلاعات را تایید کرده که رئيسالوزرای طالبان پس از فشارهای وزیران کابلنشین، فرمان وصل دوباره اینترنت را صادر کرد.
گزارش همچنین دو چهره متفاوت و در برابر هم از طالبان کابلنشین، متشکل از وزیران و روسای ادارات دولتی، و طالبان قندهاری وفادار به هبتالله، متشکل از چهرههای تندروتر، ارائه میدهد. هر دو جناح طرفدار اجرای سختگیرانه «شریعت اسلامی» اند، اما طالبان کابلنشین خواستار تعامل با خارجاند و قندهاریها حکومتی منزوی از جامعه جهانی میخواهند.
در گزارش آمده است که دستور رئیسالوزرای طالبان برای وصل دوباره اینترنت در ماه میزان، در واقع تحقق همان نگرانی بود که هبتالله آخندزاده از ماهها پیش مطرح کرده بود: افرادی یکپارچگی طالبان را تهدید میکنند.
هبتالله «با اشاره حرف میزند»
برخی از افرادی که در نشستهایی با هبتالله آخندزاده حضور داشتهاند، در گفتوگو با بیبیسی او را مردی توصیف کردند که به ندرت حرف میزند و عمدتاً از طریق اشاره ارتباط برقرار میکند. این اشارات از سوی گروهی از مردان سالمند در اتاق تفسیر میشوند.
به گفته این افراد، هبتالله در نشستهای عمومیتر نیز چهره و حتی چشمان خود را با شالی که بر عمامه میاندازد، میپوشاند. عکس گرفتن نیز از رهبر طالبان ممنوع است و تنها دو تصویر از او منتشر شده است.
یک مقام طالبان گفته است که ملاقات با رهبرشان نیز بسیار دشوار است. یک عضو دیگر طالبان به بیبیسی گفت که ملا هبتالله پیشتر «مشورتهای منظم» انجام میداد، اما اکنون «بیشتر وزیران طالبان روزها یا هفتهها منتظر ملاقات میمانند».
منبع دیگری گفت به وزیران مستقر در کابل گفته شده «فقط در صورت دریافت دعوت رسمی به قندهار سفر کنند.»
بیبیسی جهانی میگوید برای تهیه این گزارش که روز پنجشنبه، ۲۵ جدی، نشر شد، با صد نفر شامل اعضای فعلی و سابق طالبان، منابع محلی، کارشناسان و دیپلوماتهای پیشین درباره اختلافات درونی طالبان گفتوگو کرده است.
وزارت داخله طالبان پنجشنبه خبر داد که ۳۴ نفر را به اتهام فروش و قاچاق مواد مخدر در ولایتهای ننگرهار و غزنی بازداشت کرده است. این وزارت گفت که در جریان عملیاتی بیش از ۱۷ کیلوگرام چرس، بیش از شش هزار قرص روانگردان و مقداری مواد مخدر از نوع کریستال و هیروئین را کشف و ضبط کرده است.
وزارت داخله طالبان روز پنجشنبه، ۲۵ جدی در خبرنامهای نوشت که طی هفته گذشته ۳۰ نفر به اتهام قاچاق و فروش مواد مخدر در ولایت ننگرهار بازداشت شدهاند.
این وزارت در خبرنامهای دیگری نوشت که در جریان عملیاتی در ولایت غزنی، چهار نفر به اتهام قاچاق انواع مختلف مواد مخدر بازداشت شدهاند. بر اساس این خبرنامه، افراد بازداشتشده به نهادهای عدلی و قضایی تحویل داده شدهاند.
با وجود محدودیتهای اعمالشده بر کشت خشخاش در افغانستان، این کشور همچنان نقش محوری در تولید و قاچاق مواد مخدر دارد.
گزارشها همچنین نشان میدهد که پس از بازگشت طالبان به قدرت، استفاده از تابلیتهای نشئهآور در افغانستان بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد روز پنجشنبه ۲۵ جدی خبر داد که جاپان سه میلیون دالر به افغانستان اختصاص داده است. این نهاد در اکس نوشت که این بودجه حیاتی به ۲۱۰ هزار نفر، بهویژه زنان و دختران در پنج ولایت کمک خواهد کرد.
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد میگوید این کمک برای ارائه خدمات بهداشتی، روانی و اجتماعی از افراد محروم و آسیبدیده از بلایای طبیعی در افغانستان هزینه خواهد شد.
سفارت جاپان در افغانستان ماه قوس سال جاری نیز اعلام کرد که این کشور ۱۹.۵ میلیون دالر کمک بشردوستانه به نیازمندان در فغانستان اختصاص داده است. این سفارت گفت که امیدوار است این کمک بتواند تغییری در زندگی افغانهای آسیبپذیر ایجاد کند.
جاپان از زمان سلطه طالبان بر افغانستان، در چهار سال گذشته مجموعاً ۵۴۹ میلیون دالر به افغانستان کمک کرده است.
شاهمحمود میاخیل، سرپرست پیشین وزارت دفاع افغانستان، با اشاره به اعتراضات گسترده جاری در ایران و شرایط بحرانی جمهوری اسلامی، هشدار داد که اداره طالبان نیز در صورت ادامه مسیر کنونی، با سرنوشت مشابهی روبهرو خواهد شد.
آقای میاخیل چهارشنبه در پیامی در اکس اظهار داشت که سرنوشت نظامهای دیکتاتوری که فاقد پشتوانه مردمی هستند، همین است.
ایران در بیش از دو هفته گذشته شاهد اعتراضات سراسری بوده و بر اساس گزارشها، هزاران نفر در این ناآرامیها کشته شدهاند.
همزمان، حمله نظامی احتمالی ایالات متحده امریکا و اسرائیل نیز جمهوری اسلامی را هر لحظه تهدید میکند.
شاهمحمود میاخیل با اشاره به سیاستهای چند دهه اخیر جمهوری اسلامی، گفت: «ایران در پنج دهه گذشته منابع هنگفتی را صرف جنگهای نیابتی در عراق، فلسطین، یمن، سوریه، افغانستان و پاکستان کرد، اما به مسئولیت اصلی خود یعنی ارائه خدمات به مردم و توجه به مطالبات آنها بیتوجه بود.»
او گفت که این بیاعتنایی به خواست مردم، زمینهساز بحران عمیق کنونی در ایران شده است.
مقام سابق افغان در مقایسه وضعیت ایران و افغانستان تاکید کرد: «طالبان نیز مانند جمهوری اسلامی، مردم را نادیده گرفته و همه امور را در انحصار خود قرار داده است.»
او تاکید کرد که طالبان نتوانسته به نحو شایسته به مردم خدمات ارائه دهد و کشور از نظر اقتصادی و اجتماعی روزبهروز عقبتر میماند.
او به طالبان هشدار داد که مردم افغانستان نیز روزی علیه این وضعیت میایستند.
وی پیشنهاد کرد که پیش از آنکه کار به مراحل غیرقابل جبران برسد، طالبان لويه جرگهای تشکیل دهند که در آن نمایندگان همه اقشار و گروههای جامعه افغانستان حضور داشته باشند تا زمینه برای ایجاد یک نظام فراگیر و مورد قبول همگان فراهم شود.
آقای میاخیل در پایان خاطرنشان کرد: «اگر مردم خود را در نظام حاکم نبینند، عاقبت همان چیزی خواهد بود که اکنون در ایران مشاهده میکنیم.»
کمیته قضایی سنای امریکا روز چهارشنبه در سایه اختلافهای دموکراتها و جمهوریخواهان در مورد انتقال همکاران سابق افغان، در نشستی چالشهای روند انتقال پناهجویان افغان به ایالات متحده را بررسی کرد.
در این نشست، سناتورهای دموکرات توقف روند تخلیه و انتقال دارندگان ویزای ویژه مهاجرتی یا اسآیوی را خیانت به همکاران افغان سابق امریکا توصیف کردند.
اما سناتورهای جمهوریخواه با اشاره به حمله اخیر به دو عضو گارد ملی در واشنگتن دیسی، روند تخلیه را پر از نارسایی و تهدیدکننده امنیت ملی عنوان کردند.
پس از حمله رحمانالله لکنوال، عضو پیشین ارتش افغانستان به دو عضو گارد ملی امریکا در واشنگتن دیسی، شرایط پناهجویان افغان در ایالات متحده دشوار شده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، روند انتقال پناهجویان افغان، صدور ویزا به شهروندان افغانستان و دهها کشور دیگر را متوقف کرد. ترامپ همچنان گفت که تمام پناهجویان به ویژه افغانها مورد بررسی امنیتی قرار میگیرند.
الکس پادیلا، سناتور ایالت کالیفرنیا در نشست ویژه سنا ادعاهای جمهوریخواهان درباره بیتوجهی به بررسی امنیتی در روند تخلیه افغانها را رد کرد و گفت که حکومت بایدن با وجود شرایط فوقالعاده دشوار روزهای سقوط کابل، تمام مراحل بررسی امنیتی پناهجویان افغان را رعایت کرده است. او تاکید کرد که پناهجویان افغان تمامی مراحل امنیتی را پشت سر گذاشته و به ایالات متحده منتقل شدهاند.
او خاطرنشان کرد: «برای نزدیک به دو دهه، اعضای نیروهای امریکایی در خطرناکترین شرایط میدان نبرد روی متحدان افغان خود حساب میکردند. آنها هم به عنوان مترجم و هم به عنوان اعضای واحدهای صفر سازمان سیا ایفای وظیفه میکردند. آنها نیز از جنگجویان جنگ امریکا در افغانستان هستند.»
سناتور پادیلا در ادامه گفت که سرزنش تمامی متحدان افغان یا حتی همه مهاجران به دلیل اعمال یک فرد، ناعادلانه و تاسفآور است. او از همکارانش خواست که از قربانیسازی و سیاستهای بدبینانه در این مقطع حساس پرهیز کنند.
دیک دوربین، سناتور دموکرات دیگر، یادآور شد که متحدان افغان ایالات متحده در مسیر ورود به امریکا مجدداً مورد بررسی قرار گرفتند و گاهی این فرآیند ماهها طول کشیده است. او افزود که بسیاری از این افراد جان خود را در حمایت از نیروهای امریکایی به خطر انداخته و حتی برخی جان خود را فدای آنان کردند.
به گفته دوربین، بیش از ۷۰ درصد کهنهسربازان جنگ عراق و افغانستان بر این باورند که حکومت امریکا از سال ۲۰۰۱ به اندازه کافی از همکاران افغان خود حمایت نکرده است. او گفت: «نیروهای ما باید بدانند که وقتی در خط نبرد هستند و برای حفظ جان خود به همکاران خارجی تکیه میکنند، ایالات متحده پس از جنگ نیز پشت آنها خواهد ایستاد.»
کریستوفر اندرو کونز، سناتور ایالت دلاور، نیز با اشاره به نامههای دریافتی از ۱۲۰۰ دارنده ویزای اسآیوی، گفت این نامهها نشاندهنده آسیبهایی است که به متحدان ما وارد شده است؛ آنهاییکه در کنار نیروهای امریکایی خدمت کردهاند.
او افزود که یکی از افغانهایی که به عنوان خنثیکننده مواد منفجره هشت سال کنار نیروهای ویژه امریکا خدمت کرده بود، پس از انتقال به امریکا هنوز نگران است که از سوی ماموران اداره مهاجرت بازداشت شود و به افغانستان بازگردانده شود.
او گفت که اگر همکاران سابق این کشور به افغانستان برگردانده شوند، با انتقامگیری سخت طالبان روبرو خواهند شد. او با اشاره به این همکار سابق امریکا گفت که طالبان یکی از بستگان وی را کشتند. کونز تاکید کرد که «نباید پشت کسانی که کنار ما ایستادند، خالی شود.»
در مقابل، سناتوران جمهوریخواه با اشاره به حمله یک مرد افغانتبار به اعضای گارد ملی امریکا، گفتند که هزاران پناهجوی افغان بدون هیچ بررسی و محاسبهای به این کشور منتقل شده و تهدیدی به امنیت ملی امریکا محسوب میشوند.
آنان حکومت جوبایدن را به ناکامی و بیکفایتی در مدیریت روند تخلیه متحدان افغان متهم کردند.
تد کروز، سناتور جمهوریخواه، با اشاره به تخلیه سریع افغانها پس از سقوط کابل گفت که در روند تخلیه علاوه بر اینکه ۱۳ سرباز امریکایی کشته شدند، شماری از همکاران متحدان افغان که جان خود را به خاطر حمایت از ایالات متحده به خطر انداخته بودند، نیز جا ماندند.
او گفت که ناکامی در بررسیهای امنیتی پناهجویان سبب شده است که امنیت ایالات متحده به مخاطره بیافتد.
او افزود که طی چند روز، بیش از ۱۲۰ هزار نفر، بدون بررسی کامل، وارد ایالات متحده شدند.
این سناتور جمهوریخواه گفت که هشدارهای سالهای گذشته درباره تهدیدات امنیتی ناشی از ورود بیحساب و کتاب پناهجویان نادیده گرفته شده بود.
یکی دیگر از سناتوران جمهوریخواه از روند انتقال پناهجویان افغان به تندی انتقاد کرد و گفت که «بسیاری از دارندگان اسآیوی حتی تاریخ تولد خود را نمیدانستند.»