څېړونکي وايي، د ژوند په وروستیو شېبو کې د انسان په بدن او مغز کې بېلابېل بدلونونه رامنځته کېږي. د زړه ضربان او د وینې فشار کمېدای شي، مغز ته د اکسیجن رسېدل محدودېږي او د انسان د شعور کچه بدلېږي. په دې حالت کې ځینې کسان خوبولي کېږي، خو ځینې نور د درد، ساه لنډۍ یا ګډوډۍ تجربه کوي.
د مغز فعالیت ولې زیاتېدای شي؟
په ۲۰۲۳ کال کې د امریکا د میشیګان پوهنتون څېړونکو د څلورو هغو ناروغانو د مغز فعالیتونه وڅارل چې د ژوند د ملاتړ وسایل یې ترې لرې شوي وو. د څېړنې پر مهال په دوو ناروغانو کې د مغز د چټکو برېښنايي څپو، چې د ګاما څپو په نوم پېژندل کېږي، فعالیت په څرګند ډول زیات شوی و.
ګاما څپې له حافظې، ادراک او نورو مغزي فعالیتونو سره تړاو لري خو څېړونکو ونه شوای کولای ثابته کړي چې ناروغانو په دې شېبو کې څه احساسول یا یې د خپل ژوند خاطرې بیا لیدلې وې. د څېړنې د ګډونوالو کم شمېر هم د پایلو د عمومي کولو مخه نیسي.
ایا انسان د خپل ژوند خاطرې بیا ویني؟
ځینې کسان چې د مرګ له نږدې تجربې وروسته ژوندي پاتې شوي، وايي چې د ژوند مهمې پېښې یې په لنډ وخت کې ذهن ته راغلې دي. د دوی په روایتونو کې د ماشومتوب خاطرې، د کورنۍ غړي او د ژوند مهمې شېبې شاملې دي. خو دا شخصي تجربې نه ثابتوي چې ټول انسانان د مرګ پر مهال خپل ژوند بیا ویني.
د روښانه رڼا او له بدن څخه د جلا کېدو احساس
ځینې ژوندي پاتې شوي کسان د روښانه رڼا، د تونل په څېر فضا، له بدن څخه د جلا کېدو یا د مړو خپلوانو د لیدلو یادونه کوي. څېړونکي د دغو تجربو لپاره د مغز د اکسیجن کمښت، عصبي بدلونونه او نور احتمالي لاملونه ارزوي خو د ټولو تجربو لپاره یو قطعي علمي وضاحت لا نه دی موندل شوی.
ایا انسان د مرګ پر مهال درد او وېره احساسوي؟
دا د هر انسان له روغتیايي وضعیت او د مړینې له لامل سره تړاو لري.
ځینې کسان په ارامۍ سره شعور له لاسه ورکوي، خو ځینې نور د درد، ساه لنډۍ یا بېقرارۍ تجربه کوي. طبي کارکوونکي د ژوند په وروستیو پړاوونو کې هڅه کوي چې د ناروغ درد او ناراحتي راکمه او هغه تر ممکنه حده ارام وساتي.
د مرګ د وروستیو شېبو څېړنه ستونزمنه ده، ځکه څېړونکي نه شي کولای د هغه چا له تجربې خبر شي چې مړ شوی او بېرته ژوند ته نه دی راستون شوی. د مغز برېښنايي فعالیتونه هم په ټولو کسانو کې په یو ډول نه ثبتېږي.
له همدې امله، ساینس تر اوسه نه ده ثابته کړې چې هر انسان د مرګ پر مهال خپل ټول ژوند بیا ویني یا د مغز د فعالیت لنډمهاله زیاتوالی د یوې ځانګړې تجربې معنا لري. څېړنې دوام لري، خو د شته شواهدو له مخې باید علمي موندنې له شخصي روایتونو او اټکلونو څخه جلا وپېژندل شي.