• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

مرگ مهاجران افغان در مرز ایران

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۳:۰۷ (‎+۰ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۱۸:۰۰ (‎+۰ گرینویچ)

منابع در هرات به افغانستان اینترنشنال خبر دادند گروهی از مهاجران افغان که به ایران می‌رفتند در خاک ایران در جریان موج شدید سرما جان باخته‌اند. منابع گفتند اجساد دستکم ۱۵ نفر به ولسوالی‌های کهسان و ادرسکن هرات منتقل شده است. برخی منابع شمار جان باختگان را ده‌ها نفر گزارش دادند.

افغانستان اینترنشنال با یک مهاجر افغان که از سردخانه‌های مزار شهدا و سردخانه بیمارستان تایباد در استان خراسان رضوی دیدن کرده، گفت‌وگو کرد. او می‌گوید که بیش از چهل مهاجر افغان جان باخته اند.

این آمار تاکنون رسما تایید نشده است. بسیاری از مهاجران افغان هم در امتداد مرز ایران گم شده‌اند.
منابع گفتند که در روزهای اخیر صدها نفر به سمت ایران حرکت کردند و در مسیر راه با موج شدید سرما مواجه شدند. این موج همچنان جریان دارد.
گفته شده این افراد از مسیر غیررسمی از اسلام‌قلعه می‌خواستند وارد تایباد در ایران شوند. هوا در مرز برفی و بارانی و به شدت سرد است.
منابع گفتند وارثان دنبال اجساد سرگردان می گردند.

در یک اطلاعیه از خانواده‌های قربانیان خواسته شده است که روز شنبه، ۲۹ قوس برای تحویل اجساد به مرز اسلام‌قلعه نروند.

در این اطلاعیه آمده است که پس از اتمام مراحل اداری در ایران، اجساد منتقل و به بازماندگان اطلاع‌رسانی خواهد شد.

مقامات جمهوری اسلامی و طالبان تاکنون در این مورد چیزی نگفته‌اند.

پربازدیدترین‌ها

افغانستان در چشم الکساندر برنز؛ مسافری که ۱۹۰ سال پیش به کابل، بامیان و بلخ رفت
۱

افغانستان در چشم الکساندر برنز؛ مسافری که ۱۹۰ سال پیش به کابل، بامیان و بلخ رفت

۲

سه زن افغان در انتخابات شوراهای محلی بریتانیا پیروز شدند

۳

طالبان تایید کرد که دو باشنده ارگوی بدخشان در جریان درگیری با این گروه کشته شده‌اند

۴

بیش از «۱۲ هزار» نفر در افغانستان به بیماری تالاسمی مبتلا اند

۵

طالبان در پی درگیری در ولسوالی پریان پنجشیر چندین نفر را «بازداشت» کرد

•
•
•

مطالب بیشتر

سازمان ملل: داعش خراسان دو هزار جنگجو دارد

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۲:۱۰ (‎+۰ گرینویچ)

شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی درباره افغانستان، شمار مجموعی جنگجویان شاخه خراسان داعش را دو هزار نفر برآورد کرده است. سازمان ملل نوشت: «رهبری داعش خراسان را همچنان پشتون‌های افغان به عهده دارند، اما بخش زیادی از نیروهای این گروه را شهروندان کشورهای آسیای میانه تشکیل می‌دهند.»

در گزارش جدید شورای امنیت سازمان ملل آمده است که هدف داعش خراسان انجام حملات گسترده در سطح جهانی و به نمایش گذاشتن توانایی خود برای جذب نیرو و کمک‌های مالی است.

در این گزارش آمده که بربنیاد اطلاعات کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل، داعش خراسان، تحریک طالبان پاکستانی، القاعده، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، جماعت انصارالله، اتحاد المجاهدین پاکستان و سایر گروه‌ها در افغانستان حضور دارند.

به گفته ملل متحد در حال حاضر بیش از ۲۰ سازمان تروریستی بین‌المللی و منطقه‌ای در افغانستان فعال‌اند.

شورای امنیت همچنمین در این گزارش، ادعای طالبان مبنی‌بر عدم حضور گروه‌های تروریستی در افغانستان را «بی‌اعتبار» خواند. کمیته نظارت بر تحریم‌های سازمان ملل گفت طیف گسترده‌ای از کشورها به طور مداوم تایید می‌کنند که گروه‌های تروریستی در افغانستان فعال‌اند.

برپایه گزارش، تحریک طالبان پاکستانی حملات زیادی از خاک افغانستان علیه پاکستان راه‌اندازی کرده است.

  • داعش در افغانستان برای کودکان زیر ۱۴ سال مدرسه انتحاری ساخته است

    داعش در افغانستان برای کودکان زیر ۱۴ سال مدرسه انتحاری ساخته است

شورای امنیت سازمان ملل می‌گوید که داعش خراسان در بخش‌هایی از افغانستان مدارس ایجاد کرده و برای کودکان خردسال، به‌ویژه افراد زیر ۱۴ سال، انتحاری و ایدئولوژی آموزش می‌دهد. سازمان ملل این روند را نگران کننده می‌داند.

همزمان با این گزارش، شبکه‌های خبری پاکستان روز پنجشنبه گزارش دادند که سازمان استخبارات نظامی این کشور (آی‌اس‌آی) سلطان عزیز عزام، از اعضای کلیدی و سخنگوی داعش خراسان را در مرز افغانستان و پاکستان بازداشت کرده است.

بر اساس گزارش ملل متحد، داعش خراسان در شمال افغانستان و در ساحات نزدیک به مرز پاکستان، از مدرسه‌های دینی برای تحت تاثیر قرار دادن کودکان استفاده کرده و دوره‌های ویژه آموزش انتحاری برای افراد خردسال ایجاد کرده است.

در ماه سنبله امسال، عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات طالبان، ادعا کرد که مراکز گروه‌هایی چون داعش در بیرون از افغانستان قرار دارد. او هشدار داده بود اگر جامعه جهانی به این موضوع توجه نکند، بهای سنگینی خواهد پرداخت.

مقامات طالبان بارها پاکستان را به حمایت از داعش متهم کرده‌اند.

رئیس استخبارات طالبان گفته بود «امروز داعش در افغانستان پایگاه واقعی نداشته و هیچ منطقه‌ای را در اختیار ندارد. حملات اخیر این گروه در داخل کشور یا منطقه، از بیرون طراحی می‌شود.»

جاپان نزدیک به ۲۰ میلیون دالر به افغانستان اختصاص داد

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۱:۳۴ (‎+۰ گرینویچ)

سفارت جاپان در افغانستان اعلام کرد که این کشور ۱۹.۵ میلیون دالر کمک بشردوستانه به نیازمندان در فغانستان اختصاص داده است. این سفارت گفت که امیدوار است این کمک بتواند تغییری در زندگی افغان‌های آسیب‌پذیر ایجاد کند.

سفارت جاپان در افغانستان جمعه، ۲۸ قوس در خبرنامه‌ای در حساب کاربری اکس خود نوشت که این کمک‌های از طریق برنامه‌های سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای غیردولتی جاپان در افغانستان مصرف خواهد شد.

در خبرنامه سفارت جاپان آمده است که این کمک‌ها نیازهای اولیه بشری جوامع آسیب‌پذیر در افغانستان را پوشش می‌دهد.

جاپان از زمان سلطه طالبان بر افغانستان، در چهار سال گذشته مجموعاً ۵۴۹ میلیون دالر به افغانستان کمک کرده است.

پیش از این، دولت جاپان در ۲۸ عقرب برای بهبود معیشت زنان در مناطق مرزی افغانستان، ۵.۶ میلیون دالر اختصاص داد. این بودجه که قرار است با همکاری برنامه توسعه سازمان ملل در چارچوب یک پروژه دو ساله اجرا شود، از کسب‌وکارهای زنان و ایجاد فرصت‌های بیشتر برای کار و درآمد حمایت می‌کند.

حقانی در سفری غیرمنتظره به قندهار رفت

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۱:۲۷ (‎+۰ گرینویچ)

در پی تشدید اختلافات داخلی، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان روز جمعه به قندهار رفت. حقانی اخیراً با لحنی تند از برخورد طالبان با مردم انتقاد کرده بود. شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز در تازه‌ترین گزارش خود، وجود اختلافات داخلی در میان طالبان را تأیید کرده است.

منابع در ولایت قندهار به افغانستان اینترنشنال گفتند که حقانی به گونه غیرمنتظره به این ولایت سفر کرده است.

یک منبع گفت که حقانی برای فاتحه مادر بزرگ ملا یعقوب، وزیر دفاع طالبان و فرزنده ملا عمر به قندهار رفته است.

سخنگوی طالبان روز شنبه اعلام کرد که مادر ملا عمر مجاهد، بنیانگذار و رهبر سابق طالبان درگذشته است. مراسم تشییع جنازه و فاتحه مادر ملا عمر روز‌ یکشنبه و مراسم فاتحه او دوشنبه هفته جاری در قندهار برگزار شد.

منابع محلی، ویدیوهای حقانی در مسجد عینومینه را با افغانستان اینترنشنال شریک کرده‌اند.

سراج‌الدین حقانی در نماز جمعه این مسجد شرکت کرده و با شماری از مردم دیدار داشته است. در این ویدیوها دیده می‌شود که نمازگزاران از او استقبال و اطرافش را حلقه زدند.

سفر حقانی به قندهار در حالی انجام شده که اخیراً اختلافات داخلی میان رهبران طالبان افزایش یافته است. این اختلافات پس از اظهارات کم‌پیشینه حقانی در ولایت خوست برجسته‌تر شد.

وزیر داخله طالبان در سخنرانی خود در خوست، از شیوه برخورد طالبان با مردم به شدت انتقاد کرد. او از آنچه «حکومت ترس و ارعاب» خواند، انتقاد کرد و گفت: «ما که خود در گذشته از سوی امپراتوران دنیا محکوم شده بودیم، اکنون تحمل و برداشت نداریم و مردم را محکوم و ذلیل می‌گردانیم.»

پس از سخنان تند سراج‌الدین حقانی، اعضای جناح قندهار و چهره‌های نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، واکنش‌ نشان دادند.

ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان و از چهره‌های نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، در سخنرانی‌ای در یک مدرسه جهادی در کابل نسبت به «بی‌اعتمادی» و «اختلاف» در میان طالبان هشدار داد و تأکید کرد که بقای اداره طالبان تنها با حفظ «وحدت» امکان‌پذیر است.

همچنین ملا برادر، معاون اقتصادی طالبان، و ملا یعقوب، وزیر دفاع این گروه، بر تداوم و بقای اداره طالبان تأکید کردند.

  • رهبران طالبان برخی فرما‌ن‌های هبت‌الله را نادیده می‌گیرند

    رهبران طالبان برخی فرما‌ن‌های هبت‌الله را نادیده می‌گیرند

شورای امنیت سازمان ملل متحد در گزارش تازه خود اعلام کرده است که فرمان‌های هبت‌الله آخندزاده در سراسر افغانستان به‌گونه یکسان تطبیق نمی‌شود. بر اساس این گزارش، رهبران قدرتمند طالبان، از جمله اعضای شبکه حقانی، در عمل آزادی گسترده‌ای دارند و می‌توانند برخلاف دستورهای رهبر عمل کنند.

این نخستین‌بار نیست که حقانی پس از انتقاد از هبت‌الله به قندهار می‌رود. او چندی پیش نیز پس از حملات رسانه‌ای به رهبر طالبان، سرزده به قندهار رفته بود.

مقام پیشین پاکستان: ملا هبت‌الله باید بداند که افغان‌ها از فقر مطلق رنج می‌برند

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۰۹:۴۶ (‎+۰ گرینویچ)

آصف درانی، نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان می‌گوید که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان باید بداند که هموطنانش از فقر مطلق رنج می‌برند. آقای درانی گفت که در حال حاضر «۹۷ درصد» جمعیت افغانستان گرسنه‌اند و ۵۰ درصد از شهروندان این کشور به کمک‌های بین‌المللی وابسته‌اند.

آصف درانی روز جمعه، ۲۸ قوس در یادداشتی نوشت که رهبر و مقامات طالبان مسئول «رنج چهار دهه مرگ و ویرانی» هستند.

براساس گزارش تازه سازمان ملل، نرخ بیکاری در افغانستان به ۷۵ درصد رسیده و بیش از ۹۰ درصد جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۷۰ درصد مردم افغانستان به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند، اما این کمک‌ها نیز به گونه چشمگیری کاهش یافته‌اند.

  • نرخ بیکاری در افغانستان ۷۵ درصد است

    نرخ بیکاری در افغانستان ۷۵ درصد است

آصف درانی در واکنش به این گزارش نوشت که افغانستان به پناهگاهی برای گروه‌های ترورستی تبدیل شده که برای همسایگانش تهدید فوری به شمار می‌رود.

این مقام پیشین دولت پاکستان نوشت: «متاسفانه، مقامات طالبان و مدافعان آنها یا واقعیت‌های موجود را نمی‌دانند یا با این گروه‌ها [تروریستان] همدست هستند.» او اضافه کرد که مشخص نیست رهبر طالبان از واقعیت موجود آگاهی ندارد یا «آنچه در صحنه تروریسم اتفاق می‌افتد، از حمایت او برخوردار است.»

شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی نوشت که در حال حاضر بیش از ۲۰ سازمان تروریستی بین‌المللی و منطقه‌ای در این کشور از جمله القاعده، تی‌تی‌پی، حرکت اسلامی ترکستان، جنبش اسلامی اوزبیکستان و جماعت انصارالله در این کشور حضور دارند.

بر بنیاد این گزارش، داعش خراسان با استفاده از ابزارهای نوین، از جمله هوش مصنوعی، فعالیت‌های آموزشی و تبلیغاتی خود در افغانستان را گسترش داده و از این فناوری برای تولید دستورالعمل‌های آموزشی، از جمله آموزش ساخت بمب‌های دست‌ساز، استفاده می‌کند.

طالبان اما، حضور نیروهای خارجی و فعالیت‌ گروه‌های تروریستی در افغانستان را رد کرده است.

چرا پاکستان از افغانستان دست نمی‌کشد؟

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۰۷:۱۷ (‎+۰ گرینویچ)
•
جان اچکزی

مقاله‌هایی که در صفحه زاویه منتشر می‌شوند، بیانگر دیدگاه نویسندگان است و لزوما نظر تحریریه افغانستان اینترنشنال را بازتاب نمی‌دهند. صفحه زاویه با انتشار دیدگاه‌های گوناگون، می‌کوشد فضای گفت‌وگوی باز بین دیدگاه‌های متفاوت را فراهم کند.

پاکستان اغلب به‌خاطر تعاملش با طالبان سرزنش می‌شود. اما بیایید صادقانه بحث کنیم و ریشه اصلی مسئله را آشکار سازیم. این ریشه، پروژه قوم‌گرایانه و توسعه‌طلبانه‌ای است که از سال ۱۹۴۷ تاکنون سیاست افغانستان را هدایت کرده است.

باید از سرزنش‌های سطحی فراتر برویم و با حقیقت عمیق‌تر و ناخوشایند روبه‌رو شویم: طالبان یک پدیده استثنایی نیستند؛ بلکه محصول یک پروژه دیرینه قوم‌گرایانه پشتونی هستند که ریشه در افسانه «لوی افغانستان» دارد.

این پروژه در طول تاریخ، مرز رسمی بین دو کشور را غیرقابل قبول خوانده و مدعی ۳۲ درصد از خاک پاکستان بوده است. این روند با نپذیرفتن به‌رسمیت‌شناسی پاکستان از سوی افغانستان در سال ۱۹۴۷ آغاز شد. سپس با نفوذهای مرزی به باجور، حمایت از شورش‌های قبیله‌ای مانند قیام میرزا خان، و بعدتر تبلیغات جنبش «ویش زلمیان» ادامه یافت. این سیاست در دوران داوود خان تداوم پیدا کرد و امروز نیز از طریق نیروهای نیابتی مانند تحریک طالبان پاکستانی، ارتش آزادی‌بخش بلوچستان، جنبش تحفظ پشتون‌ها و گروه‌های دیگر ادامه دارد.

این ذهنیت تجزیه‌طلبانه، ترس وجودی در پاکستان ایجاد کرد. در واکنش، پاکستان سیاست‌های مهار را در پیش گرفت—بله، از جمله تعامل با نیروهای متقابل مانند طالبان. این همسویی ایدئولوژیک نبود؛ بلکه بقای راهبردی بود.

نباید فراموش کنیم که جمهوری‌های افغانستان—که اغلب به‌عنوان بدیلی لیبرال رمانتیک طالبان دیده می‌شوند— بازیگران بی‌گناهی نبودند. همان‌گونه که در کتاب «دشمنِ دشمن من» نوشته آویناش پالیوال (نویسنده هندی) آمده است:

در دوران ریاست‌جمهوری حامد کرزی، برهمداغ بگتی، رهبر جدایی‌طلب بلوچ، آزادانه در کابل و قندهار فعالیت می‌کرد. کرزی این موضوع را به مقامات امریکایی اذعان کرد، اما اقدامی انجام نداد.

ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان تحت رهبری امرالله صالح، روابط نزدیکی با استخبارات هند داشت و در جریان شورش ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ در پاکستان با شورشیان بلوچ همکاری می‌کرد. حتی برخی افسران ریاست امنیت ملی افغانستان با تأیید کرزی، تعدادی از پشتون‌های پاکستانی را در هند آموزش دادند. در دوران جمهوریت، اردوگاه‌های تحریک طالبان پاکستانی در نورستان و کنر میزبانی می‌شدند و نیروهای جدایی‌طالب بلوچ پناهگاه و حمایت لجستیکی دریافت می‌کردند.

در دوران حکومت داکتر نجیب‌الله، عصمت مسلم در قندهار در کنار رویدادهای دیگر، برای پیشبرد جنگ‌های نیابتی علیه پاکستان به‌کار گرفته شد. عبدالرازق در قندهار نیز همین نقش را داشت. حتی بخش‌هایی از جامعه هزاره در کویته نیز برای عملیات ضدپاکستانی مورد استفاده قرار گرفتند.

این‌ها رویدادهای پراکنده نبودند. بلکه بخشی از یک راهبرد گسترده‌تر برای تحت فشار قرار دادن پاکستان بر سر مرزها، شورش‌ها و نفوذ منطقه‌ای بودند.

بنابراین وقتی جوامع غیرپشتون می‌پرسند چرا پاکستان با طالبان تعامل کرد، پاسخ این است: «ما به تجاوزات مداوم از خاک افغانستان واکنش نشان می‌دادیم.»

اکنون که طالبان در کابل هستند، همان سیاست بازی بی‌فایده را ادامه می‌دهند—پناه دادن به تی‌تی‌پی، نپذیرفتن مرز رسمی بین دو کشور، و مخالفت با حصارکشی در مرز.

بار دیگر، چاره‌ای جز حفاظت از منافع خود با تمام ابزارهای لازم برای ما باقی نمانده است.

بسیاری، طالبان را «افراطی، بی‌سواد و قبیله‌ای» می‌نامند—و حق دارند— اما فقط پاکستان را به‌عنوان شرور تصویر می‌کنند.

این، قربانی‌نمایی گزینشی است. هیچ‌کس بی‌طرف نبود. همه طرف‌ها از نیروهای نیابتی استفاده کردند، زیرا مسئله اصلی—امتناع افغانستان از پذیرش همزیستی در چارچوب مرزهای به‌رسمیت‌شناخته‌شده—همچنان حل‌نشده باقی مانده است.

تا زمانی که هر رژیم افغان خط دیورند را نپذیرد و به شبه‌نظامیان ضدپاکستانی میدان بدهد، برای هیچ‌یک از ما نه صلحی در کار خواهد بود، نه تجارت، و نه همبستگی.

خواست ما از نسل جدید پشتون‌ها و غیرپشتون‌ها این است که ذهنیت توسعه‌طلبانه قوم‌گرایان افغان را کنار بگذارید. واقعیت را بپذیرید.

بیایید روابطی برد-بردی بر پایه احترام متقابل به حاکمیت و مرزها بسازیم. گزینه دیگر به معنای رنج بی‌پایان برای هر دو ملت است. انتخاب با شماست: زندگی در تبلیغات— یا پذیرش حقیقت.

متأسفانه، حامیان قدیمی قوم‌گرایی افغان و متحدانشان که مدافع «افغانیت» و قدرت متمرکز قومی هستند، مسیر را گم کرده‌اند. آنان نه علاقه‌ای به مشارکت میان‌قومیتی با هم‌وطنان خود—یعنی تاجیکان، هزاره‌ها و اوزبیک‌ها (که ۶۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند)—نشان داده‌اند و نه به همزیستی یا شراکت واقعی با منطقه تمایلی داشته‌اند.

گروه قومی غالب پشتون با نیت ایجاد افغانستانی باثبات و صلح‌آمیز، از سوی کشورهای منطقه و قدرت‌های بین‌المللی تقویت شد. اما از طالبانِ قومی گرفته تا کمونیست‌هایِ قومی پشتون، ابتدا شهروندان هم‌میهن خود از دیگر اقوام را از طریق پروژه‌هایی مانند «افغانیت» و قدرت‌طلبی طرد کردند و به حاشیه راندند. این روند به هرج‌ومرج، خشونت و جنگ‌های نیابتی انجامید. با نگاه به گذشته افغانستان واضح است که این قدرت‌طلبی تک‌قومی اشتباه بود.

زمانی که جامعه بین‌المللی به درک درستی از خطر برسد، این افراد به حاشیه رانده خواهند شد. تا آن زمان، متأسفانه افغانستان و منطقه ممکن است شاهد صلح پایدار و سیاست‌های ماندگار نباشند.