ډیویډ کامرون په دوشنبې کې د تاجکستان له ولسمشر امام علي رحمان سره په کتنه کې وویل، دی له منځنۍ اسیا سره د بریتانیا په اړیکو کې د یوه «نوي دور» په لټه کې دی. د بریتانیا د بهرنیو چارو وزیر به په راتلونکو ورځو کې قرغزستان، ازبکستان، ترکمنستان، قزاقستان او منګولیا ته هم سفر وکړي.
دا لومړی ځل دی چې د بریتانیا د بهرنیو چارو وزیر تاجکستان ته سفر کوي.
ډیویډ کامرون د دوشنبې په ورځ د (غويي ۳مه) په دوشنبه کې د ملت په ماڼۍ کې د تاجکستان له ولسمشر امام علي رحمان سره په کتنه کې وویل: «موږ کولی شو په مهمو برخو لکه سوداګرۍ، د اقلیم بدلون او د ترهګرو پروړاندې د مبارزې په برخه کې په ګډه کار وکړو.»
هغه د بريتانيا د بهرنيو چارو وزارت لومړنی وزير دی، چې دوشبنې ته سفر کوي او خوښي څرګندوي.
نوموړي امام علي رحمان ته وویل؛ خواشنی دی، چې د بهرنيو چارو د یوه وزير سفر له بريتانيا څخه تاجکستان ته «دومره وخت ونیوو»
د بريتانيا د بهرنيو چارو وزير زياته کړه، چې موږ له منځنۍ اسيا سره د بريتانيا په اړيکو کې د «نوي دور» پيل کول غواړو او دغه نوې دوره به له تاجکستان څخه پيل کړو.
ښاغلي کامرون وویل، چې تاجکستان ته یې د دې لپاره سفر کړی، چې ووایي «راځئ نور په ګډه کار وکړو» او «راځئ چې همکاري پراخه کړو.»
بريتانيا ورځپاڼې ایریش نیوز په یوه راپور کې لیکلي، چې د بریتانیا د بهرنیو چارو وزیر د منځنۍ اسیا له څو هېوادونو تر لیدنې وروسته مسکو ته ځي.
د ایران ولسمشر نن سهار د یوه لوړ پوړي سياسي او اقتصادي پلاوي په مشرۍ د پاکستان پلازمېنې اسلام اباد ته ورسید. ابراهیم رییسي به په دغه سفر کې د پاکستان له لومړي وزیر شهباز شریف سره وګوري او خبرې اترې وکړي.
رییسي پاکستان ته له خپل سفر مخکې د امنیتي مسایلو اهمیت ته په اشارې سره وویل: «موږ د پاکستان امنیت خپل امنیت ګڼو او د دواړو هېوادونو ترمنځ د ګډو پولو امنیت د دواړو هېوادونو په ګټه دی.»
د ایرنا اژانس د راپور له مخې، له ښاغلي رییسی سره پاکستان ته په دغه دوه ورځني سفر کې د بهرنیو چارو، کورنیو چارو، دفاع ، کور جوړونې، صنعت وزیر، کلتور او اسلامي لارښود وزیر او د روغتیا وزیر ملګری دی.
ټاکل شوې چې پاکستان ته د ابراهیم رییسي د سفر په ترڅ کې به د ایران او پاکستان ترمنځ د سوداګرۍ، روغتیا، اقتصاد، امنیت، قضا او کرنې په برخو کې د همکاریو یو لړ سندونه لاسلیک شي.
فلسطیني چارواکو ویلي، چې اسراییلي ځواکونو د شنبې په ورځ په اشغال شوې لویدیځه غاړه کې د چاپې پر مهال ۱۴ فلسطینیان وژلي دي. یو د امبولانس چلوونکی د اسراییلي ځواکونو له خوا هغه مهال ووژل شو، چې د یوې بلې پېښې د ټپیانو د لېږدلو په حال کې و.
اسرايیلي ځواکونو د جمعې په سهار د فلسطین د طولکرم ښار ته څېرمه د نور شمس په سیمه کې پراخ بریدونه پیل کړل او تر شنبې ورځې پورې له وسله والو جنګیالیو سره په نښتو کې ښکیل وو.
په سیمه کې د اسراییل پوځي ګاډي لیدل شوي او د ډزو غږونه اوریدل شوي، په داسې حال کې چې لږ تر لږه درې بې پیلوټه الوتکې هم په اسمان کې لیدل شوي، چې د نور شمس سیمې په اسمان کې ګرځيدلې.
نور شمس هغه سیمه ده، چې د ۱۹۴۸ د جګړې څخه وروسته کډوال او د دوی اولادونه په کې استوګن شوي.
اسراییل له دغې جګړې وروسته رامنځته شو.
د طولکرم لېوا چې د ګڼ شمېر فلسطیني ډلو څخه جوړه ده، ویلي یې دي، چې د دوی جنګیالیو د شنبې په ورځ له اسراییلي ځواکونو سره نښتې کړي دي.
لویدیځه غاړه د پښتورګو په شکل یوه سیمه ده چې شاوخوا ۱۰۰ کیلومتره اوږدوالی او ۵۰ کیلومتره پلنوالی لري، چې د ۱۹۶۷ کال د منځني ختیځ په جګړه کې د اسراییل له خوا د نیولو راهیسې د اسراییل او فلسطین د شخړې په زړه کې پرته ده.
د غزې جګړې په دغه سیمه کې د اسراییلي ځواکونو له خوا پر جنګیالیو ترسره کېدونکي بریدونه، د فلسطین په کلیو کې د یهودي مېشتو خلکو له خوا تاوتریخوالی او په سړکونو کې پر اسراییلي ځواکونو د فلسطینیانو پرله پسې بریدونه تر سیوري لاندې راوستی دی.
په دغه سیمه کې د غزې د جګړې له پيل راهيسې د اسراييلي پوځ او پوليسو په منظمو عملياتو کې په زرګونو فلسطينيان نيول شوي او په سلګونو وژل شوي دي، چې زياتره يې د وسله والو ډلو غړي دي.
په دغو نیول شویو کسانو کې ملکي وګړي او هغه ځوانان هم شامل دي چې په اسراییلي ځواکونو د تیږو بریدونه کوي.
د شنبې په ورځ د فلسطین روغتیایي چارواکو وویل، چې لږ تر لږه ۱۴ فلسطینیان چې دوه یې د فلسطیني سرچینو او چارواکو له خوا د سوله والو په توګه پېژندل شوي او یو یې ۱۶ کلن هلک و، د اسراییلي ځواکونو د برید په ترڅ کې وژل شوي.
دغه برید په تېره یوه اونۍ په لویدیځه غاړه کې تر ټولو لوی برید بلل کیږي.
د اسراییل پوځ ویلي، چې د برید په ترڅ کې یو شمېر وسله وال وژل شوي او یو شمېر نور نیول شوي دي.
په دغه نښتو کې د څلورو اسراییلي پوځيانو د ټپي کېدو خبر هم ورکړل شوی دی.
د فلسطین د روغتیا وزارت ویلي دي، چې په یوه بله پېښه کې د امبولانس یو پنځوس کلن چلوونکی د نابلس ښار په سویل کې هغه مهال د اسراییلي ځواکونو په ډزو کې ووژل شو، چې د ټپیانو د لیږدولو په حال کې وو.
د ترکیې د کورنیو چارو وزیر علي یرلیکایا د یکشنبې په ورځ وویل، چې د ترکیې پولیسو په څلورو ولایتونو کې په عملیاتو کې له داعش سره د تړاو په تور ۳۶ کسان نیولي دي.
پر اېکس ټولنیزې شبکې خپور کړي پیغام کې ښاغلي یرلیکایا وویل، چې پولیسو هغه شکمن کسان نیولي چې د داعش ډلې فعال غړي دي او د دغې ډلې د تمویل او تجهیزاتو په برخه کې یې مرسته کړې.
نوموړي وویل، چې پولیسو د عملیاتو د یوې برخې په توګه څو بې جوازه وسلې او تومانچې هم تر لاسه کړي دي.
له دې وړاندې هم د ترکیې د کورنیو چارو وزارت په ترکیه کې د داعش د غړيتوب په تور د یو شمېر کسانو د نیولو اعلان کړی و.
د اوکراین ولسمشر ولادیمیر زېلینسکي د یکشنبې په ورځ وویل، چې د امریکا د استازو په مجلس کې اوکراین ته د ۶۱ میلیارد ډالرو د مرستې بستې تصویب روسیې ته یو قوي پیغام ورکړ، چې اوکراین به د امریکا لپاره دویم افغانستان نه وي او کییف به یوازې نه پرېږدي.
د امریکا د متحده ایالاتو د استازو مجلس د یو شمیر جمهوري غوښتونکو استازو له څو میاشتو جنجالونو او مخالفتونو وروسته بالاخره د پنجشنبې په ورځ له اوکراین سره د اقتصادي او پوځي مرستو بسته تصویب کړه.
اوکراین په وار - وار خبرداری ورکړی، چې له دې مرستې پرته به له روسیې سره د جګړې پایله به له لاسه ورکړي.
زېلینسکي این بي سي تلویزون ته وویل: «د مرستو دغه بسته به اوکراین پیاوړی کړي او کرملین ته به یو قوي سېګنال واستوي چې اوکراین به له افغانستان وروسته دویم ځای نه وي.»
هغه زیاته کړه: "امریکا به د اوکراین تر څنګ ودریږي، د اوکراینیانو او په نړۍ کې د ډېموکراسۍ ساتنه به وکړي."
امریکا په افغانستان کې له شل کلن حضور وروسته په ۱۴۰۰ میلادي کال کې له افغانستانه ووته، چې په پایله کې یې افغان حکومت د طالبانو لاس ته ولوید.
سپینې ماڼۍ د دې وتلو په توجیه کې ویلي، چې د امریکا لومړیتوبونه بدل شوي او نور په افغانستان کې د پاتې کېدو دلیل نه لري.
په ورته وخت کې د امریکا د کانګرس د بهرنیو اړیکو کمېټې مشر مایکل مکال له افغانستان څخه د امریکا وتل شرموونکې بللي دي.
ښاغلي زېلینسکي ومنله چې د هغه هېواد وسله وال ځواکونه له دوه کلنې جګړې وروسته " ستړي" شوي دي.
د ده په وينا؛ د جګړې په ډګرونو کې د اوسنيو ځواکونو د ځاى پر ځاى کولو لپاره يې د نويو ځواکونو د استخدام او احضارولو امر صادر کړى دى.
د افغانستان په اړه په سیاسي ادبیاتو کې کله کله دا خبره هم راوړاندې شوې ده، چې سیمه او نړۍ باید افغانستان د یوه بېپرې یا بې طرفه هېواد په توګه په رسمیت وپېژني او د ښکېلو یا سیالو لوریو ترمنځ د یوه ګټور پله د حیثیت ورخپلولو لپاره له هرراز نیابتي او مخامخ ښکېلتیا څخه خوندي پاتې شي.
مبصران یوګام وړاندې ږدي او د اروپايي کړکېچونو پرمهال د سویس په سر هغې هوکړې ته د بېلګې ګوته نیسي، چې د اروپايي زبرځواکونو ترمنځ وشوه او سویس یې د یو بې طرفه هېواد په توګه په رسمیت وپېژاند. د افغانستان په شان سویس هم په وچه کې راګیر غرنی هېواد دی، چې له ۱۸۱۵ میلادي کال راپه دېخوا هېڅ اروپايي جنګ ته ورننوتلی نه دی او ان په دواړو نړیوالو جګړو کې هم بې طرفه پاتې شو او د لویې اروپايي جګړې په سراسري لمبو کې له اوره بچ شو.
ایا افغانستان د اسیا په سویس بدلېدلای شي؟
ایا د افغانستان خلک د سویس د خلکو په شان په ولسواکي او د ناپلوي سیاست په ګټو خبر دي؟
ایا زموږ سیمه د سویس د چارچاپېرو هېوادونو په شان په اقتصادي، فرهنګي او سیاسي وضعیت کې ده؟
له ټولو شباهتونو او توپیرونو سره سره کېدلای شي د افغانستان ناپلوي – چې لا تراوسه د یوه سیاسي تخیل په حیث مطرح ده – حقیقت ومومي او د افغانستان د فرهنګي شرایطو او سیمه ییزو سیاسي حالاتو سره سم داسې هوکړه رامنځ ته شي.
که ګاونډي او د نړۍ مهم هېوادونه دا خبره ریښتیا کوي، چې ګواکې د افغانستان په سوله کې د ټولو ګټه ده، نو باید بالاخره دافغانستان ثبات او بې طرفي صادقانه په رسمیت وپېژني او د افغانستان له زمک -وټیز ( جیو – ایکانومیک) ځایځایګي څخه ګټه پورته کړي.
د افغانستان له لارې منځنۍ اسیا ته د جنوبي اسیا او منځني ختیځ ته د ختیزې اسیا د رسېدو اړیتیاټول پېژني؛ خو د دغې اړتیا پوره کولو ته لا د هیچا ژمنتیا او عملي اقدام لیدلشوي نه دي. بالاخره ټول لوري باید دې پایلې ته ورسیږي، چې په افغانستان کې تر دې زیاتې نیابتي لاسوهنې ته لمن وهل ټوله سیمه په اور اړولای شي، نو څه باید وشي؟
د یوه بې طرفه افغانستان په رسمیت پېژندل.
څنګه؟
راځئ لومړی وګورو، چې بې طرفي څه ده؟
په سیاسي فرهنګ کې بې طرفي یو پراخ بحث دی، ځینې وختونه بې طرفي د دوو ښکېلو اړخونو ترمنځ بې پرې پاتېدل ګڼل کیږي، خو ډېر ځله بې طرفي په مسلو، ایتلافونو، سازمانونو او شخړو کې نه ورننوتل وي.
د بې پرېتوب په بحث کې دا مهمه ده چې یو هېواد د دې وړتیا ولري چې خپل بې پرېتوب وساتلای شي. مثلاً یو مهال ایران غوښتل چې په دواړو نړیوالو جګړو کې بې طرفه پاتې شي، خو د بې طرفۍ د ساتلو توان یې نه درلود ښکېل (اشغال) شو او ستر انساني او مالي زیانونه یې ولیدل. په زړه پورې خو دا وه، چې کله يې د جګړې په پای کې د جګړې د تاوان غوښتنه وکړه، ورته وویل شول: د هغو هیوادونو لپاره هیڅ تاوان نشته چې بې طرفي یې اعلان کړې وه.
خو تر نړیوالو جګړو روسته کله چې د خلیج جګړه پېښه شوه، په دې کې ایران ظاهراً خپله بې طرفي وساتلای شوه، ځکه دا مهال یې د خپلې بې طرفۍ د ساتلو توان موندلی و.
یوازې د بې طرفۍ په اعلانولو سره بې پرې پاتې کېدل ممکن نه دي. په دې بحث کې دوه اصول مهم دي:
لومړی: خپله بې طرفي په ښکېلو اړخونو منل او هغوی په دې قانع کول، چې د بې طرفه لوري حریم ته به درناوی کوي.
دوه: له دننه څخه د بې طرفۍ ساتلو وړتیا. مانا کورني شرایط به داسې مدیریت کوې، چې له دننه څخه د ښکېلو اړخونو په پلوۍ کوم خوځښت احساس نه شي.ټول ملت باید په بې طرفۍ اجماع ولري او بې طرفي د یوه منل شوي ټولنیز قرار داد په توګه د خلکو له خوا وساتل شي.
افغانستان د اعلیحضرت محمد ظاهرشاه په وخت کې د مثبتې بې طرفۍ ښه تجربه لرله. له بده مرغه دغه بې پرېتوب له دننه مات شو. د محمد داود د جمهوریت پر مهال، د یوه لوري څه پلویان پاکستان ته وروتښتېدل او د خپل ملي حکومت په وړاندې یې وسله پورته کړه او بل لوري له خونړي بدلون سره د شورویانو پښه دغه هېواد ته راکش کړه.
هر هېواد باید د خپل کورني وضعیت په نظر کې نیولو سره د بې طرفۍ په مساله کې خپلې سره کرښې وټاکي. او محتاط اوسي چې دا سرې کرښې له دننه ماتې نه شي. همدا راز باید د نورو سرې کرښې هم وپیژني او پوه شي چې په کومو شرایطو کې د دوی بې طرفي له بهر څخه ماتېدلای شي؟
که افغانستان غواړي په روانو کړکېچونو کې بې طرفه پاتې شي، باید یو ملي او مشروع حکومت په څرګنده او واضح توګه د خپلو سرو کرښو په اړه یو تعریف او توافق ته ورسیږي او بیا د خپلو سرو کرښو په پام کې نیولو سره له نورو (بهرنیانو) سره یو تعریف او توافق ته ورسیږي.
د شوروي له جګړې وروسته په افغانستان کې لسګونه ډلې وسلو ، سیاسي واک او پیسو ته ورسېدې، چې پاکستان، ایران، عربي او غربي هېوادونو سره یې لکۍ تړلې دي. ډېر ځله د حکومتونو تر منځ رسمي او علني اړیکي د ډله ییزو او نیابتي اورپکو د پټو اړیکو په مټ نړېدلي او کمزورې شوې دي.
په اوږد مهال کې د افغانستان د بې پرېتوب په اړه توافق ممکن دی؛ خو موږ لا هم په دې نه پوهیږو چې افغانستان به له شته کړکیچ څخه څنګه خلاصیږي؟ د سیمې دغه روزل شوې نیابتي ډلې ډلګۍ به کله د ملي ګټو په درک سره داسې بې طرفۍ ته ریښتینې لار هواروي؟ خلک به څومره او څنګه د یوې سیمه ییزې بې طرفۍ په ارزښت خبریږي او په ټینګولو کې به یې خپله ملي اراده پلې کوي؟
په ټولیز ډول، بې پرېتوب یوه مثبته تجربه ده چې د سیمې هېوادونه به یې هرکلی وکړي، خو د تورکمنستان په څېر یو جلا او تړلې بې طرفي هم پاتېدای نه شي. تورکمنستان د بې طرفۍ ښه مثال نه دی، دا مطلق سیاسي تجرید او ګوښه توب دی، نه مثبته او ګټوره اقتصادمحوره بې طرفي.
له بلې خوا افغانستان د خپل قومي – مذهبي رنګارنګۍ او مهم جیو ستراتیژیک په لرلوسره تورکمنستان نه دی. موږ باید د مثبتې بې طرفۍ په اړه فکر وکړو چې د سیمې او نړۍ هېوادونه د دې بې طرفۍ په تضمین او درناوي کې خپلې ګټې ولیدلای شي. مانا په اروپا کې د سویس په شان.
خو ایا افغانستان د سویس په څیر داخلي توکمیز پیوستون لري؟
پوهیږو، چې د افغانستان لپاره ولسواکي اړینه ده. ولسواکي د بې طرفۍ له اصولو سره مرسته کولای شي، خو څنګه ولسواکي؟ د اکثریت ولسواکي یا انجمنيولسواکي ډول؟ کله ټول په یوډول نه یوډول خپل ځان په واک کې وویني، له سیاسیونو یا ډلو سره به د بهرنیانو لار جوړول او پټ و ښکاره اړیکي ټینګول له منځه ولاړ شي او په دې توګه به بې طرفي له دننه نه ماتیږي. ځکه لیدل کیږي، هغه لږکي او ډلې چې د خپل هیواد له مرکزي واک څخه خپه او غوسه دي د خپل هیواد بې طرفي ماتوي او بهرنیانو ته د دوی په چارو کې د لاسوهنې بلنه ورکوي.
له دننه څخه کاواکه بېطرفي له بهره اسانه ماتېدلای شي.
د ایران او پاکستان له خوا د افغانستان د بې پرېتوب د درناوي په وړاندې تر ټولو لوی خنډ په دغو دوو هېوادونو کې د میلیونونو افغان کډوالو شتون دی. محروم کډوال چې په سیمه کې په نیابتي جګړو کې د وړیا یا خورا ارزانه سرتېرو په توګه د ځان وژنې لپاره په اسانۍ سره استخدامیږي. که څه هم دا استخدام په ایډیالوژیکي لارو چارو او جاذبو ترسره کیږي، خو د دوی د استخدامېدلو اصلي لامل د دوی بېوزلي اومحرومیت دی.
بې طرفي یو ښه اقدام دی، خو دا خپلې داخلي، سیمه ییزې او نړیوالې اړتیاوې لري چې باید په ورته وخت کې ورته پام وشي. بې طرفي شعار نه دی، عمل دی.
یادونه: افغانستان انټرنشنل - پښتو د یوې بې پرې رسنۍ په توګه د ټولو لیکوالو نظریاتو ته درناوی کوي؛ خو د چا د نظر ملاتړ نه کوي.