د کابل ښار د شپاړسمې ناحیې یو شمېر اوسېدونکو د طالبانو لهخوا د نوي ملا امام د ټاکلو په اعتراض کې د عمر فاروق جومات ته له ورتلو ډډه کړې ده. د سیمې اوسېدونکي وايي، طالبانو د خلکو د غوښتنې خلاف د زابل یو ملا دغه جومات ته ګومارلی چې ځایي خلکو سره په خبره نه پوهیږي.
د سیمې یوه اوسېدونکي افغانستان انټرنشنل ته ویلي، چې خلکو شاوخوا څلور میاشتې مخکې د خپل شخصي لګښت له مخې د بامیان ولایت د سیغان ولسوالۍ یو ملا امام کابل ته راوستی و.
دغه اوسېدونکي چې نه یې غوښتل نوم یې خپور شي ویلي، چې د خلکو لهخوا ټاکل شوي ملا امام کابل ته د راتګ لپاره خپلې غواوې او پسونه پلورلي او له خپلې کورنۍ سره دې ښار ته کډه شوی و. د سیمې اوسېدونکو هم ورته د اوسېدو لپاره کور او د ژوند اړینې اسانتیاوې برابرې کړې وې.
د نوموړي په وینا، خلکو څو ځله د طالبانو د حج او اوقافو ریاست ته غوښتنه کړې چې د دوی لهخوا ټاکل شوی ملا امام په رسمیت وپېژني، خو د دې ادارې چارواکو یې غوښتنه رد کړې ده.
دغه اوسېدونکي ویلي، چې د طالبانو مسوولانو په ځواب کې ورته ویلي چې جومات له وړاندې ملا امام او اړینې اسانتیاوې لري او د نوي ملا امام ټاکلو ته اړتیا نشته.
نوموړي زیاته کړې، چې د عمر فاروق جومات شاوخوا ۹۹ سلنه لمونځکوونکي فارسي ژبي دي، خو د طالبانو لهخوا ورپېژندل شوی ملاامام پر فارسي ژبه پوره تسلط نه لري.
د نوموړي په خبره، خلکو څو ځله د طالبانو د حج او اوقافو ریاست ته مراجعه کړې او د دې پرېکړې د بیاکتنې غوښتنه یې کړې، خو مسوولانو ورته ویلي چې د نوي ملا امام د ټاکلو حکم صادر شوی او د بدلون وړ نه دی.
د سیمې دغه اوسېدونکي ویلي، چې خلکو له څو ځله هڅو وروسته پرېکړه کړې چې د طالبانو د دې اقدام په اعتراض کې جومات ته لاړ نه شي.
هغه تایید کړې چې په تېرو دوو شپو کې خلکو جومات ته له تګ ډډه کړې او یوازې د طالبانو لهخوا ټاکل شوی ملا امام هلته حاضر و.
طالبانو واک ته له رسېدو وروسته پر جوماتونو او ملا امامانو خپله څارنه زیاته کړې ده.
د طالبانو د حج او اوقافو وزارت د افغانستان په جوماتونو کې د ملا امامانو پر ټاکلو او د دیني ویناوو پر محتوا پراخه څارنه لري.
د ملګرو ملتونو د ماشومانو صندوق (یونیسف) خبرداری ورکړی، چې په افغانستان کې د ماشومانو د خوارځواکۍ ناورین لا پسې پراخ شوی او اټکل کېږي چې په ۲۰۲۷ کال کې به له څلورو میلیونو ډېر ماشومان د سختې خوارځواکۍ درملنې ته اړتیا ولري. دا په تېرو پنځو کلونو کې تر ټولو لوړه شمېره بلل کېږي.
د یونیسف د راپور له مخې، د خوړو ناامني، ناروغۍ، د پاکو اوبو کمښت او روغتیايي خدمتونو ته محدود لاسرسی د دې لامل شوي چې د خوارځواکۍ له خطر سره مخ ماشومانو شمېر زیات شي.
راپور وايي، تر دوو کلونو کم عمره ماشومان تر ټولو ډېر اغېزمن شوي او په افغانستان کې د شدیدې خوارځواکۍ له ۸۰ سلنې ډېرې پېښې د همدغه عمر د لرونکو ماشومانو ثبت شوې دي.
یونیسف د ستایش په نوم د یوې اته میاشتنۍ ماشومې بېلګه وړاندې کړې ده. د هغې مور بهاره وایي، لور یې کمزورې او ناروغه شوې وه او وروسته د یونیسف په ملاتړ یوه روغتیايي مرکز ته یووړل شوه. هلته ډاکټرانو معلومه کړه چې ماشومه له حادې خوارځواکۍ سره مخ ده.
د راپور له مخې، ستایش ته ځانګړي غذایي مواد ورکړل شول او یوازې یوه اوونۍ وروسته یې نیم کیلو وزن زیات کړ او د ښه کېدو نښې پکې څرګندې شوې.
د ستایش مور وایي: «د خپلې لور په اړه ډېره وېره راسره وه، خو اوس وینم چې ورځ تر بلې روغتیا یې ښه کېږي.»
راپور د عبدال په نوم د اووه میاشتنۍ ماشوم کیسه هم رااخلي، چې د شدیدې خوارځواکۍ له امله یې ژوند له خطر سره مخ شوی و.
عبدل د یونیسف په ملاتړ یوه روغتیايي مرکز ته ولېږدول شو او هلته ورته ځانګړې درملیزې شیدې ورکړل شوې. د هغه مور مریم وایي، کله چې ډاکټرانو ورته وویل چې ماشوم یې خوارځواکی دی، سخته خواشینې شوې وه، خو اوس د هغه د ښه کېدو له امله هیلهمنه ده.
یونیسف وایي، شدیدې خوارځواکي د خوارځواکۍ تر ټولو خطرناکه بڼه ده او ماشومان په داسې حالت کې رسوي چې ژوند یې له جدي ګواښ سره مخ کېږي. د ادارې په وینا، خوارځواکي یوازې فزیکي زیان نه لري، بلکې د ماشومانو پر ذهني ودې، زدهکړو او راتلونکي ژوند هم اوږدمهاله اغېزې کوي.
د راپور له مخې، د ۲۰۲۶ کال په ترڅ کې یونیسف او شریکانو یې شاوخوا ۱.۳ میلیونه ماشومان د شدیدې خوارځواکۍ له پلوه ارزولي دي.
همداراز ۱۱۱ زره ماشومان چې ژوند یې له خطر سره مخ و، د خوارځواکۍ د درملنې پروګرامونو ته شامل شوي او ۱۹۸ زره او ۳۵۰ میندو او پالونکو ته د ماشومانو د تغذیې او روغتیا په اړه مشورې او ملاتړ وړاندې شوی دی.
یونیسف خبرداری ورکوي چې د سرحدي خنډونو او د تمویل د کمېدو له امله د تغذیې اړوند مرستندویه پروګرامونه تر فشار لاندې دي او که کافي مرستې برابرې نه شي، میلیونونه افغان ماشومان به د ژوند ژغورونکو غذایي خدمتونو له کمښت سره مخ شي.
د ادارې په وینا، د افغانستان د ماشومانو د خوارځواکۍ بحران یوازې روغتیايي ستونزه نه ده، بلکې د خوړو، اوبو، روغتیا او اقتصادي ستونزو له پراخ ناورین سره مستقیم تړاو لري.
په کابل کې د روسیې د سوداګریز مرکز مشر وایي، کابل ته د روسیې د لومړي وزیر مرستیال الکسي اوورچوک د سفر په ترڅ کې طالبان او روسیه د سوداګرۍ او اقتصادي همکاریو یو «بینالحکومتي» سند لاسلیکوي.
په افغانستان کې د روسیې د سوداګریز مرکز مشر رستم حبیب الله ویلي، چې دغه سند به د سوداګرۍ، انرژۍ، ترانسپورټ، روغتیا، کرنې، معلوماتي ټکنالوژۍ، پانګونې او لوژستیک برخې رانغاړي او د دواړو لوریو ترمنځ به د سوداګریزو ویزو د اسانتیاوو موضوع هم پکې شامله وي.
نوموړي د روسیې ریانووستي ورځپاڼې ته ویلي، چې «د روسیې فدراسیون د حکومت او طالبانو ترمنځ د سوداګرۍ او اقتصادي همکاریو هوکړهلیک د لاسلیک لپاره چمتو کېږي. تمه ده چې د روسیې د لومړي وزیر مرستیال الکسي اوورچوک او د افغانستان د ریاستالوزرا اقتصادي مرستیال عبدالغني برادر به دا هوکړه لاسلیک کړي».
د حبیب الله په وینا، په دې هوکړه کې به د سوداګرۍ، انرژۍ، ترانسپورټ، روغتیا، کرنې او معلوماتي ټکنالوژۍ په برخو کې همکاري شامله وي. همداراز به لوژستیک، پانګونه او د سوداګریزو ویزو اسانتیاوې هم رانغاړي.
د روسیې د سوداګریز مرکز مشر په وینا، طالبانو د بهرنیو پانګوالو د جذب لپاره نوې تګلاره تصویب کړې او داسې اسانتیاوې یې برابرې کړې چې له مخې به یې د بهرنیو شرکتونو لپاره د دغه هېواد بازار ته ننوتل اسانه شي.
تر دې مخکې په کابل کې د افغانستان او روسیې ترمنځ د اقتصادي همکاریو د پراختیا په اړه یوه کاري غونډه هم جوړه شوې وه. دا غونډه د طالبانو د ریاستالوزرا د اقتصادي مرستیال عبدالغني برادر په مشرۍ او د روسیې د سوداګریز مرکز د استازو په ګډون شوې وه.
په غونډه کې د روسیې پر پانګونو، ګډو پروژو او د سوداګرۍ، انرژۍ، کانونو، ترانسپورټ، کرنې او روغتیا په برخو کې د همکاریو پر پراختیا خبرې شوې وې. همداراز، د دواړو هېوادونو ترمنځ د همکاریو د یوه سند پر وروستي کولو او د ګډ اقتصادي کمېسیون د پرېکړو پر عملي کولو بحث شوی و. د دغه کمېسیون لومړنۍ غونډه د ۲۰۲۶ کال د کازان په اقتصادي فورم کې شوې وه.
ټاکل شوې ده د روسیې د لومړي وزیر مرستیال الکسي اوورچوک د نومبر په ۱۲مه کابل ته سفر وکړي. تمه ده د دې سفر پر مهال د دواړو هېوادونو ترمنځ د اقتصادي همکاریو پر پراختیا او د همکاریو د سند پر وروستي کولو خبرې وشي.
د اوورچوک سفر داسې مهال کېږي چې د روسیې د ولسمشر ځانګړي استازي ضمیر کابلوف د نومبر په ۱۰مه کابل ته سفر کړی و او د طالبانو د بهرنیو چارو له وزیر امیرخان متقي سره یې لیدلي وو. د طالبانو د بهرنیو چارو وزارت د خبرپاڼې له مخې، په دې لیدنه کې د دواړو هېوادونو پر اړیکو، د سوداګرۍ پر پراختیا او د اقتصادي فرصتونو پر کارولو خبرې شوې وې.
د ملګرو ملتونو د کډوالو عالي کمېشنرۍ په خپل تازه میاشتني راپور کې ویلي، چې افغانستان ته د کډوالو د ستنېدو بهیر په بېساري ډول زیات شوی. د راپور له مخې، ډېری بېرته ستنېدونکي د کار، سرپناه، قانوني اسنادو، روغتیايي خدمتونو او زدهکړو ته د لاسرسي له جدي ستونزو سره مخ دي.
د راپور له مخې، د افغانستان د بشري خوندیتوب وضعیت لا هم د اندېښنې وړ دی او دا مهال په هېواد کې شاوخوا ۳ اعشاریه ۲۵ میلیونه کورني بېځایه شوي کسان ژوند کوي.
یو اېن اېچ سي آر وايي، د ۲۰۲۶ کال د جنورۍ او سپټمبر ترمنځ نږدې ۱ اعشاریه ۳ میلیونه افغانان له ایران او پاکستانه هېواد ته ستانه شوي دي. له دې ډلې ۵۷۳ زره کسان له ایرانه او ۷۱۴ زره او ۳۰۰ کسان له پاکستانه راستانه شوي دي.
راپور زیاتوي چې ډېری ستنېدونکي افغانان په ناڅاپي ډول ایستل شوي او د عاید له سرچینو، سپما او د ملاتړ له شبکو پرته افغانستان ته رسېدلي دي. ځینو ستنېدونکو د نیولو، ناوړه چلند او د کار د له لاسه ورکولو راپورونه هم ورکړي دي.
د ملګرو ملتونو د کډوالو ادارې د ارزونو له مخې، بېکاري، د مناسب استوګنځي نشتوالی، د څښاک پاکو اوبو ته محدود لاسرسی، د هویتي اسنادو نشتوالی او روغتیايي او تعلیمي خدمتونو ته نه لاسرسی د ستنېدونکو افغانانو تر ټولو مهمې ستونزې دي. راپور ټینګار کوي چې ښځې او نجونې تر بل هر قشر له ډېرو ننګونو سره مخ دي.
د راپور له مخې، د روان کال له پیل راهیسې له ۸۷ زره او ۷۸۲ څخه ډېرې سرحدي مرکې له ستنېدونکو او ایستل شویو افغانانو سره ترسره شوې دي.
یو اېن اېچ سي آر وايي، تر اوسه ۳۳۸ زره او ۱۹۶ کسانو د خوندیتوب اړوند خدمتونه ترلاسه کړي، ۲۰۲ زره او ۲۲۸ ستنېدونکو نغدې بېړنۍ مرستې ترلاسه کړې او ۱۷۱ زره او ۲۸۹ ښځو او نجونو ته د ساتنې ځانګړي خدمتونه رسېدلي دي.
راپور ښيي چې په ټول هېواد کې ۷ زره او ۵۱۶ ټولنیزې ارزونې ترسره شوې دي. د دغو ارزونو له لارې د ۴۸ زره او ۳۳۵ کسانو وضعیت څېړل شوی دی.
د ملګرو ملتونو د کډوالو ادارې په وینا، ۵۳ زره او ۵۷۱ کسانو قانوني مرستې ترلاسه کړې او ۱۰ زره او ۷۵۱ هویتي اسناد صادر شوي دي.
راپور وايي، رواني او ټولنیزو ستونزو هم پر ستنېدونکو پراخ اغېز کړی دی. د سپټمبر تر پایه ۹ زره او ۱۸۹ کسانو ته رواني او ټولنیز ملاتړ برابر شوی، چې له نیمایي ډېرې ګټه اخیستونکې یې ښځې او نجونې وې.
د خوندیتوب د خطرونو په برخه کې، د یو اېن اېچ سي آر ارزونې ښيي چې د ښځو پر وړاندې ګواښونه، د قانوني او فزیکي خوندیتوب اړتیا، معلولیت، د عمر له امله زیات زیان او جدي روغتیايي ستونزې د ثبت شوو اندېښنو په سر کې ځای لري.
راپور همداراز وایي چې د شکایتونو او معلوماتو د شریکولو له لارې ۴۵ زره او ۸۳ غوښتنې او پوښتنې ثبت شوې دي. د دغو غوښتنو ۸۰ سلنه د مرستو، ۱۳ سلنه د معلوماتو او پاتې نورې د شکایتونو او نظریاتو اړوند وې.
په راپور کې د خان شیرین په نوم د یوه افغان کیسه هم رااخیستل شوې ده. نوموړی چې شاوخوا پنځه لسیزې وړاندې پاکستان ته کډه شوی و، اوس له خپلې ۱۲ کسیزې کورنۍ سره بېرته افغانستان ته ستون شوی دی. هغه ویلي: «خوشحاله یم چې بېرته خپل هېواد ته راغلی یم.» خو د راپور له مخې، نوموړې کورنۍ د عاید له سرچینې پرته له سختو اقتصادي ستونزو سره مخ ده او د تورخم پر پوله یې بېړنۍ مالي مرسته ترلاسه کړې ده.
ملګرو ملتونو د کډوالو عالي کمېشنرۍ خبرداری ورکړی چې د بېرته ستنېدونکو افغانانو شمېر مخ په زیاتېدو دی، خو د هغوی د بیا مېشتېدو او ملاتړ لپاره شته امکانات محدود دي. ادارې له نړیوالې ټولنې غوښتي چې د کارموندنې، سرپناه، روغتیايي خدمتونو او د ژوند لومړنیو اړتیاوو د پوره کولو لپاره خپلې مرستې دوامدارې وساتي.
د کاناډا دولتي شبکې سي بي سي په یوه راپور کې ویلي، چې د افغانستان جګړې له پیلېدو ۲۵ کاله وروسته هم کاناډا نه ده توانېدلې چې د دې جګړې په اړه روښانه ملي دریځ ولري او یا یې د پایلو په اړه پراخ ملي بحث وکړي.
د راپور له مخې، له ۲۰۰۱ تر ۲۰۱۴ کال پورې له ۴۰ زرو ډېر کاناډايي سرتېري افغانستان ته استول شوي وو. په دې موده کې ۱۵۸ کاناډايي سرتېري ووژل شول، نږدې دوه زره نور ټپیان شول او لسګونه زره نورو په پوځي ماموریتونو کې برخه واخیسته.
خو راپور وایي، د کاناډا حکومت لا هم د افغانستان ماموریت په رسمي ډول «جګړه» نه بولي. د کاناډا د قوانینو له مخې، په افغانستان کې پوځي خدمت اوس هم د «ځانګړې دندې سیمې» په نوم یادېږي.
د راپور له مخې، د کاناډا د دفاع وزیر ډیویډ مکګینټي او د پخوانیو سرتېرو چارو وزیرې جیل مکنایټ په دې وروستیو کې اعلان کړی چې یوه قانوني طرحه، چې د افغانستان او لومړۍ خلیجي جګړې خدمتونه د جګړې د خدمتونو په توګه پېژني، تر عامه سلا مشورو لاندې نیول کېږي.
د افغانستان د جګړې یو پخوانی قوماندان ډګروال مارک ګاسپاروټو ویلي، چې د افغانستان ماموریت د هر معیار له مخې جګړه وه او اوسنی تعریف د هغو واقعیتونو استازیتوب نه شي کولی چې سرتېرو په میدان کې تجربه کړي دي.
راپور د بروس مونکور په نوم د یوه کاناډايي سرتېري کیسه هم رااخلي، چې د «مېدوسا» عملیاتو پر مهال د امریکا د یوې جنګي الوتکې په تېروتونکي برید کې سخت ټپي شوی و او د دماغ جدي زیان یې لیدلی و.
بل پخوانی سرتېری مټ سناډن وايي، د افغانستان جګړې اغېزې لا هم د هغو کسانو په ژوند کې موجودې دي چې په جګړه کې یې برخه اخیستې وه.
د هغه په وینا، کاناډا یوازې د جګړې ټپیان نه دي پرې اېښي، بلکې د دې جګړې یادونه او حافظه یې هم تر ډېره د هماغو سرتېرو پر اوږو ور اچولې ده.
راپور وایي، سږ کال د افغانستان جګړې له مهمو کلیزو سره برابر و؛ ۲۵ کاله مخکې کاناډايي ځواکونه د سپټمبر له یوولسمې بریدونو وروسته افغانستان ته داخل شول، د لویو جګړهییزو عملیاتو ۲۰ کاله پوره شول، د «مېدوسا» عملیاتو شلمه کلیزه وه او پنځه کاله وشول چې طالبان بېرته واک ته ورسېدل.
خو د راپور په وینا، د دغو کلیزو د نمانځلو یا یادولو لپاره په اوتاوا کې کومه پراخه ملي غونډه یا رسمي پروګرام ونه لیدل شو.
د کاناډا د شاهي پوځي کالج استاد او تاریخپوه شان مالوني ویلي، د کاناډا اولس په عمومي ډول د جګړو په اړه خبرې کول نه خوښوي، خو د افغانستان جګړه ورته لا حساسه موضوع ده.
هغه پوښتنه کړې: «ولې موږ د افغانستان د جګړې په اړه له خبرو ډډه کوو؟ له څه شي شرمېږو؟»
د کاناډا د دفاع پخواني لوی درستیز وین ایر ویلي، ښايي د دې چوپتیا یو لامل دا وي چې جګړه په داسې پای ته ورسېده چې طالبان بېرته واک ته ورغلل.
راپور وايي، د خپلو یو شمېر متحدانو برعکس، کاناډا هېڅکله د افغانستان د ماموریت په اړه ټولیزه ملي ارزونه نه ده کړې؛ داسې ارزونه چې په کې سیاسي پرېکړې، پوځي ستراتیژي، مالي لګښتونه او د جګړې پایلې وڅېړل شي.
پخوانۍ کاناډایۍ ډیپلوماټې پام ایسفیلډ، چې په افغانستان کې یې د کاناډايي ځواکونو ترڅنګ دنده ترسره کړې، ویلي د افغانستان جګړه د کاناډا د معاصر تاریخ مهمه برخه ده، خو بیا هم ډېر خلک نه غواړي د هغې په اړه خبرې وکړي.
ایاز، فرهاد او عبدالحق هغه افغان ځوانان دي چې د ایران او ترکیې ترمنځ پر پوله چالدران سیمه کې نادرکه شوي او کورنۍ یې هېڅ حال و احوال نه لري. له دې ډلې ایاز هغه ځوان دی چې د پولیسو د سختو شکنجو له کبله مړ شوی او کورنۍ یې د جسد د لېږد وس هم نه لري.
نوموړی د ننګرهار د مومندرې ولسوالۍ د هزارناو کلي اوسېدونکی دی او کورنۍ یې د سهشنبې په ورځ د لړم په ۱۹مه نېټه خبره شوه چې ایاز په یاده سیمه کې د پولیسو د سختو شکنجو له کبله مړ شوی دی.
د دغه وژل شوي ځوان د کورنۍ یوه غړي افغانستان انټرنشنل – پښتو ته ویلي، چې دوی ایاز د خپلوانو او دوستانو په پورونو ایران ته لېږلی و.
د هغه په خبره: «وطن کې غربت سخت دی، مونږ د اقتصادي مشکلاتو له کبله هغه مزدورۍ لپاره ولېږلو چې ترکیې ته واوړي، خو لاره کې دې ځناورو نیولی او ډېر یې وهلی دی او بیا مړ شوی دی». د سرچینې په وینا، د ایا مړی اوس مهال په چالدران کې له ایراني پولیسو سره دی.
د فرهاد په نوم یو بل افغان ځوان بیا له یوې اونۍ راهیسې له خپلې کورنۍ نادرکه دی. کورنۍ یې د ننګرهار په بټي کوټ ولسوالۍ کې ژوند تېروي. د جمهوري نظام په وروستیو کلونو کې یې پلار د افغان پوځ په لیکو کې وژل شوی و او کونډه مور یې اوس د نادرکه زوی په ویر ناسته ده.
فرهاد هم د ایران څخه ترکیې ته د اوښتو تکل کړی و، خو له تېرې یوې اونۍ راهیسې یې کورنۍ هېڅ احوال نه لري. د نوموړي یوه کلیوال افغانستان انټرنشنل – پښتو ته وویل: «په کور کې یې کوندې مور ته له مجبوریته دروغ ویل کېږي او اطمنان ورکول کېږي چې په فرهاد هېڅ نه دي شوي. خو د مور اوښکې یې بیا هم نه ودرېږي».
د فرهاد ورور فریدون ځواک پر خپله فېسبوک پاڼه هم د هغه د لادرکه کېدو یادونه کړې او لیکلي یې دي: «سهار هم له مور څخه پټ راووتم. زما د مالوماتو نیجه دا شوه چې فرهاد د امام خمیني روغتون کې زخمي پروت دی، خو دا خبره هم پوره باور نه ده».
عبدالحق د سهار ګل زوی د لغمان ولایت د الینګار ولسوالۍ اوسېدونکی دی. هغه هم له تېرې یوې اونۍ راهیسې د ایران او ترکیې ترمنځ پر سرحدي پوله نادرکه دی. د هغه د کورنۍ یوه غړي جاوېد افغانستان انټرنشنل – پښتو ته وویل، نوموړي تېره اونۍ کور سره اړیکه کړې او دوی یې خبر کړل چې له ایران څخه ترکیې ته اوړي.
هغه زیاته کړه: «هغه له کور څخه ډېر پخوا وتی و، دا پنځه ورځې کېږي زمونږ اړیکه ورسره پرې شوې ده. ټول ملګري ترې بېرته خواب ګاه ته راغلي دي، خو دا بېرته نه دی راغلی. اوس له قاچاقبرانو څخه هم پوښتنه کوو، خو هېڅ درک یې نه لګېږي.
د افغانستان انټرنشنل د موندنو له مخې، له تېرو دوو ورځو راهیسې د ایران او ترکیې ترمنځ په سرحدي سیمه چالدران کې تر ۷ کسانو ډېر افغانان د سختو شکنجو له کبله وژل شوي دي. موندنې ښییي چې ښايي د وژل شویو کسانو شمېر تر دې هم زیات وي، خو کره مالومات یې لا نشته.
په ایران کې یو شمېر افغانان وایي، اوس مهال له ایران څخه ترکیې تلونکې ناقانونه لارې خورا سختې شوې دي او په پولو کې ایراني او ترکیې پولیس کډوال د مرګ تر حده ډبوي او ان کله ناکله پرې مخامخ ډزې هم کوي. افغانستان انټرنشنل – پښتو ته کورنیو ویلي چې دوی په افغانستان کې د روان بشري ناورین او فقر له کبله اړ شوي چې د خپلو کورنیو غړي پر دغو خونړیو او ناقانونه لارو سفرونو ته اړ کړي.
په افغانستان کې د جمهوري نظام له پرځېدو او د طالبانو په راتګ سره د بې روزګارۍ کچه اوج ته رسېدلې او ډېری افغانان اړ شوي چې په ناقانونه لارو د روزګارونو لپاره ایران، ترکیې او ان اروپايي هېوادنو ته مخه کړي. پر طالبانو تورونه دي چې په لوی لاس یې افغانستان انزوا ته داخل کړی او د دوی کړنې په افغانستان کې د بشري ناورین لامل ګرخېدلي چې خلک یې له هېواده په ناقانونه او مرګونو لارو سفرونو ته اړ کړي دي.