عمر صمد، سفیر پیشین افغانستان در کانادا، اصیلا وردک، دیپلومات پیشین و فعال حقوق زنان و فرید ظریف، نماینده پیشین افغانستان در سازمان ملل در یک تحلیل مشترک نوشتند مأموریت یوناما در اوایل سال جاری میلادی در آستانه انحلال یا کاهش شدید اختیارات و نیروی کار قرار داشت، اما شورای امنیت با تمدید یکساله این مأموریت، فرصت محدودی برای بازنگری راهبرد سازمان ملل در قبال افغانستان فراهم کرده است.
آنها میگویند غیبت نماینده دبیرکل در کابل و اختلافات درون شورای امنیت آینده این ماموریت را در هالهای از ابهام قرارداده است.
در این تحلیل آمده است سازمان ملل در حال حاضر نمیتواند از افغانستان خارج شود، زیرا این اقدام پیامدهای انسانی سنگینی در پی دارد، از سوی دیگر نمیتواند شرایط موجود را عادیسازی کند، زیرا پیششرطهای سیاسی برای به رسمیت شناختن طالبان همچنان فراهم نشده است.
این دیپلوماتهای پیشین نوشتند سازمان ملل باید به جای عادیسازی روابط با طالبان یا کنارهگیری از افغانستان، مأموریت خود را بر اساس اهداف واقعبینانه، هماهنگی بیشتر و انتظارات روشنتر از طالبان و جامعه جهانی بازتعریف کند.
به باور نویسندگان، افغانستان اکنون با مجموعهای از بحرانهای همزمان، از جمله رکود اقتصادی، تغییرات اقلیمی، اخراج گسترده مهاجران از ایران و پاکستان، کاهش دسترسی به خدمات درمانی و محدودیتهای شدید علیه زنان و دختران روبهرو است. این عوامل افغانستان را به یکی از پیچیدهترین بحرانهای بشردوستانه جهان تبدیل کرده است.
این سه دیپلومات همچنین با اشاره به سفرهای اخیر مقامهای ارشد کمیساریای عالی پناهندگان، برنامه توسعه سازمان ملل به افغانستان نوشتند این سفرها نشان داد که بحران انسانی، توسعهای و بهداشتی کشور با سرعت بیشتر از توان جامعه جهانی در حال گسترش است.
در بخش دیگری از این تحلیل، انتصاب رباب فاطمه به عنوان نماینده ویژه جدید دبیرکل سازمان ملل برای افغانستان، فرصتی برای بازسازی اعتماد کمککنندگان و هماهنگی بیشتر میان بازیگران بینالمللی ارزیابی شده است.
نویسندگان در عین حال تأکید کردهاند که شورای امنیت همچنان بر سر نحوه تعامل با طالبان دچار اختلاف است و روند دوحه نیز به دلیل اختلاف دیدگاهها میان طالبان و کشورهای عضو شورا، پیشرفت چشمگیری نداشته است.
در این تحلیل همچنین آمده است در حالی که روند سیاسی افغانستان در بنبست قرار دارد، کشورهای منطقه از جمله چین، روسیه، کشورهای آسیای مرکزی، کشورهای خلیج فارس و ترکیه همکاریهای عملی خود با کابل را در حوزههای تجارت، امنیت، مهاجرت و زیرساخت ادامه دادهاند و برخی کشورهای اروپایی نیز در موضوع بازگرداندن مهاجران با نمایندگان طالبان همکاری فنی دارند.
نویسندگان نتیجه گرفتهاند که موفقیت مأموریت جدید یوناما به تعیین اولویتهای روشن، همکاری منطقهای، حفظ فضای بشردوستانه، بازسازی اعتماد کمککنندگان و تمرکز بر حفاظت از جان و معیشت مردم افغانستان بستگی دارد.