آقای براون در مقالهای در روزنامه گاردین، تشدید سرکوب زنان و دختران و گسترش محرومیت آموزشی در افغانستان را بررسی کرد.
او نوشته است که اداره طالبان در افغانستان افراطیترین گام را در محدودسازی آموزش زنان و دختران برداشته و آنان را از هرگونه ارتباط با مکاتب و آموزش محروم کرده است. آقای براون این اقدام را «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرده است.
به باور گوردن براون، این اقدامات نشاندهنده «پیروزی جناح روحانیون افراطی قندهار بر وزیران مستقر در کابل است.»
او تاکید کرده که این اقدامات احتمالا از سوی سازمان ملل به عنوان جنایت علیه بشریت طبقهبندی خواهد شد.
نخستوزیر سابق بریتانیا در این مقاله از رویکرد کشورهای جهان در برابر طالبان انتقاد کرده و گفته که برخی کشورها در زمانی که زنان و دختران سرکوب میشدند، بهدنبال گسترش تعامل و ازسرگیری روابط دیپلوماتیک با طالبان بودهاند.
او همچنین به ممنوعیت اشتغال، سفر بدون همراه مرد و حضور در فضاهای عمومی مانند پارکها و باشگاهها اشاره کرده است. به گفته او، سیاست مماشات با طالبان به رهبری روسیه، چین و هند آغاز شده و برخی کشورهای اروپایی نیز از آن پیروی کردهاند.
فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آموزش جهانی به بازداشت نظیره رشدی، خبرنگار در قندوز و خدیجه احمدزاده، ورزشکار که اخیرا آزاد شد اشاره کرده است.
او تشدید سرکوب زنان را ناشی از سیاستهای هبتالله آخندزاده دانسته و تاکید کرده است که جناح طالبان در کابل میپذیرد که اقتصاد کشور به مشارکت زنان و دسترسی به آموزش نیاز دارد.
آقای براون درباره رهبر طالبان نوشت: «ایدئولوژی او چنان خشک و سختگیرانه است که حتی انتخاب پسرش برای تبدیل شدن به یک عامل انتحاری را تایید کرد.»
گوردن براون تاکید کرد که محروم ساختن دختران از آموزش به فروپاشی طالبان خواهد انجامید زیرا افغانستان با جمعیتی بیش از ۴۳ میلیون نفر با بحران ناامنی غذایی و سوءتغذیه روبهروست و بدون آموزش و مشارکت نیمی از جمعیت در اقتصاد، هیچ امکانی برای توسعه و کاهش فقر وجود ندارد.