د افغانستان انټرنشنل څېړنې ښيي چې په وروستیو اوونیو کې د ایران او ترکیې په سرحدي سیمو کې لږ تر لږه ۲۰ جسدونه موندل شوي دي. د ۱۵ کسانو کورنیو ویلي، چې خپل اولادونه یې د موندل شویو جسدونو په منځ کې پېژندلي، خو د پنځو نورو جسدونو هویت لا هم نه دی معلوم.
د دغو کسانو د مړینې لامل او د ورکېدو پېښو او موندل شویو جسدونو ترمنځ احتمالي اړیکه لا هم روښانه نه ده. د عدلي طب د معایناتو پایلې نه دي خپرې شوې او په ایران او ترکیه کې مسوولو چارواکو هم تر اوسه د دغو پېښو په اړه کره معلومات نه دي وړاندې کړي.
د هغو معلوماتو له مخې چې کورنیو له افغانستان انټرنشنل سره شریک کړي، د ډېری دغو کسانو وروستی اړیکې له خپلو کورنیو سره د نومبر له لومړۍ تر اوومې نېټې پورې نیول شوي دي او کورنیو په وینا، چې له هغه وروسته یې د خپلو اولادونو په اړه هېڅ معلومات نه دي ترلاسه کړي. د ځینو کسانو د ورکېدو یا مړینې کره نېټه لا هم نه ده معلومه.
د مړه شویو ډېری کسان د ژوند په دویمه او درېیمه لسیزه کې وو. لږ تر لږه دوه تر ۱۸ کلونو کمعمره ځوانان هم په مړه شویو کې شامل دي.
د عدلي طب د معایناتو پایلې نه دي خپرې شوې او د دغو ځوانانو د مړینې اصلي لامل معلوم نه دی. ښايي د مړه شویو شمېر تر ۲۰ کسانو هم ډېر وي؛ خو د طالبانو حکومت، ترکیې او ایران تر اوسه په دې اړه په علني توګه څه نه دي ویلي.
د طالبانو ویاند ذبیحالله مجاهد ویلي، د بهرنیو چارو وزارت د مړه شویو کسانو د کره شمېر او هویت په اړه له تهران او انقرې څخه پوښتنې کړې دي، خو تر اوسه یې ځواب نه دی ترلاسه کړی.
د ترکیې د وان ولایت کې چې اته جسدونه پکې موندل شوي، افغانستان انټرنشنل ته ویلي چې د دې موضوع په اړه د معلوماتو ورکول د دوی د صلاحیت په حدودو کې نه دي او په دې اړه باید د افغانستان له سفارت او قضايي ادارو څخه پوښتنې وشي. په انقره کې د افغانستان سفارت او د وان لویې څارنوالۍ تر اوسه د افغانستان انټرنشنل پوښتنو ته ځواب نه دی ویلی.
په همدې حال کې، لږ تر لږه ۱۶ نورو افغان کورنیو هم له افغانستان انټرنشنل سره په اړیکه کې د هغو اولادونو د ورکېدو په اړه اندېښنه ښودلې چې په تېرو اوونیو کې د ایران او ترکیې پر پوله ورک شوي دي.
د ایران او ترکیې پوله، په ځانګړې توګه د ترکیې د وان ولایت غرنیزې سیمې او له ایراني خاورې څخه دغو سیمو ته غځېدلې لارې، اروپا ته د افغان کډوالو د تګ له خطرناکو لارو څخه دي. په دې مسیر کې سړه هوا، لوړې غرنۍ سیمې، واورې او توپانونه، د غرنیو سیمو له لارې ناقانونه تګ، د انسانانو قاچاق او د سرحدي ځواکونو چلند د کډوالو ژوند له ګواښ سره مخ کوي.
هېڅ رسمي بنسټ د افغانستان او ایران په پوله کې د کډوالو د مړینې او ورکېدو پېښې په هراړخیز ډول نه ثبتوي.
کورنۍ ډېری وخت یوازې دومره پوهېږي چې اولادونه یې له پولې اوښتي او وروسته یې اړیکه ورسره پرې شوې ده او دا ورته نه څرګندیږي چې هغوی په غرونو کې مړه شوي، نیول شوي، د قاچاق وړونکو لاس ته ورغلي، بېرته ایران یا افغانستان ته ستانه کړل شوي او که په کوم نامعلوم ځای کې ښخ شوي دي.
د ترکیې د وان ولایت او د ایران سرحدي سیمې غرنیزې او امنیتي سیمې دي. د پېښو ځایونو ته د خبریالانو خپلواک لاسرسی، له ژوندي پاتې شویو سره مرکې او د سرحدي ځواکونو د چلند په اړه د ادعاوو ارزونه ستونزمنه ده. له همدې امله، دغه پېښې په رسنیو کې لږې خپرېږي او له رسنیز پوښښ لرې د هېرېدو له ګواښ سره مخ کېږي.
د ایران او ترکیې په پوله د افغان ځوانانو ورکېدل نوې پدیده نه ده.
لسګونو افغان کورنیو افغانستان انټرنشنل ته ویلي، چې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته یې اولادونه د ایران او ترکیې له پولې د تېرېدو پر مهال ورک شوي دي او د میاشتو په تېرېدو سره لا هم د هغوی له برخلیک څخه خبر نه دي.
د دغو ځوانانو مړینه او ورکېدل یوه تکراري بڼه لري او په تېرو کلونو کې هم د افغان کډوالو د مړینې او ورکېدو په اړه څو ځله راپورونه خپاره شوي دي. د ترلاسه شویو معلوماتو له مخې، یو شمېر دغه کډوال د ایران او ترکیې په پوله کې ورک شوي او کورنۍ یې له څو کلونو تېرېدو وروسته هم د هغوی له برخلیک څخه خبر نه دي.
بېوزلي او بېځایه کېدل هم د ماشومانو پر وړاندې د خوندیتوب خطرونه زیاتوي. د ماشومانو ژغورنې سازمان په یوه راپور کې د افغانستان د بېځایه شویو ماشومانو د وضعیت په اړه د خوړو کمښت، د روغتیايي وضعیت خرابوالی او د ځینو ماشومانو پر وړاندې د جبري کار، فزیکي او لفظي تاوتریخوالي او کمعمره ودونو په څېر خطرونو په اړه اندېښنه څرګنده کړې ده.
د دغو خطرونو ترڅنګ، په انلاین فضا کې د ماشومانو جنسي ناوړه ګټه اخیستنه هم د ماشومانو د ملاتړ د بنسټونو پر یوې مهمې اندېښنې بدله شوې ده. د ماشومانو د خوندیتوب متخصصان باور لري چې د جنسي ځورونې مخنیوی باید د ماشومانو له عمر سره د مناسبو زدهکړو او په کورنۍ کې د باور پر بنسټ د اړیکو له جوړولو پیل شي.
د متخصصانو د لارښوونو له مخې، والدین کولای شي له کوچنیوالي څخه ماشومانو ته په ساده ژبه ور وښيي چې د هغوی بدن د دوی خپل دی، حق لري د هر هغه تماس یا چلند پر وړاندې چې ورته د منلو وړ نه وي، «نه» ووایي او هېڅوک حق نه لري چې هغوی لمس کولو یا جنسي چلند ته اړ کړي.
متخصصان همداراز سپارښتنه کوي چې والدین باید د هغو کسانو، چاپېریالونو او انلاین اړیکو په اړه چې ماشومان ورسره سروکار لري، معلومات ولري. خو دا څارنه باید د ګواښ او رټلو پر ځای له صمیمانه خبرو اترو سره مل وي.
د جنسي ځورونې د مخنیوي مسوولیت یوازې د کورنیو یا خپله ماشومانو پر اوږو نه دی. د ښوونکو او سرپرستانو روزنه، د راپور شویو پېښو څېړنه، له قربانیانو ملاتړ او د تاوتریخوالي د عاملانو حساب ورکولو ته اړ کول د مسوولو بنسټونو له اساسي مسوولیتونو څخه دي.
په افغانستان کې زدهکړو ته د لاسرسي محدودیت، بېوزلي، ټولنیز پېغور او د ملاتړیزو خدمتونو کمښت د ماشومانو پر وړاندې د ناوړه ګټه اخیستنې د پېښو پېژندنه او څېړنه لا ستونزمنوي.
سرچینه وایي، ګډونوالو ځانګړي کارتونه لرل او د غونډې ځای ته د هر ډول وسایلو له وړلو مخنیوی کېده او د هبتالله اخوندزاده د ناستې له څوکۍ سره هم د قلمونو اېښودو ته اجازه نه ده ورکړل شوې او خلکو هم تالار ته د موبایلونو، اوسپنیزو وسایلو او حتا قلمونو د وړلو اجازه نه درلوده.
د غونډې د یوه برخه وال په وینا، د غونډې په منځ کې څو ځله ځینې ګډونوال له خپلو ځایونو پورته شول، د هبتالله اخوندزاده ستاینه یې وکړه او ځینو یې د احساساتو له امله ژړل او ویل یې: «ځان مې له تا قربان دی».