• العربية
  • فارسی
  • English
BrandBrand
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
  • پوښ
  • ژبه
    • العربية
    • فارسی
    • English
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
د دې وېبپاڼې ټول قانوني حقونه د وولنټ میډیا دي
volant media logo

د ازبکستان احصایې ملي کمېټه: په نهو میاشتو کې ۳۲۳ زره افغان سوداګر ازبکستان ته تللي

۶ لړم ۱۴۰۵ - ۲۸ اکتوبر ۲۰۲۶، ۰۶:۱۲ GMT+۰

د ازبکستان د احصایې ملي کمېټې د شمېرو له مخې، د ۲۰۲۶ کال له جنورۍ څخه د سپټمبر تر پایه ۳۵۷ زره او ۵۰۰ بهرني وګړي د سوداګرۍ لپاره دغه هېواد ته تللي، چې ۳۲۳ زره یې افغانان دي.

د کمېټې د معلوماتو له مخې، افغان وګړي د سوداګریزو سفرونو تر ټولو لویه برخه جوړوي. په یادو نهو میاشتو کې ۳۲۳ زره او ۶۶۰ افغانان د سوداګرۍ په موخه ازبکستان ته تللي دي.

تر افغانستان وروسته، ترکمنستان د ۲۴ زره او ۱۹۶ سوداګریزو لیدونکو په لرلو دویم او تاجکستان د ۶ زره او ۴۱۲ کسانو په لرلو درېیم ځای خپل کړی دی.

د راپور له مخې، د نورو هېوادونو شمېر تر دې ډېر کم و. په دې موده کې ۶۹۵ قرغېزي، ۶۲۹ قزاقستاني، ۳۷۰ روسي او ۳۴۶ ترک اتباع د سوداګریزو موخو لپاره ازبکستان ته تللي دي. همداراز د نورو هېوادونو یو زرو او ۱۵۰ وګړو هم سوداګریز سفرونه کړي دي.

د شمېرو له مخې، د ۲۰۲۶ کال په لومړیو نهو میاشتو کې ازبکستان ته د سوداګریزو سفرونو له ټولو بهرنیو لیدونکو څخه لویه برخه افغانانو جوړوله، چې د دغه هېواد له ګاونډیو سره د سوداګریزو اړیکو د پراخېدو څرګندونه کوي.

ډېر لیدل شوي

د ملا هبت‌الله کتاب: « که امیر ظلم هم وکړي پر وړاندې یې بغاوت نه کوو»
۱

د ملا هبت‌الله کتاب: « که امیر ظلم هم وکړي پر وړاندې یې بغاوت نه کوو»

۲

ایران د سلګونو پخوانیو افغان پوځیانو د استوګنې موده نه ده غځولې

۳

د روسیې سفیر: پښتو د طالبانو او پاکستان ترمنځ د سولې ژبه کېدای شي

۴

د هبت الله د استوګنځي په څو کیلومټرۍ کې ګڼې ښځې او ماشومـان سوالګري کوي

۵

موندنې: اسټرالیایي ځواکونو د ملکي افغانانو تر وژلو وروسته د هغوی پر جسدونو وسلې ایښودلې

•
•
•

نور خبرونه

له پاکستان سره د لارو تړل کېدو د انګورو بیې تر ۷۰ سلنې راټیټې کړې دي

۵ لړم ۱۴۰۵ - ۲۷ اکتوبر ۲۰۲۶، ۱۲:۴۶ GMT+۰
100%

یو شمېر بڼوال وايي له پاکستان سره د لارو تړل کېدو له امله سږ کال د کابل په بازارونو کې د انګورو بیې تر ۷۰ سلنې ډېرې راټیټې شوې دي. د دوی په وینا، تېر کال سوداګرو د ممیزو انګورو یو خروار شاوخوا ۱۵ زره افغانۍ پېروده، خو سږ کال یې بیه ۴ زره افغانیو ته راټیټه شوې ده.

یو شمېر بڼوالو له افغانستان انټرنشنل سره په اړیکه کې طالبانو ته د «لوړو لګښتونو» له ورکولو او پر کروندګرو د محدودیتونو له لګولو شکایت کړی دی.

دوی وايي چې له پاکستان سره د سوداګریزو لارو له تړل کېدو وروسته، طالبانو منځنۍ اسیا او نورو هېوادونو ته د انګورو او مڼو د صادراتو هڅه نه ده کړې.

بڼوال زیاتوي، چې طالبانو ولایتونو ته د ۵۸۰ ډوله مسافر وړونکو بسونو له لارې د مېوو د لېږد مخه نیولې ده.

بل خوا، د طالبانو اداره د دې بندیز لامل د مسافر وړونکو موټرو له ټاکلي ظرفیت څخه د ډېر بار وړل یادوي.

کروندګر وايي د باروړونکو موټرو له لارې د مېوو لېږد ډېر وخت نیسي او ګڼ محصولات تر منزله له رسېدو مخکې خرابېږي. د دوی په وینا، باروړونکو موټرو ته یوازې د شپې له خوا په سالنګونو کې د تګ راتګ اجازه ورکول کېږي او دغه موټر په وار سره له دې لارې تېرېږي،چې له امله یې مېوې خرابېږي.

بڼوال ادعا کوي، چې طالبانو د عشر پر راټولولو سربېره، پر دوی نور درانه لګښتونه هم جبري کړي دي.

یوه کروندګر افغانستان انټرنشنل ته ویلي،چې طالبان د کابل ښار په ورودي دروازه کې د هر ۳۰ ټنه انګورو پر سر ۳۰۰ افغانۍ اخلي. هغه زیاته کړې، چې د طالبانو د ادارې استازی د مېوو په بازار کې د محصول له اندازې پرته د هر موټر پر داخلېدو هره ورځ ۱۰۰ افغانۍ اخلي.

دغه کروندګر وایي د پاکستان د لارو تر تړل کېدو مخکې یې د ښونډوخاني انګورو یو خروار تر ۳۰ زره افغانیو پورې پلورلی و. د ده په وینا، اوس د همدې انګورو د یوه خروار بیه له ۸ زرو تر ۱۰ زرو افغانیو پورې راټیټه شوې ده.

په هغو ویډیوګانو کې چې بڼوالو د کابل د تهیه مسکن د مېوو له بازاره افغانستان انټرنشنل ته لېږلې، لیدل کېږي،چې له ۱۰ کیلوګرامو څخه د زیاتو انګورو کڅوړې په ۴۵ افغانۍ پلورل کېږي. د ویډیو لېږونکي ویلي،چې په همدې بیه هم د کابل د مېوو په بازار کې انګور کافي پېرونکي نه لري.

100%

یوه بڼوال ویلي،چې له پاکستان سره د سوداګرۍ تر درېدو وروسته، د طالبانو ادارې د تړون له مخې، د هندواڼو،خټکیو، انارو او ځینو نورو مېوو صادرات د منځنۍ اسیا هېوادونو ته شوي دي.

د هغه په ادعا، انګور او مڼې اوس نږدې هېڅ هېواد ته نه صادرېږي او د صادراتو د نشتوالي او طالبانو ته د لګښتونو د ورکولو له امله ګڼ بڼوال له درنو زیانونو سره مخ شوي دي.

دغه بڼوال ویلي: «سږ کال د تاکونو د ښاخونو پرې کولو، سرې ورکولو، د حشراتو ضد درملو شیندلو، د پاڼو لرې کولو او باغونو ته د اوبو ورکولو لګښتونه، او هغه پیسې چې طالبانو ته مو ورکړې، د انګورو له پلور څخه تر ترلاسه شویو پیسو ډېرې وې.»

یو شمېر بڼوال وايي د طالبانو د واکمنۍ پنځه کلنه دوره د ډېرو کروندګرو لپاره له تر ټولو سختو پړاوونو څخه وه.

د کابل د شمالي له سیمې د انګورو د یوه باغ مالک ویلي، چې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته د وچکالۍ او په نامناسب وخت کې د بارانونو له امله د دوو کلونو لپاره د انګورو باغونو د پام وړ حاصلات نه درلودل. هغه زیاته کړې سږ کال، چې حاصلات ښه وو، پاکستان ته صادرات ودرېدل او کروندګر زیانمن شول.

دغه کروندګر ویلي: «د پاکستان د لارو له تړل کېدو وروسته د افغانستان له سوېل څخه د لښکرګاه هندواڼې د اوږده واټن په وهلو شمال ته ورسېدې او ازبکستان ته صادرې شوې، خو د شمالي سیمې د انګورو او مڼو د بهرنیو صادراتو لپاره تړون ونه شو.»

پاکستان د تېر کال د تلې په ۲۰مه، له طالبانو سره د نښتو په پایله کې خپلې ټولې لارې د سوداګرۍ او مسافرو د تګ راتګ پر مخ وتړلې.

طالبانو له هغه وخت راهیسې هڅه کړې، چې د پاکستان د بدیل په توګه د منځنۍ اسیا هېوادونو ته د توکو صادرات او واردات زیات کړي.

د افغانستان انټرنشنل یوه څېړنیز راپور د تلې په ۲۰مه وښوده، چې د لارو تړل کېدو د افغانستان او پاکستان ترمنځ لږ تر لږه د ۲،۳ میلیارد ډالرو سوداګریز فرصتونه له منځه وړي دي.

اټکلونه ښيي، چې تر کړکېچ مخکې د دواړو هېوادونو ترمنځ د ورځنۍ سوداګرۍ منځنۍ کچه لږ تر لږه ۶،۴۵ میلیونه ډالره وه، چې په کلني حساب له ۲۳ میلیارد ډالرو څخه ډېریږي.

د دغه راپور له مخې، د پاکستان د پولو تر تړل کېدو وروسته د افغانستان شاوخوا ۹۵ سلنه واردات د ایران او منځنۍ اسیا له لارو تامینېږي.

ډېپلوماټ مجله: چین اوس‌ مهال په واخان دهلېز کې له طالبانو سره سوداګرۍ ته چمتو نه دی

۳۰ تله ۱۴۰۵ - ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶، ۲۰:۰۳ GMT+۱
100%

ډېپلوماټ مجلې په یوې خپره کړې مقاله کې ویلي چې د واخان دهلېز له لارې له چین سره د نښلېدو په موخه د نوي جوړ شوي سړک فعالېدل له جدي امنیتي خنډونو سره مخ دي او پرې د سیمه‌ییزې سوداګرۍ پیل کېدل د اوس لپاره ممکن نه دي.

طالبانو د اکټوبر پر څلورمه نېټه په بدخشان ولایت کې د واخان ۱۲۱ کیلومتره ترانزیټي سړک تر درې کلنو هڅو وروسته پرانیست. که څه هم د طالبانو چارواکي دا پروژه د نړیوالو بازارونو او منځنۍ اسیا سره د هېواد د نښلېدو لپاره ستر ګام بولي، خو چین او طالبان د دغه دهلېز په اړه بېلابېل لیدلوري لري.

د مقالې له مخې، طالبانو د کلیو د بیارغونې او پراختیا وزارت له لوري پر دغه سړک شاوخوا ۳۶۵ میلیونه افغانۍ چې کابو ۵.۶ میلیونه امریکایي ډالر کېږي، لګولي دي. د طالبانو د کلیو د بیارغونې او پراختیا وزیر عبداللطیف منصور د پرانیستې په مراسمو کې وویل چې دا سړک سیاسي، اقتصادي او ستراتیژیک اهمیت لري او د بهرنیو انجینرانو له شتون پرته د افغان متخصصانو له خوا جوړ شوی دی. دغه راز د بدخشان والي رحمت‌الله نجیب ټینګار وکړ چې له ۴۵ کلونو جګړې وروسته خلک د هېواد په تر ټولو لرې سیمه کې د داسې لویې پروژې د بشپړېدو شاهدان دي.

د طالبانو د ریاست‌الوزرا اقتصادي معاونیت ادعا کړې چې دا دهلېز د چین لپاره د توکو د لېږد تر ټولو نږدې، خوندي او باوري لاره ده او کولی شي چین د عربي نړۍ، ترکیې، ایران او اروپا سره وتړي. ډېپلوماټ مجله لیکي چې دا ادعا له شکونو سره مخ ده، ځکه چین اوس هم له قزاقستان، قرغزستان او تاجکستان سره مستقیمې پولې او پرمختللې پټلۍ لري او خورګوس بندر هم د چین او قزاقستان پر پوله فعال دی. خو د افغانستان لپاره دا پروژه ځکه حیاتي بلل کېږي چې د کابل او اسلام‌اباد ترمنځ روان تاوتریخوالی د سوداګرۍ د بندېدو لامل شوی او طالبان غواړي د پاکستان له اقتصادي فشارونو او د کراچۍ او ګوادر له لارو خپله ټرانزیټي تکیه کمه کړي.

سره له دې چې سړک بشپړ شوی، خو چین تر اوسه خپله پوله نه ده پرانیستې او د اکټوبر د څلورمې نېټې د پرانیستې په مراسمو کې یې هم استازي ګډون نه و کړی. چین څه باندې یوه لسیزه وړاندې د واخان پر پوله پوځي سړک یوازې د خپلو ګزمو او امنیتي څارنې لپاره جوړ کړی و او چینایي رسنۍ دا پوله د ترهګرۍ پر ضد د مبارزې لومړۍ کرښه ګڼي. بیجینګ په افغانستان کې د ختیځ ترکستان د اسلامي غورځنګ (ETIM) له شتون او شاوخوا ۳ زره ایغور وسله‌والو له فعالیتونو سخته اندېښنه لري او له طالبانو یې غوښتي چې دا ډلې بې‌وسلې او چین ته وسپاري، څو دا دهلېز د سین‌کیانګ پر ضد ونه کارول شي.

له پاکستان نه د افغانانو اخراج په پېښور کې د سپینو زرو بازار سوړ کړی

۳۰ تله ۱۴۰۵ - ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶، ۱۱:۰۸ GMT+۱
•
خاطره اسحاقزۍ
100%

د پېښور د اندر شیر بازار په تنګو کوڅو کې هغه ګڼه ګوڼه چې پخوا یې افغان سوداګر، عمده پېرونکي او د ګاڼو مینه‌وال راکښل، اوس د ډېرو زرګرانو په وینا، کمه شوې ده. د افغانانو په وتلو سره په پېښور کې د سپینو زرو بازار سوړ شوی او د کلونو سوداګریزې اړیکې یې هم زیانمنې شوې دي.

هغه افغانان چې پخوا به یې له پېښوره سپین زر په عمده او پرچون ډول اخیستل او افغانستان او نورو هېوادونو ته یې لېږدول ، اوس ډېر کم لیدل کېږي. د پېښور د زرګرانو په وینا، د افغان کډوالو د اخراج او لارو بندیدو له امله یې کاروبار په بې‌ساري ډول کمزوری شوی دی.

سلیمان شینواری، چې د اندر شیر بازار زرګر دی، د دې تغییر اغېز په خپل ورځني کاروبار کې احساسوي.

هغه افغانستان انټرنشنل ته وویل، « پخوا ډېری افغانانو په عمده او پرچون ډول سپین زر اخیستل، خو د افغانانو له ستنېدو وروسته زموږ کاروبار نږدې ۸۰ سلنه کم شوی دی».

هغه وايي، افغانان د ده د هټۍ تر ټولو مهم پېرېدونکي وو. ځینو به سپین زر په عمده توګه اخیستل او افغانستان ته به یې لېږدول؛ ځینو به نورو هېوادونو ته صادرول او ځینو نورو به په پېښور کې له ده څخه مال اخیست، څو پر نورو زرګرانو او هټیوالو یې وپلوري.

100%
سلیمان شینواری، چې د اندر شیر بازار زرګر دی،د افغان کډوالو د اخراج اغیز په خپل ورځني کاروبار کې احساسوي.

د شینواري په څېر د پېښور ځینې زرګران دزرګرۍ د بازارونو په وصل کې د افغانانو اغیزناک رول یادوي، چې ددوی په وینا، «اوس خورا کمزوری شوی دی».

د سپینو زرو سوداګري سړه شوې

په پېښور کې د صدر بازار زرګر جانباز هم د کاروبار د کمېدو خبره کوي.

هغه افغانستان انټرنشنل ته وویل، ېچې پخوا یې د ورځې له ۱۵۰ زرو تر ۲۵۰ زرو پاکستانۍ کلدارو پورې خرڅلاو درلود، خو اوس، سره له دې چې د ودونو موسم دی، په ټوله اونۍ کې هم د ۱۰۰ زره کلدارو په ارزښت مال نه شي پلورلی.

ځینې افغانان د جانباز شلن کلن مشتریان وو او مال یې اخیست، بېرته به راتلل او د کاروبار یوه دوامداره اړیکه یې ورسره ساتله.

اوس، د هغه په وینا، د پېرونکو له کمېدو سره د بازار فعالیتونه ساړه شوي او د پېښور پر نورو کاروبارونو یې هم فشار راوړی دی.

100%
په کابل کې د سپینو زرو په یوه پلورنځي کې پخوانۍ دودیزې ګاڼې

د سپینو زرو په کاروبار کې د خامو موادو له پېرلو نیولې، د ګاڼو تر جوړولو، عمده پلور، پرچون خرڅلاو او نورو بازارونو ته تر لېږد پورې، ګڼ کسان له دې بهیره عاید ترلاسه کوي. کله چې پېرونکي کم شي، اغېز یې د کاروبار د همدې کړۍ پر نورو غړو هم وي.

د سپینو زرو د کاروبار ستونزې یوازې په پېښور پورې محدودې نه دي. په افغانستان کې هم یو شمېر سوداګر او زرګران وايي چې د خامو موادو د انتقال ستونزو، د لارو بندښت او د پېرونکو د کمېدو له امله یې بازار کمزوری شوی دی.

په هرات کې د خامو موادو سوداګر خان محمد محمدي افغانستان انټرنشنل ته وویل، چې د خامو سپینو زرو یوه برخه د افغانستان له کانونو ترلاسه کوي، خو ډېره برخه یې له ګاونډیو هېوادونو واردېږي. د هغه په وینا، وروستیو پېښو د خامو موادو د انتقال او سوداګرۍ بهیر ټکنی کړی دی.

په کندهار کې د سپینو زرو زرګر شاه محمد هم وايي، پخوا یې د کورنیو او بهرنیو پېرونکو لپاره ګاڼې جوړولې او د پاکستان له لارې یې بهرنیو بازارونو ته د خپلو محصولاتو د لېږلو امکان درلود.

هغه وايي، «له پخوانۍ لارې د مال لېږد یوڅه ارزانه تمامېده، خو اوس د بدیلو لارو کارول د انتقال لګښتونه لوړوي».

د سوداګرو په وینا، د لارو ستونزې په داسې وخت کې رامنځته شوې چې د کورنیو پېرونکو د پېرلو توان هم کم شوی دی.

د خامو موادو د بیو تغییر او د پېرېدونکو د کمښت اغېز پر سوداګرو یو شان نه دی. ځینې د وارداتو د لګښتونو له ډېرېدو سره مخ دي، ځینې د عمده پېرونکو د نشتوالي له امله د خرڅلاو کموالی ویني او ځینې نور بیا له بهرنیو بازارونو سره د اړیکو د محدودیتونو یادونه کوي.

100%
په کندهار کې د سپینو زرو زرګر شاه محمد هم وايي، پخوا یې د کورنیو او بهرنیو پېرونکو لپاره ګاڼې جوړولې او د پاکستان له لارې یې بهرنیو بازارونو ته د خپلو محصولاتو د لېږلو امکان درلود.

په مزارشریف او کابل کې هم بازار کمزوری شوی

د کابل په شهرنو کې د «زینت بانو» په نوم د سپینو زرو د ګاڼو په یوه کارځای کې حفیظه حیدري هڅه کوي چې د بازار له ستونزو سره سره خپل کاروبار روان وساتي.

حیدري پخوا د کابل په یوه ښوونځي کې ښوونکې وه. خو د ښوونځیو د دروازو له تړل کېدو وروسته، شاوخوا درې کاله وړاندې یې د زرګرۍ هنر ته مخه کړه.

اوس هغه له شپږو نورو ښځو سره د سپینو زرو ګاڼې جوړوي؛ ګوتمۍ، لاس‌بندونه، د ګاڼو سیټونه او هغه زیورات چې له طبیعي ډبرو سره یوځای ډیزاین کېږي.

هغې د خپل کارځای له لارې نورو ښځو ته هم د کار او د یوه نوي هنر د زده کړې فرصت برابر کړی دی.

د هغې په وینا، په کارځای کې ورسره داسې نجونې هم کار کوي چې د ښوونځي تر لسم ټولګي یا د پوهنتون تر درېیم سمستر پورې یې زده کړې کړې وې، خو پر زده کړو د طالبانو له بندیزونو وروسته اوس غواړي د زرګرۍ هنر زده کړي او له همدې لارې د خپل ژوند لپاره د عاید سرچینه پیدا کړي.

خو د دې کوچني کارځای د دوام لپاره یوازې مهارت کافي نه دی. حیدري وايي، کمه پانګه، د خامو موادو لوړې بیې، د لارو بندښت، د اړینو وسایلو نشتوالی او د بازارموندنې محدود فرصتونه یې د کار د پراختیا مخه نیسي.

هغې د زرګرۍ هنر له خپل پلاره زده کړی، خو اوس یې د اقتصادي اړتیاوو او د کارموندلو د محدودو فرصتونو له امله دې مسلک ته مخه کړې ده.

حیدري وايي، پخوا به خام سپین زر له پاکستان نه په یوڅه ارزانه بیه ترلاسه کېدل، خو د لارو د ستونزو له امله اوس د موادو د برابرولو لګښتونه لوړ شوي دي. په ورته وخت کې د خلکو د اقتصادي وضعیت خرابېدو د ګاڼو د پېرلو توان هم کم کړی دی.

حیدري غواړي خپل کاروبار پراخ کړي، نورو ښځو ته روزنه ورکړي او د لاسي ګاڼو لپاره نوي پېرونکي پیدا کړي. د هغې محصولات د انلاین پلور له لارې هم بازار ته وړاندې کېږي، خو د کار د پراختیا لپاره لا ډېرو امکاناتو ته اړتیا لري.

100%
مېرمن حیدري غواړي خپل کاروبار پراخ کړي، نورو ښځو ته روزنه ورکړي او د لاسي ګاڼو لپاره نوي پېرونکي پیدا کړي.

د افغانستان په شمال کې هم د سپینو زرو ځینې زرګران د بازار د کمزورۍ خبره کوي.

په مزارشریف کې علي جواد، چې له ۱۵ کلونو راهیسې د سپینو زرو په کاروبار بوخت دی، وايي، پخوا یې بازار ښه و، پېرونکي ډېر وو او انلاین پلور یې هم درلود. خو د هغه په وینا، په وروستیو څو میاشتو کې بازار پیکه شوی دی.

په کابل کې د سپینو زرو هټۍوال احمد منیب د دې صنعت نورې ستونزې یادوي.

د هغه په وینا، د خامو سپینو زرو د بیو پرله‌پسې تغییر، د عصري وسایلو کمښت، له نړیوالو بازارونو سره محدودې اړیکې او د صادراتو پر وړاندې قانوني ستونزې د زرګرۍ د صنعت د ودې مخه نیسي.

منیب وايي، د بازار د پراختیا لپاره باید د ګاڼو ډیزاینونه نوي شي او تولیدوونکو ته د صادراتو زمینه برابره شي.

د هغه په اند، د سپینو زرو د صنعت د ودې لپاره د خامو موادو منظمې عرضې، د تولید وسایلو، د بازارموندنې وړتیا او له بهرنیو پېرونکو سره سوداګریزو اړیکو ته اړتیا ده.

ارزانه خام مواد، خو ګرانې جوړې شوې ګاڼې

د افغانستان د زرګرانو د اتحادیې د معلوماتو له مخې، د خالصو سپینو زرو د یوه ګرام بیه شاوخوا له ۱۳۲ تر ۱۳۳ افغانیو پورې ده. خو د جوړو شویو او ډیزاین شویو ګاڼو بیه تر دې ډېره لوړه وي او د عیار، ډیزاین، کیفیت او د جوړولو د مزدورۍ له مخې توپیر کوي.

د اتحادیې د مسوولانو په وینا، د ډیزاین شويو سپینو زرو د یوه ګرام بیه په ځینو مواردو کې له ۱۷۰۰ تر ۳۵۰۰ افغانیو پورې رسېږي. دا بیې د محصول د ډول او د جوړولو د کار له مخې بدلېږي.

په دې صنعت کې د خام فلز بیه د وروستي محصول د بیې یوازې یوه برخه ده. د ګاڼې ډیزاین، لاسي کار، د جوړولو وخت، د کارګر مهارت او د محصول د پلور بازار ټول د هغې پر وروستۍ بیه اغېز لري.

100%
د ډیزاین شويو سپینو زرو د یوه ګرام بیه په ځینو مواردو کې له ۱۷۰۰ تر ۳۵۰۰ افغانیو پورې رسېږي.

ځینې زرګران د سپینو زرو له موادو څخه د سرو زرو د ګاڼو د ډیزاین او جوړولو په بهیر کې هم کار اخلي. د دوی په وینا، سپین زر کله ناکله د طرحې د لومړني جوړښت لپاره کارول کېږي، څو د وروستي محصول بڼه او جوړښت مشخص شي.

په افغانستان کې د دغه فلز ګاڼې د ښځو د سینګار، دودیزو جامو او د بېلابېلو سیمه‌ییزو فرهنګي دودونو برخه جوړوي.

غاړکۍ، ګوتمۍ، بنګړي، لاس‌بندونه او نور زیورات په بېلابېلو سیمو کې ځانګړي ډیزاینونه او هنري بڼې لري.

د زرګرانو او هنرپوهانو په وینا، د سپینو زرو د صنعت کمزوري کېدل د هغو مهارتونو د لېږد بهیر هم له ستونزو سره مخ کولای شي چې له یوه نسل څخه بل ته انتقالېږي.

د افغانستان د زرګرانو د اتحادیې رییس احمدبشیر احسان زاده وايي، چې د سرو او سپینو زرو صنعت د هېواد د اقتصادي شتمنۍ یوه برخه ده او د دې صنعت د پیاوړتیا لپاره ملاتړ ته اړتیا ده.

د هغه په وینا، هر څومره چې د زرګرۍ صنعت په خپلو پښو ودرېږي، همغومره به د هېواد د شتمنۍ د ساتنې او د کورني تولید د پراختیا زمینه برابره شي.

د اتحادیې مسوولان هم د ګاونډیو هېوادونو له لارې د سوداګرۍ پر وړاندې د ستونزو، د ترانسپورټي لګښتونو د لوړېدو او د خامو موادو د انتقال د محدودیتونو یادونه کوي. د دوی په وینا، د کورنۍ تقاضا کمېدو هم د سپینو زرو بازار بې خونده کړی دی.

په افغانستان کې ۱۲،۳ میلیونه کلیوال نږدې بازار ته په رسېدو کې له ستونزو سره مخ دي

۳۰ تله ۱۴۰۵ - ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶، ۰۹:۰۱ GMT+۱
100%

د «افغانستان د کلیوالو بازارونو فرصت» په نوم یوه تازه څېړنه ښيي چې د هېواد له ۲۵،۴ میلیونه کلیوالو اوسېدونکو څخه ۱۲،۳ میلیونه یې د سړک له لارې نږدې بازار ته په رسېدو کې تر یوه ساعت ډېر وخت ته اړتیا لري.

د «ډېټا فار افغانستان» ادارې په یوه تازه څېړنه کې په ټول هېواد کې د ۹۶ نویو کلیوالو بازارونو د جوړولو احتمالي ځایونه پېژندلي، چې د راپور له مخې، په جوړېدو سره به یې ۶،۶ میلیونه کلیوال بازارونو ته په یوه ساعت کې لاسرسی ومومي او نږدې ۹۰۰ زره تولیدوونکې کورنۍ به اقتصادي ګټه ترې واخلي.

د «افغانستان د کلیوالو بازارونو فرصت» په نوم د دې څېړنې له مخې، د افغانستان له ۲۵،۴ میلیونه کلیوالو اوسېدونکو څخه ۱۲،۳ میلیونه کسان اوس هم نږدې بازار ته د سړک له لارې په رسېدو کې تر یوه ساعت ډېر وخت لګوي. دا وضعیت د کرنیزو محصولاتو پر پلور، د خلکو پر عاید او بازارونو ته پر لاسرسي اغېز کوي.

راپور وايي، د نویو بازارونو لپاره وړاندیز شوي ۹۶ ځایونه د هېواد په ټولو ۳۴ ولایتونو کې دي او ډېری یې د ولسوالیو په مرکزونو او فعالو بازارګوټو کې موقعیت لري. د څېړنې له مخې، د دغو بازارونو احتمالي کلنی سوداګریز ارزښت ۲۰۸ میلیونه ډالره اټکل شوی، خو د بېلابېلو شرایطو له مخې دا رقم له ۱۰۴ میلیونو تر ۳۱۲ میلیونو ډالرو پورې بدلېدای شي.

د راپور د اټکل له مخې، د دغو بازارونو جوړېدل به ۶۵۴۶ مستقیم او ۱۰ زره او ۴۷۴ غیرمستقیم کاري فرصتونه هم رامنځته کړي؛ هغه فرصتونه چې په کلیوالو سیمو کې د کارموندنې او سوداګرۍ د محدودیتونو په کمولو کې مرسته کولی شي.

ننګرهار، غزني، هلمند، هرات، کندوز او تخار هغه ولایتونه بلل شوي چې د نویو بازارونو له جوړېدو څخه د لوړې اقتصادي ګټې د ترلاسه کولو احتمال پکې شته. راپور وايي، په دغو ولایتونو کې د کرنیزو فعالیتونو او کلیوالي نفوس د پراخوالي له امله د بازارونو احتمالي کلنی اقتصادي ارزښت په هر ولایت کې تر ۱۱ میلیونه ډالرو زیات اټکل شوی دی.

د څېړنې له مخې، کرنیز محصولات، مېوې، سبزیجات، د مالدارۍ محصولات او محلي تولیدات به د دغو بازارونو مهم توکي وي؛ خو د زېرمتونونو او سړو خونو نشتوالی د کرنیزو محصولاتو د ساتنې پر وړاندې جدي خنډ دی.

راپور زیاتوي چې په ۱۷ ولایتونو کې د مېوو، سبزیجاتو او نورو ژر خرابېدونکو محصولاتو د ساتنې لپاره سړو خونو ته اړتیا ده. د څېړنې په باور، د سړو خونو او زېرمتونونو جوړول به د محصولاتو ضایعات راکم او د بزګرانو عاید لوړ کړي.

خو راپور ټینګار کوي چې دغه ۹۶ ځایونه وروستۍ سپارښتنې نه دي، بلکې د لومړنیو معلوماتو او ارزونو پر بنسټ ټاکل شوي دي. د هر بازار له جوړولو مخکې باید د امنیتي وضعیت، د ځمکې د شتون، د ځايي خلکو د رضایت، د سوداګرو د لېوالتیا او د بنسټیزو خدمتونو د برابرولو په اړه نورې ساحوي ارزونې هم ترسره شي.

د څېړنې پایله دا ده چې د کلیوالو بازارونو پراختیا کولی شي میلیونونه افغانان بازارونو ته نږدې کړي، د سلګونو زرو کورنیو عاید لوړ کړي او په کلیوالو سیمو کې د سوداګرۍ او کارموندنې نوي فرصتونه رامنځته کړي.

د واخان سړک؛ د چین او طالبانو د سوداګرۍ او امنیتي لیدلورو توپیر

۳۰ تله ۱۴۰۵ - ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶، ۰۶:۰۸ GMT+۱
100%

طالبانو د واخان له لارې له چین سره د افغانستان د نښلولو لپاره نوی سړک پرانیستی، خو چین لا هم خپله پوله د منظمې سوداګرۍ لپاره نه ده پرانیستې. د «ډیپلومات» مجلې د راپور له مخې، طالبان دا لاره د سوداګرۍ د پراختیا وسیله بولي، خو چین پرې تر ډېره د امنیت له نظره تمرکز کوي.

د راپور له مخې، طالبانو د اکتوبر په څلورمه د بدخشان په واخان ولسوالۍ کې د ۱۲۱ کیلومتره سړک د پرانیستلو مراسم ترسره کړل. د دې سړک جوړولو چارې شاوخوا درې کاله وخت نیولی او لګښت یې ۳۶۵ میلیونه افغانۍ، یا نږدې ۵،۶ میلیونه ډالره ښودل شوی دی.

د طالبانو د کلیو د بیارغونې او پراختیا وزیر عبداللطیف منصور د سړک د پرانیستلو په مراسمو کې ویلي، دغه پروژه د افغانستان لپاره «سیاسي، اقتصادي او ستراتیژیک اهمیت» لري. نوموړي ټینګار کړی چې په پروژه کې بهرنیو انجنیرانو او سلاکارانو برخه نه ده اخیستې او ټول کارونه افغان انجنیرانو ترسره کړي دي.

د بدخشان والي رحمت‌الله نجیب هم د دې پروژې پرانیستل مهم پرمختګ بللی او ویلي یې دي چې د هېواد له ۴۵ کلنې جګړې وروسته افغانان د هېواد په یوه لرې پرته سیمه کې د داسې یوې لویې پروژې د بشپړېدو شاهدان دي.

د طالبانو د اقتصادي چارو د مرستیال دفتر ویلي، دغه لاره به افغانستان ته له چین څخه د توکو د واردولو او چین ته د صادراتو مستقیم فرصت برابر کړي. د یاد دفتر په وینا، د دواړو هېوادونو کلنۍ سوداګري له یو میلیارد ډالرو زیاته ده.

خو د «ډیپلومات» د راپور لیکونکی د دې لارې د پراخې سوداګریزې کارونې په اړه شک څرګندوي. د راپور له مخې، چین نه یوازې د سړک د پرانیستلو په مراسمو کې خپل استازی نه و لېږلی، بلکې د پروژې د بشپړېدو په اړه یې په ډیپلوماتیکه کچه هم څرګند غبرګون نه دی ښودلی.

راپور زیاتوي، چین له یوې لسیزې وړاندې د افغانستان پر پوله شاوخوا ۷۶ کیلومتره سړک جوړ کړی و، خو موخه یې د سوداګرۍ پراختیا نه، بلکې د سرحدي ځواکونو د ګزمې او امنیتي څارنې اسانه کول وو. د چین رسنۍ دغه پوله د ترهګرۍ پر وړاندې مهمه امنیتي جبهه بولي.

د راپور له مخې، د چین یوه مهمه اندېښنه د ختیځ ترکستان اسلامي غورځنګ (ETIM) فعالیتونه دي. بیجینګ له طالبانو غواړي چې د اویغوري بېلتون غوښتونکو ډلو غړو ته اجازه ورنه کړي چې د افغانستان خاوره د چین په شینجیانګ سیمه کې د خپلو فعالیتونو لپاره وکاروي. د راپور لیکونکی وايي، تر هغه چې طالبان د چین امنیتي اندېښنې لرې نه کړي، د دې لارې سوداګریز فعالیتونه به له جدي خنډونو سره مخ وي.

بلخوا، د افغانستان او پاکستان ترمنځ د سوداګرۍ ځنډېدو د واخان د لارې اهمیت زیات کړی دی. د راپور په وینا، طالبان غواړي د دې لارې په فعالولو سره د پاکستان پر سوداګریزو لارو تکیه کمه کړي او له چین سره مستقیمې اړیکې پراخې کړي.

د افغانستان د اقتصادي چارو د مرستیال دفتر ویلي: «د واخان دهلېز په پرانیستل کېدو سره به افغانستان د ګاونډیو هېوادونو له فشار څخه د تل لپاره خلاص شي؛ هغه هېوادونه چې د کراچۍ لار، د ګوادر بندر او چابهار د سیاسي موخو لپاره کاروي او هر کال زموږ سوداګرو او هېوادوالو ته درانه مالي زیانونه اړوي.»

خو د راپور لیکوال وايي، د چین او منځنۍ اسیا ترمنځ لا له وړاندې مستقیمې سوداګریزې لارې شته، نو دا روښانه نه ده چې چین به ولې د خپلو توکو د لېږد لپاره د افغانستان له لارې کار واخلي. د راپور په ارزونه، د واخان سړک ښايي د افغانستان د سوداګرۍ لپاره بدیل مسیر برابر کړي، خو د چین له لوري د پولې تر پرانیستل کېدو او د امنیتي اندېښنو تر حل کېدو پورې به د یوې پراخې سیمه‌ییزې سوداګریزې لارې په توګه د کارېدو امکان محدود وي.