پولیس پاکستان می‌گوید در یک حمله انتحاری در خیبرپختونخوا پنج نفر کشته شدند

این شرکت هواپیمایی زمان بازگشت احتمالی پروازهای خود را اعلام نکرد.

بریتیش ایرویز نیز اعلام کرد خدمات شبانه خود به دبی را متوقف کرده و در عین حال تحولات را به دقت رصد می‌کند و در صورت نیاز مسیرهای اضافی را بررسی می‌‌کند.

در همین حال، کی‌ال‌ام هالند نیز گفت که پروازهای خود به اسرائیل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را متوقف کرده است.

وال استریت ژورنال به نقل از مقام‌های ناشناس امریکایی گزارش داد که حکومت ترامپ برای کوبا «طرح مشخص و عملی» ندارد، اما ربایش اخیر نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، توسط نیروهای نظامی امریکا به‌عنوان «یک الگو و هشدار برای کوبا» در نظر گرفته شده است.

یکی از مقام‌های امریکایی به این روزنامه گفته است که در میامی و واشنگتن دی‌سی نشست‌هایی با تبعیدیان کوبایی و گروه‌های مدنی برگزار شده تا یک مقام دولتی در کوبا شناسایی شود که ممکن است «مایل به معامله» با ایالات متحده باشد.

ترامپ همچنان به‌طور مستقیم کوبا را تهدید کرده و اوایل این ماه در شبکه اجتماعی تروث سوشیال خود نوشت: «به‌شدت پیشنهاد می‌کنم که آن‌ها معامله کنند، پیش از آن‌که خیلی دیر شود.»

ریکاردو زونیگا، مقام پیشین حکومت باراک اوباما که در مذاکرات آشتی کوتاه‌مدت میان هاوانا و واشنگتن از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ نقش داشت، گفت رهبری کوبا «هدف بسیار سخت‌تری» نسبت به ونزوئلا است.

او به وال‌استریت ژورنال گفت: «هیچ‌کسی وجود ندارد که وسوسه شود در کنار امریکا کار کند.»

سرنگونی رهبری کوبا دهه‌هاست که رؤیای بسیاری از سیاستمداران امریکایی از زمان انقلاب ۱۹۵۹ بوده است؛ انقلابی که فیدل کاسترو، رهبر انقلابی مشهور، را به قدرت رساند.

ایالات متحده در سال ۱۹۶۲ تلاش کرد حکومت کوبا را سرنگون کند، اما شکست خورد.

سازمان سیا همچنین در طول زندگی کاسترو بارها برای ترور او تلاش کرد. در سال ۱۹۶۷ نیز نیروهای بولیوی با حمایت امریکا ارنستو چه‌گوارا، رهبر انقلابی کوبایی-آرژانتینی، را اعدام کردند.

کوبا تنها ۱۵۰ کیلومتر با جنوب فلوریدا فاصله دارد و صدها هزار کوبایی به دلیل مشکلات اقتصادی و سرکوب سیاسی این جزیره را ترک کرده و به امریکا رفته‌اند.

جامعه مهاجران کوبایی در امریکا یک بلوک رأی‌دهی قدرتمند را تشکیل می‌دهد و شماری از مقام‌های ارشد حکومت ترامپ، از جمله مارک روبیور، وزیر خارجه امریکا، که از منتقدان دیرینه حکومت کمونیستی کوبا است، از همین جامعه برخاسته‌اند.

اعتراضات اخیر در ایران در ابتدا واکنش به دشواری‌های اقتصادی و معیشتی آغاز شد.

در ادامه، خواسته‌های معترضان فراتر از مطالبات اقتصادی رفت و شامل اعتراض به وضعیت سیاسی، فساد، ناکارآمدی حکومت و درخواست تغییرات سیاسی هم شد.

این اعتراض‌ها در ۱۸ و ۱۹ جدی به اوج خود رسید و ده‌ها هزار تن در سرتاسر این کشور را به خیابان‌ها کشاند.

جمهوری اسلامی اینترنت را در این کشور قطع کرد اما با آن‌هم گزارش‌های گوناگونی از آمار بسیار بالای کشته شدن معترضان منتشر شد.

آقای عراقچی روز جمعه ۳ دلو در حساب کاربری اکس خود همچنان آماری از تخریب گسترده زیرساخت‌ها و مراکز عمومی در جریان این اعتراض‌ها منتشر کرده و نوشته است که صدها ساختمان دولتی، بانک، ایستگاه پولیس، مرکز بسیج، مکتب، مسجد و ده‌ها مرکز خدماتی و وسایط نقلیه در این رویدادها آسیب دیده یا نابود شده‌اند.

نهادهای بین‌المللی و گروه‌های حقوق بشر آمار بسیار متفاوتی از قربانیان اعتراض‌های اخیر در ایران منتشر کرده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران با استناد به گزارش‌های پزشکان در این کشور گفت که تعداد غیرنظامیان کشته شده در سرکوب اعتراضات در ایران ممکن است بیش از ۲۰ هزار نفر باشد.

عفو بین‌الملل در یک بیانیه، از تعبیر «قتل‌عام معترضان» استفاده کرده و در بیانیه دیگری سرکوب را در چارچوب «استفاده غیرقانونی از زور و کشتار» توصیف کرده است.

ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، روز پنجشنبه در یک نشست خبری تصریح کرد: «ما با خرسندی، عادی‌شدن وضعیت در ایران را پس از ناآرامی‌ها و اقدامات نافرمانی که در روزهای نخست سال نو و با تحریک بیرونی رخ داد، مورد توجه قرار می‌دهیم». او ادعا کرده است که اعتراضات ایران «آشکارا نه‌تنها از بیرون تحریک، بلکه از بیرون تمویل نیز شده است.»

خانم زاخارووا بدون اشاره به کشور خاصی گفت که «خون ریخته‌شده در خیابان‌های ایران مسئولیتش با آنان است.»

زاخارووا با ابراز همبستگی با مردم ایران گفت که روسیه در تماس دایمی و نزدیک با شرکای ایرانی خود قرار دارد و آنان ارزیابی‌هایشان درباره تحولات جاری را با مسکو در میان می‌گذارند.

او گفت: «ما از کاهش تنش‌ها پیرامون ایران و در کل منطقه حمایت می‌کنیم و از همه طرف‌های دخیل می‌خواهیم از هرگونه اقدام شتاب‌زده که چشم‌انداز دستیابی به صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی را مختل می‌سازد، خودداری کنند.»

به گفته او، روسیه به‌طور قاطع باور دارد که «گفت‌وگویی متقابل، محترمانه و برابر، می‌تواند به راه‌حل‌هایی قابل قبول برای همه طرف‌های ذی‌نفع منجر شود.»

او افزود: «ما آماده‌ایم به هر شکل ممکن در این روند همکاری و کمک کنیم.»

آقای مرتس روز جمعه، ۳ دلو در یک نشست خبری مشترک با جورجیا ملونی نخست‌وزیر ایتالیا در رم گفت که از نظر حقوقی و قانون اساسی، ساختارهای حاکمیتی طرح هیئت صلح ترامپ در آلمان قابل پذیرش نیست.

او در عین حال تاکید کرد که اگر هدف، نزدیک شدن به صلح در مناطق مختلف جهان باشد، برلین آماده است «اشکال تازه همکاری» با ایالات متحده امریکا را بررسی کند.

صدراعظم آلمان گفت این قالب‌های همکاری می‌تواند فراتر از غزه و خاورمیانه باشد و برای نمونه در مورد اوکراین نیز به کار گرفته شود.

طرح «هیئت صلح» از سوی دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده و با هدف ایجاد یک چارچوب تازه برای پیشبرد تلاش‌های صلح مطرح شده است.

در همین حال تعداد دیگری از کشورهای اروپایی نیز گفته‌اند که فعلا قصد پیوستن به این ابتکار را ندارند و برخی دیگر تاکید کرده‌اند که هرگونه مشارکت احتمالی، نیازمند شفافیت بیشتر درباره ساختار، صلاحیت‌ها و چارچوب حقوقی «هیئت صلح» است. رویترز گزارش داده همه کشورهای اتحادیه اروپا به استثنای هنگری و بلغاریا از پیوستن خودداری کرده‌اند.