«قیمت اینترنت در زمان طالبان دو برابر شده است»

«لطفا در باره افزایش قیمت بستههای اینترنتی بنویسید؟ در دوره جمهوریت، یک گیگ اینترنت ۱۸ افغانی بود، اما فعلا یک گیگ اینترنت ۳۰ افغانی شده است.

«لطفا در باره افزایش قیمت بستههای اینترنتی بنویسید؟ در دوره جمهوریت، یک گیگ اینترنت ۱۸ افغانی بود، اما فعلا یک گیگ اینترنت ۳۰ افغانی شده است.
نتوانستند اینترنت را کامل بند بسازند، چون با اعتراض شدید مردم مواجه شدند، اما میخواهند کاری بکنند که مردم دیگر نتوانند اینترنت فعال بخرند.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.

«من باشنده کابل هستم. زندگی مردم از هر نظر رو به خرابی است. فقر، بیکاری، توهین قومی و توهین مذهبی مردم را با مشکل روبهرو کرده است. وقتی برای انجام کاری به یکی از ادارههای امارتی مراجعه میکنیم، با تعصب قومی، زبانی و مذهبی روبهرو میشویم.
برای اجرای کارهایمان باید رشوه بپردازیم. خودشان زمینه آن را هماهنگ میکنند و اگر رشوه پرداخت نشود، کار اجرا نمیشود.
فساد و رشوه مردم را به ستوه آورده است و وضعیت از زمان حکومت جمهوریت بدتر شده است. خودم چندین بار برای انجام کار اداری قربانی فساد شدهام و رشوه هنگفت پرداخت کردهام، چون زبانم، قومم و مذهبم فرق میکند.
امیدوارم هویتم مخفی بماند.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.
«وضعیت مردم در ولسوالی ارگو، قریههای گجی، قدم، آنتنجلو و شم قارچی بسیار نگرانکننده است. به بهانه تلاشی و مبارزه با مواد مخدر، رفتارهای توهینآمیز و بیحرمتی با باشندگان محل صورت میگیرد. حدود ۶۵ نفر را از سر کارهایشان امروز بازداشت کردهاند و هنوز هم در بند هستند.
بسیاری از مردم احساس میکنند که امروز بر مردم بدخشان ظلم و فشار زیادی وارد میشود. افراد بیگناه، حتی کسانی که در رفتوآمد هستند، بدون دلیل گرفتار میشوند و در بعضی موارد با خانوادهها و زنان نیز برخورد نامناسب صورت میگیرد.
پس از آمدن برخی افراد جدید به ساختارهای حکومتی در بدخشان، برخوردهای تحقیرآمیز و فشارها بیشتر شده است.
در کنار بازداشت مردم، بعضی از موترها، موترسایکلها و وسایل مردم نیز گرفته شده و این وضعیت نگرانی و مشکلات بیشتری را برای خانوادهها به وجود آورده است.
در حالی که مردم در فقر و بیچارگی زندگی میکنند و بسیاری از قریهها للمی است، شماری از خانوادهها مجبور به ترک وطن شدهاند. دردناکتر این که کسی برای دفاع از حق و عزت مردم صدای خود را بلند نمیکند و مردم احساس میکنند حتی در وطن خود نیز آرامش و امنیت ندارند.
خداوند ظالمان و کسانی را که باعث تحقیر و بیعزتی مردم میشوند، رسوا و روسیاه بگرداند.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.
«ما میخواهیم مشکل بل برق را با مسوولان برشنا شریک کنید. بل برق بسیاری از مردم در ماه حمل بسیار زیاد آمده و در برخی موارد، حدود هفت برابر ماه حوت شده است.
مثلا، مصرف برق من در ماه حوت ۳۱۳ افغانی بود، اما اکنون ۲۰۳۴ افغانی آمده است. بل برق همسایه ما در ماه حوت ۶۰۰ افغانی بود، اما اکنون ۵۳۰۰ افغانی آمده است.
مردم دربهدر شدهاند. مصرف هر ماه ما نسبت به وسایلی که استفاده میکنیم ثابت است.
در ماه حوت ۱۱۰ کیلووات مصرف کردهایم، اما در ماه حمل با همان مقدار مصرف، ۴۰۱ کیلووات در بل درج شده است.
با توجه به تفاوت بلها، امکان دارد اشتباه از میترخوانها باشد که بدون رفتن به ساحه و خواندن میترها، از دل خود مینویسند.
در بل دیده میشود که مقدار ضریب مصرف را هم در یک ماه تغییر دادهاند و این برای مردم غریب و بیچاره بسیار بیانصافی و ظلم است.
تقریبا تمام بلهای برق منطقه دشت برچی همین قسم آمده است. از دیگر ناحیهها خبر ندارم.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.
«در ولسوالی شهر بزرگ بدخشان، نزدیک به صد شرکت مصروف استخراج بیرویه و غیرمسئولانه معادن طلا اند، استخراجی که هم طبیعت را نابود میکند و هم سرمایه ملت را به جیب گروههای مسلح و مافیایی میریزد.
تنها حاصل یکساله یک شرکت، پس از آبگرفتن معدن، به ۹۶ سیر طلا رسیده که میان چهار شریک تقسیم شده و به هر نفر ۲۴ سیر طلا رسیده است. این تنها نمونه یک شرکت در یک ولسوالی است.
در کنار آن، میلیونها دالر عواید معادن هر ساله به تقویت اقتصادی طالبان سرازیر میشود. افسوس که بیتفاوتی رهبران گذشته، افغانستان را به کجا رسانده است.
نمیدانم این سیاسیون در کجا و چطور تحصیل کردند و چرا هیچ برنامه روشن و سرنوشتساز برای مردم افغانستان نداشتند.
میدانم که شاید از دست هیچکس کاری ساخته نباشد، اما این گزارش را ارسال میکنم و تقاضا دارم خودتان نیز در مورد آن تحقیق و بررسی کنید.
حقیقت تلخ است، اما خاموشی در برابر آن، خیانت به آینده افغانستان خواهد بود.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.
«من معلم زن در هرات هستم. آخرین بار که معاش گرفتیم، در ۲۶ حوت سال گذشته، چند روز قبل از عید فطر بود. تا فعلا نزدیک به دو ماه شده که معاش ما را ندادهاند.
حتی لایحه ثبت معاشات را به مکتبها نفرستادهاند.
کرایه خانه، پول برق، آب، خرچ طفلها و روزگار، ما را به گدایی انداخته است.
دکاندار هم قرض نمیدهد.
طفلهایم گرسنهاند و حتی کرایه رفتن به مکتب را ندارم.»
نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.