دفتر هماهنگ کننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل اعلام کرد که شش ماه پس از زلزله شدید در ولایتهای کنر و ننگرهار بیش از ۷۶۰۰ خانواده همچنان در سرپناههای موقت زندگی میکنند. اوچا افزود که ۲۲۱ هزار نفر از آسیبدیدگان به کمکهای فوری نیاز دارند.
این نهاد روز سهشنبه، اول ثور در گزارشی نوشت که در زلزله شش ماه پیش در شرق افغانستان خانهها و زیرساختها تخریب شدند و دسترسی به آموزش و خدمات درمانی محدود شده است.
تنها مرکز درمانی در منطقه روزانه بیش از ۱۰۰ بیمار را پذیرش میکند و بسیاری از ساکنان برای درمان مسیرهای طولانی را پیاده طی میکنند. اوچا میگوید کمبود منابع مالی و کاهی کمکهای جهانی، روند تامین نیازها را با مشکل مواجه کرده است.
یکی از زنان سرپرست خانوار ساکن کنر میگوید: «من فقط یک چادر دارم و فرزندانم کوچکاند. پول و خانهای ندارم و در سرما جان بچههایم در خطر است.»
سازمان ملل افزوده است که چادرهای موقت در برابر سرما، باران و گرمای تابستان محافظت کافی ندارند و منابع موجود نیز بسیار کمتر از سطح مورد نیاز برای بازسازی کامل و ایجاد تابآوری درازمدت است.
زمینلرزه شرق افغانستان با بزرگی شش، خانهها و زیرساختهای اساسی را ویران کرد و در این رویداد بیش از دو هزار نفر جان باختند. بازماندهگان هنوز نتوانستهاند به زندگی عادی خود بازگردند.
آقای میاخیل افزود که در جریان مذاکرات دوحه، دولت افغانستان عملاً به حاشیه رانده شد و از گفتوگوهای مستقیم درباره آینده خودش کنار گذاشته شد.
او تاکید کرد که تفاوتهای آشکاری میان آنچه در دوحه توافق و مطرح شد و آنچه بهطور علنی در کابل ارائه شد، وجود داشت.
به گفته او، بر دولت افغانستان فشار وارد شد تا زندانیان طالبان را آزاد کند و بدون دستیابی به یک توافق سیاسی جامع و فراگیر، امتیازاتی به این گروه بدهد؛ میاخیل این را تناقض خواند.
او همچنین نادیده گرفته شدن دولت افغانستان بهعنوان یک «رژیم» و چشمپوشی از فداکاریهای نیروهای امنیتی کشور را نشانه نقش موثر امریکا در تحولات آن زمان دانست و گفت بیثباتی کنونی جهان تا حدی نتیجه همان تصمیمهاست.
این واکنش پس از آن مطرح شد که مایک پمپئو، وزیر امور خارجه پیشین امریکا، در ۲۴ حمل (۱۳ اپریل) در نشستی در دانشگاه دارتموث، اشرف غنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان را «یکی از فاسدترین رهبرانی» خواند که با او روبهرو شده است. آقای پمپئو گفت امریکا در طول پانزده سال از دولت افغانستان حمایت کرد اما این دولت نتوانست نیازهای اساسی مردم افغانستان را برآورده کند و طالبان همچنان در حال پیشروی بود.
وزیر خارجه سابق امریکا همچنین از گفتوگوهای دونالد ترامپ با طالبان در دور نخست ریاستجمهوریاش دفاع کرد و از افشای هرگونه ضمیمه محرمانه توافق دوحه خودداری کرد و دلیل آن را ملاحظات امنیت ملی دانست.
به گفته این کمیته، این کمکها با هماهنگی جمعیت هلال احمر افغانی و برنامه جهانی غذا انجام میشود و انتظار میرود حدود ۱۳۶ هزار نفر شامل نزدیک به ۱۷ هزار خانواده در ولسوالیهای کامدیش و برگمتال ولایت نورستان، از آن بهرهمند شوند.
این نهاد بشردوستانه تاکید کرده است که از زمان آغاز درگیریها در این ولسوالیها با طرفها گفتوگو داشته تا زمینه دسترسی امن و بدون مانع کمکهای بشردوستانه به مردم را فراهم کند.
کمیته بینالمللی صلیب سرخ افزوده است که پس از ارسال کمکهای اولیه، مواد غذایی و تجهیزات ضروری، روند انتقال بیماران برای درمان نیز از سر گرفته شده و دسترسی به خدمات صحی بهتدریج در مناطق آسیبدیده در حال بهبود است.
این نهاد همچنین از تمامی طرفهای درگیر خواسته است تا زمینه دسترسی امن، بدون مانع و دوامدار نهادهای بشردوستانه را به جوامع آسیبپذیر فراهم کنند و اجازه دهند کمکهای ضروری به نیازمندان برسد.
مسیر قریه بریکوت ولسوالی ناری ولایت کنر به ولسوالیهای کامدیش و برگمتال نورستان، به دلیل تیراندازی نیروهای پاکستانی بسته شده بود.
بزرگان قومی ولایت نورستان و چترال پاکستان پیشتر خبر دادند که برای بازگشایی مسیرهای مواصلاتی ولسوالیهای کامدیش و برگمتال به توافق رسیدهاند.
در ماه سنبله ۱۴۰۰، همزمان با عملیات تخلیه نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان، انفجاری مرگبار در میدان هوایی کابل رخ داد که در نتیجه آن ۱۳ سرباز امریکایی و ۱۶۰ غیرنظامی افغان کشته و دهها تن دیگر زخمی شدند.
بعدها افبیآی اعلام کرد که حمله در میدان هوایی کابل از سوی شاخه خراسان داعش انجام شده و مهاجم اصلی این حمله فردی بهنام عبدالرحمان لوگری بوده که از سوی طالبان از زندان آزاد شده بود.
با اینحال، محمد شریفالله مشهور به جعفر نیز از سوی ایالات متحده به عنوان یکی از مظنونان این حمله شناخته شد و در ماه حوت ۱۴۰۳ با همکاری پاکستان بازداشت و سپس به ایالات متحده منتقل شد.
او متهم است که پیش از بمبگذاری، مسیر حرکت بمبگذار به سوی میدان هوایی را شناسایی کرده و به یک «سازمان تروریستی خارجی» نیز کمک مالی ارائه کرده است.
افزون بر آن، شریـفالله در پیوند به حمله مرگبار داعش به یک تالار کنسرت در مسکو در ماه حوت ۱۴۰۲ نیز متهم شناخته شده است. بهگفته افبیآی، شریفالله پیش از حمله، به اعضای این گروه آموزش استفاده از سلاح را داده بود.
محاکمه شریفالله روز دوشنبه، ۳۱ حمل، با حضور ۱۲ عضو هیئت منصفه در ایالت ویرجینیا آغاز شد و انتظار میرود حدود یک هفته ادامه یابد.
روزنامه واشنگتن پست روز دوشنبه گزارش داد که وکیل مدافع شریفالله در آغاز محکمه گفت که موکلاش هیچ نقشی در طرح این حمله نداشته و احتمالا «اعتراف نادرست» ارائه کرده است. جرمی کامنز، افزود: «ایالات متحده فرد اشتباهی را متهم کرده است.»
کامنز گفت که شریـفالله احتمالا تحت فشار قرار داشته و در زمان بازداشت در پاکستان «اعتراف نادرست» کرده است: «پاکستانیها میخواستند که او اعتراف کند.»
کامنز همچنین افزود که حمله میدان هوایی کابل احتمالا یک «کار داخلی» بوده که با همکاری برخی عناصر افراطی همسو با طالبان، که در آن روز در تامین امنیت میدان هوایی نقش داشتند، انجام شده است.
در مقابل، جان گیبز، دادستان وزارت عدلیه امریکا، گفت که شریـفالله به یک خبرنگار درباره کشتن نیروهای امریکایی که پس از حملات ۱۱ سپتامبر به افغانستان آمده بودند، صحبت کرده است.
به گفته گیبز، شریـفالله به خبرنگار گفته است: «ما میخواستیم فقط صلیبیها [اصطلاحی که به نیروهای امریکایی اشاره دارد] را پیدا کنیم و آنها را بکشیم.»
گیبز افزود که شریـفالله به ماموران افبیآی اعتراف کرده است که در سال ۲۰۱۶ به شاخه داعش خراسان پیوسته بود. او هرچند نقش داشتن در طراحی حمله میدان هوایی کابل را رد کرده، اما گفته که «کارهای زیادی دیگر» برای این گروه انجام داده است.
ظاهراً، سفر هیئت طالبان در ابتدا برای اواخر ماه مارچ برنامهریزی شده بود، اما اکنون به هفتههای آینده موکول شده است.
یک منبع دیپلوماتیک به خبرگزاری فرانسه گفت: «برنامه این است که از آنها پیش از تابستان دعوت شود.» او همچنین افزود که هیئت طالبان یک تیم «فنی» خواهد بود.
یک منبع به خبرگزاری فرانسه گفت که مقامهای اروپایی در حال بررسی اطلاعات درباره پروازها و ظرفیت میدان هوایی کابل اند و همزمان با طالبان درباره سرنوشت افرادی که بازگردانده میشوند، گفتوگو خواهند کرد.
این سفر مقامهای طالبان که با هماهنگی کمیسیون اتحادیه اروپا و چند کشور عضو انجام میشود، پس از دو سفر مقامهای اروپایی به افغانستان برای گفتوگوهای «ابتدایی» درباره این موضوع انجام میشود.
پیشتر کمیشنر مهاجرت اتحادیه اروپا تایید کرده بود که این اتحادیه با اداره طالبان درباره بازگرداندن پناهجویان افغان صحبت کرده است.
اتحادیه اروپا میخواهد تا افرادی را که درخواست پناهندگی شان رد شده است، به افغانستان بازگرداند. این اقدام نگرانیهای گروههای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی را برانگیخته است.
حدود ۲۰ کشور اتحادیه اروپا در حال بررسی راههای اخراج پناهجویان افغان، بهویژه افرادی هستند که به جرایم محکوم شدهاند.
آلمان ماهها قبل این روند را آغاز کرده و از سال ۲۰۲۴ تاکنون بیش از ۱۰۰ افغان را از طریق پروازهای چارتر که با همکاری قطر انجام شده، اخراج کرده است. اتریش نیز همین روند را دنبال کرده است.
اتحادیه اروپا هرچند تاکنون اداره طالبان را به رسمیت نشناخته است، اما حضور دیپلوماتیک خود را در افغانستان حفظ کرده است.
کشورهای اتحادیه اروپا بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ حدود یک میلیون درخواست پناهندگی از افغانها دریافت کردهاند. افغانها در سال گذشته بزرگترین گروه درخواستکنندگان پناهندگی را در این اتحادیه تشکیل میدادند.
