آلمان یکبار دیگر شماری از افغانهایی را که به جرایم مختلف محکوم شده بودند، به افغانستان اخراج کرد. به گفته رسانههای آلمانی، این گروه متشکل از ۲۵ مرد افغان بود که عمدتاً مرتکب جرایم سنگینی مانند سرقت، قاچاق مواد مخدر و خشونت شده بودند.
این افراد بامداد سهشنبه به وقت محلی با یک پرواز چارتر از میدان هوایی لایپزیگ به ترکیه منتقل شدند و پس از توقف کوتاه در شهر ترابزون ترکیه، به کابل پرواز کردند.
این افراد پس از ورود به کابل به اداره طالبان تحویل داده شدند.
بیشتر این افراد مستقیماً از زندان به میدان هوایی منتقل شده بودند.
آلمان طالبان را به عنوان حکومت مشروع افغانستان به رسمیت نمیشناسد و کمکهای انکشافی خود را پس از سقوط حکومت پیشین متوقف کرده است.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، آلمان اخراج مستقیم افغانها به افغانستان را متوقف کرده بود. این روند در ۹ سنبله ۱۴۰۳ از سر گرفته شد و در نخستین مورد، آلمان ۲۸ مرد افغان محکوم به جرم را با پرواز چارتر به کابل فرستاد. این پرواز با میانجیگری قطر انجام شد، چون آلمان با طالبان روابط نداشت.
دومین پرواز جمعی در ۲۷ سرطان سال گذشته انجام شد و ۸۱ مرد افغان از آلمان به کابل منتقل شدند. این نخستین اخراج گروهی افغانها در حکومت فریدریش مرتس بود.
وزارت داخله آلمان در ۷ حوت پارسال نیز خبر داد که ۲۰ افغان محکوم با پرواز چارتر از لایپزیگ به کابل اخراج شدند. رسانههای آلمانی نوشتند که این پرواز برخلاف موارد قبلی، بدون نقش مستقیم کشور واسطه و بر اساس تماسهای مستقیم با طالبان انجام شد.
با اخراج تازه ۲۵ مرد افغان، شمار پروازهای جمعی شناختهشده آلمان به افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت به چهار مورد رسیده است.
در این پروازها در مجموع دستکم ۱۵۴ افغان از آلمان به کابل فرستاده شدهاند. آلمان با وجود این تماسها، طالبان را به عنوان حکومت مشروع افغانستان به رسمیت نمیشناسد.
بیش از هزار نفر از متحدان پیشین نیروهای امریکایی و اعضای خانوادههایشان، پس از فرار از افغانستان بیش از یک سال است که پشت حصار یک پایگاه متروک امریکایی در حاشیه دوحه، در بلاتکلیفی گیر ماندهاند.
همزمان با بالا گرفتن بحثها درباره طرح حکومت امریکا برای انتقال افغانها از قطر به جمهوری دموکراتیک کنگو، شماری از این پناهجویان در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه از نگرانیها، ترس از بازگشت به افغانستان و آینده نامعلوم خود سخن گفتهاند.
رسولی، مترجم سابق نیروهای امریکایی در افغانستان که اکنون از ۱۹ ماه است در اردوگاه السيليه زندگی میکند گفت: «همه ما در اضطراب شدید زندگی میکنیم. احساس میکنیم در برزخ ماندهایم. نه تنها من و خانوادهام، بلکه همه کسانی که اینجا هستند.»
این اردوگاه در منطقهای بیابانی در حاشیه دوحه موقعیت دارد و پس از خروج امریکا از افغانستان در سال ۲۰۲۱ به محل انتقال و بررسی پرونده افغانهایی تبدیل شد که امیدوار بودند در امریکا اسکان مجدد یابند.
آنها میگویند در صورت بازگشت به افغانستان با خطرات احتمالی و تهدیدهای امنیتی روبهرو خواهند شد. روند بررسی پروندههای پناهجویان این کمپ اما پس از تصمیم دونالد ترامپ برای تعلیق پذیرش پناهندگان متوقف شده بود.
رسولی ۳۶ ساله افزود: «بازگشت به افغانستان برای ما امن نیست و گزینه روشن دیگری هم نداریم.» شبنم، زنی که پدرش با نیروهای امریکایی کار کرده بود گفت که ساکنان این اردوگاه هیچ اطلاع رسمی درباره انتقال به کنگو دریافت نکردهاند.
او اما تاکید کرده است که انتشار این خبر باعث «بلاتکلیفی و فشار روانی» در بین پناهندگان شده است. شبنم افزود: «نگرانی ما امنیت است. ما خواهان کشوری بهتر و امنتر هستیم تا بتوانیم زندگیمان را از نو بسازیم.»
محمود ۳۸ ساله، از همکاران سابق نیروهای امریکایی در افغانستان نیز از بیش از یک سال است با خانواده خود در این کمپ زندگی میکند. او گفت: «شایعات مختلفی چه درباره اسکان مجدد و چه درمورد تعطیلی اردوگاه منتشر شده است.»
طرح انتقال پناهجویان افغان به جمهوری دموکراتیک کنگو با واکنشهای گسترده چهرههای برجسته امریکایی و اعضای کانگرس این کشور نیز به همراه بوده است.
تاکنون امریکا تایید نکرده است که این پناهجویان را به کنگو خواهد فرستاد اما وزارت خارجه این کشور گفته که انتقال ساکنان این کمپ به کشور سوم میتواند امنیت و فرصت آغاز زندگی تازه را برای آنها فراهم کند.
طالبان نیز پس از رسانهای شدن این خبر از افغانهای مقیم قطر خواست تا «با اطمینان و آرامش خاطر» به افغانستان بازگردند.
