یعقوب مجاهد: د ملي یووالي او راتلونکي نسل د ویاړ لپاره باید اختلافات له منځه یوسو
د طالبانو دفاع وزیر محمد یعقوب مجاهد د پخواني شوروي اتحاد د ځواکونو د وتلو کلنیو مراسیمو کې، د هېواد د ملي یووالي او د کورنیو جګړو د مخنیوي په اهمیت ټینګار کړی او ویلي یې دي چې اخلافات باید له منځه یوسو.
مجاهد په کابل کې د دلوې ۲۶مې په مراسمو کې وویل چې که افغانان د انتقاماخیستنې او د قدرت لپاره د سیاسي اختلافاتو په فکر پاتې شي، نو نظام به پایدار نه شي او دغه وضعیت به هېواد لا پسې بېثبات کړي.
هغه زیاته کړه: «که د انتقام اخیستنې په فکر یاست، دا نظام دوامداره نه دی، او هغه کسان چې یوازې د اقتدار په لټه وو، نن حتی قبرونه یې هم شتون نلري.»
نوموړي د ملي یووالي او د راتلونکي نسل لپاره د مسولیت پر اهمیت هم خبرې وکړې او ویې ویل چې افغانان باید داسې تاریخ جوړ کړي چې راتلونکی نسل پرې وویاړي، نه دا چې پرې وشرمیږي.
یعقوب مجاهد همدا راز وویل چې د «برترۍ معیار باید نه ژبه، نه قوم او نه مقام، بلکې تقوا او ایمانداري وي.»
په ورته وخت کې د افغانستان په اوسني سیاسي جوړښت انتقاد کوونکي وايي چې د طالبانو په واکمنۍ کې ټول واک په یوه قشر، یعنې ملایانو راټول شوی، چې د سیاسي تنوع او ټولشموله ګډون د نشتوالي سبب شوی دی. د دې مطلق واکمنۍ له امله د خلکو حقوق، د ښځو او نجونو د زده کړو محدودیتونه، د اقلیتونو او لږکیو کمزوری استازیتوب، او د مدني بنسټونو محدوده ونډه څرګندېږي.
شنونکي ټینګار کوي چې که د هېواد اوږدمهاله ثبات، ملي یووالی او اقتصادي پرمختګ غواړي، نو لازمه ده چې د تصمیم نیونې په پروسه کې د ټولنې مختلف قشرونه، قومونه او سیاسي ډلو ته ځای ورکړل شي، څو حکومت د یو قشر د غوښتنو تابع پاتې نشي او ملي او ټولشموله بنسټونه جوړ شي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
