له کندهار څخه یو شمېر کورنۍ وایي، چې د طالبانو تر واک لاندې د سرې مياشت اداره په مرستون کې د عصبي ناروغانو د درملنې په نوم له مرستندويه موسسو څخه درمل او امکانات اخلي؛ خو د ناروغانو درملنه نه کوي. دا مهال د کندهار په دارالمجانين کې ۲۰۰ نارينه او ۳۰ ښځينه ناروغانې شته.
له کندهار څخه د عصبي ناروغانو (لېونيانو) څو کورنيو افغانستان انټرنشنل - پښتو ته د چهارشنبې په ورځ وويل، چې د سرې مياشتي ادارې اړوند دارالمجانين يې ناروغانو ته پاملرنه نه کوي.
یاده کورنۍ وايي، چې دغه اداره د دوی د ناروغانو د تداوي په نوم مرستې او قيمتي درمل اخلي؛ خو د ناروغانو په درملنه يې نه مصرفوي.
يوې کورنۍ چې تازه یې له دې ليونتون څخه ناروغ رخصت شوی افغانستان انټرنشنل ـ پښتو ته وويل: «زموږ مريض ۲۸ کلن دی، عصاب يې کار نه کوي، مرستون ته مو راوستلی، شپږ میاشتې يې دلته تېري کړې اوس يې رخصت کړ او وايي جوړ دی؛ خو جوړ نه دی.»
دغه کورنۍ زياتوي: «په شپږ مياشتو کې امکان نه لري، چې یو عصابي ناروغ دي جوړ شي، ناروغان پرله پسې څارنې او درملو ته اړتيا لري.»
یوې بلې کورنۍ هم ورته نیوکه کړې او ویلي یې دي، چې په مرستون کې د دوی ناروغ ته په کافي اندازه درمل او خواړه نه ورکول کیږي.
بل خوا بیا په کندهار کې د طالبانو د سرې مياشتي مطبوعاتي مسوول محمد شعيب حقاني ويلي، چې دوی د نورو خدمتونو ترڅنګ په دارالمجانين کې لسګونه په عصبي ناروغيو اخته ناروغانو درملنه کوي او سلګونو نورو ناروغانو ته پر کور درمل ورکوي.
نوموړی زياتوي: « اوس شاوخوا دوه سوه نارینه او ۳۰ښځينه ناروغان لرو او ۱۸ سوه ناروغو کسانو ته پر کور درمل ورکوو.»
د حقاني په خبره، چې اوس مهال د بهرنیو موسساتو همکاري کمه شوې او په عصبي ناروغيو د اخته کسانو شمېر زيات شوی دی.
په تېرو څو میاشو کې په سويلي ولایتونو کې ګڼو ځوانانو ځان وژنې او د ځان وژنې هڅې کړې دي، چې د دغه ډول پېښو وروسته ځايي طالبانو يې لامل رواني ستونزې بللې دي.
د افغانستان په سويل کې بې روزګاري، د بوختياو نه شتون، ټيټ اقتصاد او پر ټولنيز ژوند د طالبانو د پراخو او ځپونکو محدوديتونو له کبله ځوانان د رواني ستونزو څخه کړيږي، چې ډېر وخت يې پايله تر ځان وژنې رسيږي.
پر طالبانو نيوکه دا ده، چې ځوانانو ته یې نه کاري فرصتونه برابر کړي او نه یې هم د درملنې لپاره امکانات برابر کړي.
