دادگاه عالی طالبان در گزارش هفتهوار خود نوشت که در سه روز پس از عید فطر دستکم شش نفر را به اتهامهای مختلف در کابل و بلخ شلاق زده است. این دادگاه در خبرنامه جداگانه از شلاق زدن یک نفر به اتهام روابط خارج از ازدواج در ولسوالی چهارآسیاب کابل خبر داده است.
به گزارش دادگاه عالی طالبان، این افراد در روزهای سهشنبه تا پنجنشنبه، ششم حمل در این دو ولایت به اتهامهای مختلف به ضرب شلاق مجازات شدهاند.
در خبرنامه طالبان آمده است که یک نفر در کابل روز پنجشنبه به اتهام «روابط نامشروع» با ۳۹ ضربه شلاق مجازات و به دو سال حبس تنفیذی محکوم شده است.
سازمان حقوق بشری رواداری پیشتر در گزارشی نوشت طالبان در سال گذشته میلادی مجازاتهایی «ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» را اعمال کردهاند و طی این مدت حکم قصاص شش نفر، سنگسار یک زن و شلاق زدن ۸۵۷ نفر صادر شده است.
طالبان بهرغم مخالفت سازمانهای بینالمللی با شکنجه و مجازات بدنی متهمان، به شلاق زدن افراد در ملاء عام ادامه داده است.
به گزارش این شبکه خبری، این پناهجویان شامل زنان و کودکان، در وضعیت رقتباری شب و روز را در این پایگاه سپری میکنند. از آغاز جنگ میان امریکا و اسرائیل با ایران، پایگاه سیلیه بارها هدف حملات موشکی قرار گرفته است.
صدها پناهجوی افغان در این پایگاه، در زمان حکومت بایدن به امریکا انتقال یافتند، اما شماری دیگر به دلایلی نامعلوم در آنجا باقی ماندهاند. افغان ایواک، سازمان حامی پناهجویان افغان میگوید که این پناهجویان اکنون در وضعیت بلاتکلیف به سر میبرند و در سایه حملات و هشدارهای امنیتی زندگی میکنند.
ساکنان کمپ به ایبیسی نیوز گفتهاند که در هفتههای نخست درگیریها هیچ پناهگاه یا امکانات حفاظتی مناسبی در اختیار نداشتند و هنگام حملات ناچار بودند فقط در داخل ساختمانها پنهان شوند. به گفته آنان، ترکشهای موشک حتی به داخل اتاقهای خواب از جمله اتاقهایی که کودکان خردسال حضور داشتند، سقوط کرده بود.
پناهجویان ویدیوهایی را به صورت مخفیانه ضبط و به ایبیسی نیوز ارسال کردهاند که شرایط دشوار زندگی در این اردوگاه را نشان میدهد. آنها به دلیل ترس از اخراج یا تنبیه، درخواست کردهاند هویتشان پنهان بماند.
حدود چهار هفته پس از آغاز جنگ خاورمیانه، ساکنان این پایگاه گزارش دادهاند که اردوگاه دیوارهای بتنی جدیدی در ورودی و خروجی ساختمانها نصب کرده و کارگران به آنها توصیه میکنند در صورت شنیدن آژیر خطر، فوراً به پناهگاهها بروند. با وجود این، بسیاری از پناهجویان همچنان احساس امنیت نمیکنند.
یک مادر جوان افغان گفت که دخترش نخستین گامهای زندگیاش را در همین پایگاه برداشته و بیش از یک سال است که خانوادهاش در این مکان به سر میبرد.
او افزود: «نمیتوانم همیشه غذای مناسب یا اسباببازیهایی را که دوست دارد برایش فراهم کنم.»
احمد، از همکاران سابق نیروهای امریکایی در افغانستان میگوید که پسرش از ترس موشکها زیر تخت میخوابد. او بیش از ۱۸ ماه است با فرزندانش در اردوگاه زندگی میکند. این همکار سابق نیروهای امریکایی تاکید کرد: «حکومت امریکا ما را به دوحه آورد، اما حالا بیسرنوشت هستیم.»
بسیاری از پناهجویان میگویند که در ازای همکاری و به خطر انداختن جانشان برای دولت امریکا، وعده زندگی بهتر دریافت کرده بودند، اما اکنون نه تنها این وعده عملی نشده، بلکه دوباره در میانه یک جنگ دیگر گرفتار شدهاند.
وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که در حال رسیدگی به نگرانیهای ساکنان اردوگاه است و برنامه دارد تا پایان ماه مارچ جمعیت اردوگاه را به یک کشور ثالث منتقل کند. با این حال، پناهجویان میگویند هنوز هیچ اطلاع دقیقی از مقصد یا زمان انتقال خود دریافت نکردهاند.
بر اساس آمار افغان ایواک، حدود ۸۰۰ نفر از ساکنان کمپ پیشتر برای انتقال به امریکا تایید شده بودند، اما روند اسکان مجدد آنها با روی کار آمدن حکومت ترامپ متوقف شده است.
شاون وندایور، رئیس افغان ایواک، تاکید کرده است: «هیچ مانع قانونی یا ساختاری برای ورود این افراد به امریکا وجود ندارد.»
این نهاد با ارسال چندین نامه به وزارت خارجه امریکا خواستار آن شده که پناهجویان در این کمپ بیسرنوشت با نگرانی و ترس رها نشوند. بیشتر ساکنان اردوگاه زنان و کودکان هستند و آیندهشان همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.