ډان ورځپاڼې یوه مقاله کې ویلي، د اسلاماباد او کابل اړیکې تر بل هر وخت ترینګلې دي او هغه پاکستان چې د طالبانو ملاتړی ګڼل کېده، اوس له دوی سره د اړیکو رغولو لپاره منځګړو ته اړتیا لري. مقاله وايي، هممهاله په کوردننه او بهر د ګڼو محاذونو پرانیستل دولت د کړکېچونو مدیریت کې بوختوي.
ډان ورځپاڼې په یوه مقاله کې، چې د تلې پر ۲۹مه خپره شوې، لیکلي، داسې ښکاري، چې پاکستاني چارواکي پخپله هڅه کوي یو سخت، توند او زغم نه لرونکی برانډ او داسې تصور رامنځته کړي، چې ګواکې یو ځواکمن هېواد دی او نه د دننه مخالفین او نه بهرني دښمنان پرې تېری کولای شي.
په مقاله کې ویل شوي چې همدا تېره اونۍ، یو لاریون چې له لاهور څخه پیل شوی و، اجازه ورنه کړل شوه چې اسلاماباد ته ورسېږي او له دې وروسته، دتحریک لبیک پر ضد پراخ عملیات وشول، او پر دولت د تشدد تورونه ولګېدل، چې د ځینو کسانو د مرګ سبب شول.
مقاله وايي، په تېرو څو کلونو کې، چې تحریک انصاف، پي ټي ایم او د بلوڅ ځوانانو غورخنګ پرلتونه کړي، د مرګ او ټپي کېدو راپورونه ترې ورکړل شوي.
مقاله په ورته مهال د اسلاماباد او کابل اړیکو ته اشاره کوي، چې اوس تر بل هر وخت ترینګلې دي. د مقالې د لیکوالې په وینا، « داسې ښکاري چې د نرمو خبرو وخت تېر شوی او که په پاکستان کې ترهګریز بریدونه دوام ومومي، نو اسلاماباد به پر افغانستان داسې فشار راوړي چې خپل چلند بدل کړي».
د مقالې د لیکوالې په وینا، تېره اونۍ د خلیجي هېوادونو په منځګړیتوب هڅې هم وشوې، څو دواړه ګاونډیان ارام کړي.
مقاله زیاتوي، « دا څومره لوی بدلون دی او هغه پاکستان چې پخوا د طالبانو ملاتړی ګڼل کېده، اوس منځګړو ته اړتیا لري چې له طالبانو سره اړیکې ورغوي».
د مقالې د لیکوالې په وینا، د دومره ډېرو محاذونو پرانیستل، دولت د کړکیچونو په مدیریت کې بوختوي او دا په داسې حال کې ده چې د هند له لوري د احتمالي برید راپورونه هم خپرېږي.
لیکواله پوښتي، چې « که ختیځ سرحد تود شي او لوېدیځ هم په کړکېچ کې وي، نو څه به کېږي؟ دا یوازې د سرحدونو خبره نه ده ، د بلوچستان او خیبرپښتونخوا امنیتي حالت هم د خرابېدو په حال کې دی».
د مقالې له مخې، د پاکستان دریځ دا دی چې دواړه ګاونډیان د ترهګرو ملاتړ کوي او هغوی ته مالي مرسته ورکوي، خو له همدې امله، د داخلي بېعدالتۍ او محرومیت بحثونه هم اوس له پامه لوېدلي دي.
مقاله وايي، په داسې حال کې چې دولت د وسلهوالو ډلو او ګاونډیانو پر وړاندې سخت دریځ نیولی، دا باور لري چې پنجاب او سند تر کنټرول لاندې دي او د خلکو د پراخو خوځښتونو نشتوالی د «ثبات» نښه ګڼل کېږي.
د مقالې د لیکوالې په وینا، په ټوله کې، د خلکو، سیاسي ډلو، د حقونو د خوځښتونو، وسلهوالو او ګاونډیانو پر ضد دا مسلسله جګړه، دا پوښتنه راپورته کوي چې ایا هېواد به ددغه «سخت دریځ» بوج وزغملی شي؟
مقاله لیکونکې په دې باور ده، چې دا خبره نه ده چې پاکستان به دا جګړې حتمي بایلي، ښايي بریالی هم شي، خو زیات اعتماد خطرناک دی. ددې په وینا، د دومره ډېرو جبهاتو پرانیستل، دولت په دوامدار کړکېچکې ساتي.
لیکواله زیاتوي، چې دولت د خلکو په وېرولو او کنټرول کې دومره بوخت دی، چې د سیاسي اصلاحاتو لپاره هیڅ فضا او ښه نیت نه ترسترګو کیږي او که د نامحبوبو مشرانو د تپلو لپاره ټاکنې په پام کې نیول شوې وي، څوک به سوداګر مالیاتو ورکولو ته اړ باسي.
مقاله په پای کې وايي، چې په لنډه توګه، دا «سخت دریځ» یوه درنه بیه لري او دا بیه به بېوسه ولس د کلونو لپاره پرې کوي.
