ملګرو ملتونو د انسانانو د قاچاق پر وړاندې د نړیوالې ورځې په مناسبت ویلي، ترهګرې ډلې او جنایتکارې شبکې په جګړهځپلو سیمو کې د ټولنو د وېرولو لپاره د انساني قاچاق، جنسي استثمار او غلامۍ ته دوام ورکوي، خو د قربانیانو د ملاتړ، عدالت او حساب ورکونې په برخه کې لا هم جدي تشې شته.
ملګرو ملتونو د انسانانو د قاچاق پر وړاندې د نړیوالې ورځې په مناسبت په یوه اعلامیه کې ویلي، د جګړو له امله د انسانانو د قاچاق، په ځانګړې توګه د جنسي استثمار او جنسي غلامۍ د مخنیوي، قربانیانو د ساتنې او عاملانو د حساب ورکولو په برخه کې لا هم جدي ستونزې موجودې دي.
په اعلامیه کې ویل شوي، د ملګرو ملتونو امنیت شورا په ۲۰۱۶ کال کې د انسانانو د قاچاق په اړه خپله لومړۍ ځانګړې پرېکړه تصویب کړه چې د جګړو له جنسي تاوتریخوالي سره یې د انسانانو د قاچاق اړیکه په رسمیت وپېژندله. خو لس کاله وروسته هم د مخنیوي، قربانیانو د ساتنې او عدالت په برخو کې تشې موجودې دي.
د ملګرو ملتونو په وینا، د جګړو پر مهال انسانتښتونه او قاچاق د وسلهوالو او ترهګرو ډلو او جنایتکارو شبکو له لوري د خلکو د وېرولو، کنټرول، غچ اخیستنې او ډلهییزې سزا ورکولو لپاره کارول کېږي او ښځې او نجونې ترې په ځانګړي ډول اغېزمنې کېږي.
په اعلامیه کې ټینګار شوی چې انسانانو قاچاق د ښځو او نجونو د حقونو د کمزوري کولو، د جنسیتي برابرۍ د محدودولو او د جنسي غلامۍ د دودولو لپاره هم کارول کېږي. د ملګرو ملتونو په وینا، معلولې ښځې او نجونې د خدمتونو د نه لاسرسي، تبعیض او ټولنیز محرومیت له امله د جنسي استثمار لپاره د قاچاق له لوړ خطر سره مخ دي.
ملګرو ملتونو همداراز ویلي، د جګړو اړوند جنسي استثمار او غلامۍ قرباني نارینه او هلکان، همدارنګه د جنسي تمایل او جنسیتي هویت له پلوه بېلابېل کسان هم اغېزمنوي، خو د دغو پېښو ډېری یې نه ثبتېږي او نه راپور کېږي، چې له امله یې قربانیان اړینو خوندیتوب او مرستندویه خدمتونو ته لاسرسی نه شي موندلای.
په اعلامیه کې راغلي چې که د دولت چارواکي په خپله د انسانانو په قاچاق کې ښکېل وي، یا غیر دولتي ډلې د دولت په چوپتیا او رضایت کې دا کار ترسره کړي، د انسانانو قاچاق له جبري ورکېدو سره هم تړاو موندلای شي. په داسې حالتونو کې قربانیان له خپلو کورنیو سره اړیکه له لاسه ورکوي او خپلوان یې د هغوی له برخلیک او ځای څخه بېخبره پاتې کېږي.
ملګرو ملتونو اندېښنه ښودلې چې د سولې ساتنې په ماموریتونو کې د انسانانو قاچاق لا هم کافي پاملرنه نه ترلاسه کوي. د اعلامیې له مخې، د تمویل کمښت، د ملګرو ملتونو د ماموریتونو کمېدل او د بشري مرستو د لاسرسي محدودیتونه د قاچاق د مخنیوي، د قربانیانو د ساتنې او د عدالت د تامین هڅې کمزورې کړې دي.
دغه سازمان خبرداری ورکړی چې د جګړو او بېځایه کېدو پر مهال د انسانانو د قاچاق خطر لا زیاتېږي. د ملګرو ملتونو په وینا، هغه کډوال، پناهغوښتونکي او داخلي بېځایه شوي کسان چې د خوندي استوګنې، کورنۍ یوځای کېدو او نورو قانوني خوندیتوب لارو ته لاسرسی نه لري، د انسانانو د قاچاق له لوړ خطر سره مخ کېږي.
ملګرو ملتونو ټینګار کړی چې «هیڅ د سولې ساتنې ماموریت پای، د تمویل کمښت یا سیاسي بدلون د قربانیانو د پرېښودلو توجیه نه شي کېدای.»
دغه سازمان له حکومتونو، نړیوالو ادارو، مدني ټولنو او سوداګریزو بنسټونو غوښتي چې د انسانانو د قاچاق د مخنیوي په هڅو کې د قربانیانو ونډه پیاوړې کړي او هغوی یوازې د مرستو ترلاسه کوونکي ونه ګڼي، بلکې د حقونو لرونکي، د تجربې خاوندان او د پالیسۍ په جوړولو کې شریکان وبولي.
