گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان میگوید دفتر او مواردی از خشونت جنسی منتسب به مقامات طالبان را عمدتاً در بازداشتگاهها تایید کرده است. ریچارد بنت به افغانستان اینترنشنال گفت که قربانیان خشونت جنسی که با آنها مصاحبه شده است شامل زنان و دختران، مردان و پسران بودهاند.
اخیرا شورای امنیت سازمان ملل گزارش داده که مقامات و نیروهای طالبان، مرتکب خشونت جنسی علیه زنان شدهاند.
در این گزارش آمده که یوناما، نمایندگی سازمان ملل در افغانستان، ۲۱ مورد خشونت جنسی از جمله تجاوز جنسی گروهی علیه ۱۵ زن و ۶ دختر را در سال ۲۰۲۵ مستند کرده است.
ریچارد بنت پنجشنبه، ۱۴ جوزا، گفت که گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد تنها بخش کوچکی از واقعیتی بسیار جدی و بهشدت کمتر گزارششده درباره خشونت جنسی در افغانستان را منعکس میکند.
او به افغانستان اینترنشنال تاکید کرد که این وضعیت به دلایل مختلفی کمتر گزارش میشود؛ از جمله فرهنگ حاکم در افغانستان که در آن صحبت درباره خشونت جنسی با انگ و ننگ اجتماعی همراه است و اغلب قربانیان، به جای عاملان جرم، مورد سرزنش و حتی مجازات قرار میگیرند.
آقای بنت گفت که گزارشدهی عمومی درباره خشونت جنسی به دلیل مسائل ایمنی و امنیتی در افغانستان محدود شده است. او میگوید که مقامات طالبان به قربانیان هشدار دادهاند که درباره این موضوع صحبت نکنند یا حتی با محققان حقوق بشر گفتوگو نداشته باشند.
ریچارد بنت گفت «به همین دلیل، بر اساس اصل «عدم آسیبرسانی»، ما در جمعآوری اطلاعات بسیار محتاط عمل میکنیم و معمولاً تنها زمانی این کار را انجام میدهیم که قربانی یا شاهد در مکانی دائماً امن قرار داشته باشد و به حمایتهای روانی-اجتماعی و خدمات جسمی مورد نیاز دسترسی داشته باشد.»
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل افزود که دفتر او به دلیل کمبود منابع مالی و انسانی نتوانسته تحقیقات جامع و عمیق انجام دهد. با این حال، ریچارد بنت گفت که انجام چنین تحقیقاتی در چارچوب مأموریت او قرار دارد.
در بخشی از گزارش شورای امنیت سازمان ملل که هفته گذشته منتشر شد آمده است که رژیم طالبان، زنان معترض را به گونه خودسرانه بازداشت و هدف شکنجه، بدرفتاری و خشونت جنسی قرار داده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان در نهم جوزا در گفتوگوی اختصاصی با افغانستان اینترنشنال، گزارشها درباره وجود شکنجه در بازداشتگاهها و زندانها را رد کرد و گفت که هرگونه آزار و اذیت متهمان بر اساس قوانین طالبان ممنوع است.
دستکم چهار منبع از زندانیان سابق طالبان یا نزدیکان آنها به افغانستان اینترنشنال گفتند که در بازداشتگاههای طالبان، زندانیان مورد شکنجه و بدرفتاری قرار میگیرند و از آنان اعتراف اجباری گرفته میشود. به گفته آنها این وضعیت در زندانهای طالبان همچنان ادامه دارد.
ظریفه یعقوبی، فعال حقوق زنان و زندانی سابق طالبان در واکنش به اظهارات اخیر ذبیحالله مجاهد گفت که او و همکارانش انواع مختلف شکنجه و اعتراف اجباری را در زندان استخبارات طالبان تجربه کردهاند. خانم یعقوبی گفت که هنوز برای بهبود وضعیت روحی روانی ناشی از تجربههای زندان طالبان مبارزه میکند.
گزارشگر ویژه سازمان ملل گفت در آینده، موضوع خشونت جنسی اعمالشده علیه افراد از همه جنسیتها، با جدیت بسیار بیشتر و مورد توجه و رسیدگی قرار گیرد.
آیتالله فیاض از مهمترین مراجع تقلید شیعیان و از ولایت غزنی بود. او ساکن شهر نجف عراق بود در این شهر درگذشت.
آیتالله محمد اسحاق فیاض در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در ولایت غزنی افغانستان متولد شد.
او آموزشهای ابتدایی دینی را در زادگاهش آغاز کرد و سپس برای ادامه تحصیل به مدارس دینی منطقه رفت. پس از درگذشت مادرش، به مشهد ایران مهاجرت کرد و مدتی در حوزه علمیه این شهر تحصیل کرد.
آقای فیاض در حدود سال ۱۳۲۷ خورشیدی و در ۱۸ سالگی وارد نجف عراق شد و تحصیلات عالی حوزوی خود را در آنجا ادامه داد. او از شاگردان برجسته آیتالله ابوالقاسم خویی بود و بیش از ۱۵ سال در درسهای فقه و اصول وی شرکت کرد.
مجموعه «محاضرات فی اصول الفقه» که تقریرات درسهای آیتالله خویی است، از مهمترین آثار علمی او به شمار میرود.
فیاض از اواخر دهه ۱۳۵۰ خورشیدی تدریس درس «خارج» فقه و اصول را در نجف آغاز کرد و به یکی از استادان برجسته حوزه علمیه این شهر تبدیل شد.
محمد اسحاق فیاض پیروان زیادی در میان شیعیان افغانستان دارد. با این حال، طالبان در جوزای ۱۴۰۱ دفترهای آیتالله محمداسحاق فیاض و آیتالله محقق کابلی، دو مرجع تقلید شیعیان را در شهر غزنی بستند.
روسیه و طالبان ششم جوزا در مسکو توافق همکاری فنی نظامی امضا کردند. این سند با حضور سرگئی شایگو، دبیر شورای امنیت روسیه و ملا محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان امضا شد.
بر اساس گزارشها، این توافق عمدتاً بر تعمیر و نگهداری تجهیزات نظامی قدیمی ساخت روسیه در افغانستان تمرکز دارد. بسیاری از این تجهیزات مربوط به دوران جنگ شوروی در افغانستان (۱۹۷۹-۱۹۸۹) هستند و اکنون به قطعات یدکی و تعمیر نیاز دارند.
ضمیر کابلوف، نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان اخیرا گفت که توافق بیشتر بر تعمیر و بازسازی تجهیزات موجود متمرکز است و شامل انتقال فناوری عمده یا فروش تسلیحات جدید نمیشود.
مقامات امنیتی پاکستانی که به شرط ناشناس ماندن با نیکی آسیا صحبت کردند، گفتند این توافق امنیتی، مانع از حملات هوایی احتمالی اسلامآباد به مواضع شبهنظامیان در خاک افغانستان نخواهد شد.
توافق با روسیه و طالبان در حالی امضا شد که روابط پاکستان و افغانستان پس از به قدرت رسیدن طالبان در سال ۲۰۲۱ به پایینترین سطح خود رسیده است. حملات هوایی پاکستان به مواضع تحریک طالبان پاکستان (TTP) در خاک افغانستان و واکنشهای تلافیجویانه طالبان، تنشها را تشدید کرده است.
ملا محمد یعقوب پس از بازگشت از مسکو ادعا کرده بود که پس از اجرایی شدن این پیمان، پاکستان دیگر جرات حمله به خاک افغانستان را نخواهد داشت، اما مقامات اسلامآباد این ادعا را رد کردهاند.
طالقبیک ماسادکوف با اشاره به تشدید تقابلهای ژئوپلیتیکی در اوراسیا اعلام کرد که ظرفیت و پتانسیل درگیری در افغانستان رو به گسترش است و تحرکات سازمانهای تروریستی و افراطی بینالمللی در این کشور افزایش یافته است.
این نشست روز چهارشنبه ۱۳ جوزا برگزار شد و وزیران دفاع روسیه، ارمنستان، بلاروس، قزاقستان، قرغیزستان و تاجیکستان در آن حضور داشتند.
دبیرکل پیمان امنیت جمعی در این نشست با ارائه تحلیل از وضعیت نظامی-سیاسی منطقه اعلام کرد که تعداد چالشها و تهدیدهای امنیتی علیه کشورهای عضو پیمان امنیت جمعی در اوراسیا رو به افزایش است و این روند نشاندهنده تشدید تقابل ژئوپلیتیکی در سطح منطقهای و جهانی است.
او مهمترین منابع این تهدیدها را گسترش قابلیتهای نظامی ناتو در اروپا، ادامه درگیریهای مسلحانه در اوکراین و خاورمیانه، توسعه پتانسیل درگیری در افغانستان و افزایش فعالیت سازمانهای تروریستی و افراطی بینالمللی برشمرد.
آندری سردیکوف، رئیس ستاد مشترک سازمان پیمان امنیت جمعی پیشتر هشدار داد گروههای افراطی و تروریستی بینالمللی متعددی در افغانستان فعالیت میکنند. او گفت حضور این گروهها در افغانستان، خطر نفوذ تروریسم به کشورهای مجاور را ایجاد میکند.
دبیر شورای امنیت روسیه نیز پیشتر گفته بود که در حال حاضر بین ۱۸ تا ۲۳ هزار شبهنظامی در افغانستان فعالیت دارند.
به دنبال این نگرانیها، روسیه و طالبان ششم جوزا در مسکو توافق همکاری فنی نظامی امضا کردند. این سند با حضور سرگئی شایگو، دبیر شورای امنیت روسیه و ملا محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان امضا شد.
گریس منگ پرسید: «چرا برای ۱۷۵۰۰ آفریکانر (سفیدپوستان آفریقای جنوبی) که هیچ ارتباطی با امریکا ندارند، فرش سرخ پهن میکنیم، در حالیکه ۱۱۰۰ متحد افغان را که جان خود را برای کشور ما به خطر انداختند، رها کردهایم؟»
مارکو روبیو در دفاع از سیاست دولت ترامپ اعلام کرد که سفیدپوستان آفریقای جنوبی احتمال جذب و موفقیت بالایی در جامعه امریکا دارند.
روبیو گفت: «ما ارزیابی کردهایم که علاقه واقعی از سوی یک گروه خاص از مردم آفریقای جنوبی وجود دارد که مایل به مهاجرت به ایالات متحده هستند و احتمال بالایی برای همساز شدن سریع و موفقیت در جامعه ما دارند.»
او این برنامه را یک طرح کوتاهمدت اسکان مجدد پناهندگان توصیف کرد و افزود که «در منافع ملی امریکاست افرادی را بپذیریم که بتوانند سریع در جامعه ادغام شوند.»
گریس منگ در پاسخ گفت این تصمیم در حالی گرفته شده که حدود ۱۱۰۰ افغان — که قبلاً با نیروهای امریکایی همکاری کردهاند — بیش از یک سال است در قطر بلاتکلیف ماندهاند و حتی شایعاتی درباره انتقال آنها به جمهوری دموکراتیک کانگو (که با شیوع ابولا مواجه است) مطرح شده بود.
خانم منگ تاکید کرد که این افغانها، از جمله مترجمان نیروهای ویژه امریکا و خانوادههای سربازان فعال امریکایی، قبلاً در جوامع امریکایی ادغام شدهاند، مالیات پرداخت میکنند و امریکا باید به «وعده خود» به آنها عمل کند.
گریس منگ افزود: «همساز شدن پاسخ نیست. این یک سوت سگ است و اشتباه است.»
مارکو روبیو روز سهشنبه اعلام کرد که در شرایط کنونی هیچ پناهجوی افغان اجازه ورود به ایالات متحده را ندارد. او در پاسخ به پرسشی درباره سرنوشت پناهجویان افغان در اردوگاه سیلیه قطر گفت که این افراد در کشورهای امن دیگر اسکان داده خواهند شد.
سناتور کریس کونز نیز در این نشست گفت حدود یکهزار و صد همکار پیشین افغان، از جمله ۴۰۰ کودک و ۱۵۰ عضو خانواده نظامیان امریکایی، همچنان در قطر بلاتکلیف ماندهاند.
او هشدار داد که این افراد ممکن است به افغانستان بازگردانده شوند یا به کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کنگو — که درگیر گسترش ویروس ابولا است — منتقل شوند.
این سناتور دموکرات از وزیر خارجه امریکا خواست برای انتقال این افراد، بهویژه اعضای خانواده نظامیان امریکایی، به ایالات متحده با کانگرس همکاری کند.
با این حال روبیو پاسخ داد: «من نمیتوانم چنین تعهدی بدهم. نخست اینکه پس از حمله به اعضای گارد ملی که سال گذشته رخ داد، یک فرمان اجرایی صادر شده است. بنابراین در حال حاضر نمیتوانیم هیچ افغانستانی را وارد کشور کنیم.»
روبیو افزود که امریکا با چندین کشور درباره پذیرش بخشی از این افغانها گفتوگو کرده و دستکم پنج کشور آماده پذیرش بخشی از این پناهجویان هستند.
