تلاش طالبان برای بازداشت یک زن در هرات به درگیری با مردم منجر شد

دستکم سه منبع به افغانستان اینترنشنال گفتند که تلاش ماموران امر به معروف طالبان برای بازداشت یک زن به درگیری با شماری از باشندگان محل انجامید و در پی آن چهار نفر بازداشت شدند.

دستکم سه منبع به افغانستان اینترنشنال گفتند که تلاش ماموران امر به معروف طالبان برای بازداشت یک زن به درگیری با شماری از باشندگان محل انجامید و در پی آن چهار نفر بازداشت شدند.
دستکم سه منبع به افغانستان اینترنشنال گفتند که تلاش ماموران امر به معروف طالبان برای بازداشت یک زن به درگیری با شماری از باشندگان محل انجامید و در پی آن چهار نفر بازداشت شدند. به گفته منابع، زن مذکور نیز بازداشت شده است.
این رویداد ساعت ۷ شام یکشنبه در منطقه پایینآب در ناحیه دهم شهر هرات اتفاق افتاده است.
شاهدان عینی گفتند که ماموران اداره امر به معروف طالبان خارج از ساعات رسمی در مناطقی از هرات در جستوجوی زنانی بودند که حجاب مورد نظر این گروه را رعایت نکردهاند.
به گفته شاهدان، هنگامی که ماموران طالبان تصمیم داشتند یک زن را در منطقه پایینآب بازداشت کنند، شماری از جوانان منطقه مانع این کار شدند و سبب زدوخورد میان دو طرف شد.
به گفته باشندگان محل، ماموران امر به معروف طالبان پس از درگیری بدون بازداشت این زن، محل رویداد را ترک کردند. اما دقایقی بعد به محل حادثه آمده و چهار باشنده این منطقه را بازداشت کردند.
«ما، جمعی از باشندگان و کارمندان نگران ولایت غور، میخواهیم مشکلات موجود در خدمات صحی بیپیاچاس، تحت مدیریت موسسه باران، را با شما شریک سازیم.
به گفته مردم و برخی کارمندان، در حدود دو سال گذشته کیفیت خدمات صحی در مرکزهای مربوط به این موسسه ضعیف بوده و بسیاری از خدمات مطابق معیار لازم ارائه نمیشود.
همچنان فضای ترس و فشار بر کارمندان وجود دارد و افراد به دلیل نگرانی از تهدید یا از دست دادن وظیفه، نمیتوانند آزادانه شکایت کنند.
برخی مسئولان موسسه نفوذ زیادی دارند و هرگونه انتقاد یا شکایت با فشار و تهدید روبهرو میشود.
ما میخواهیم این موضوع را به شکل بیطرفانه بررسی کنید و صدای مردم محروم غور را بازتاب دهید.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«سالها برای فوتبال زحمت کشیدم. در زمینهای خاکی، با امکانات کم و در شرایط سخت زندگی، تنها سرمایهام امید و تلاش بود. من باشنده کابل و دروازهبان تیم امید پایتخت، بارها به فدراسیون فوتبال افغانستان مراجعه کردم و فقط یک خواسته داشتم: «استعدادم را ببینید و از من امتحان بگیرید.»
اما درد اینجاست که بسیاری از جوانان بااستعداد افغانستان احساس میکنند صدایشان شنیده نمیشود. وقتی فرصتها بهجای شایستگی بر اساس روابط و واسطه توزیع شوند، انگیزه جوانان از بین میرود و رؤیاهایشان شکسته میشود.
پیام من به مسئولان فوتبال افغانستان، از جمله آقای محمدیوسف کارگر، الیاس منوچهر و دیگر تصمیمگیرندگان، این است که آینده فوتبال کشور با حمایت از استعدادها ساخته میشود، نه با نادیده گرفتن آنان. جوانان این سرزمین حق دارند در یک فضای عادلانه تواناییهای خود را ثابت کنند.
با وجود تمام ناامیدیها، هنوز هم باور دارم که استعداد واقعی روزی راه خود را پیدا خواهد کرد. من از رؤیای خود دست نمیکشم، زیرا فوتبال فقط یک بازی نیست، بخشی از زندگی و آینده من است.
استعدادهای افغانستان به فرصت نیاز دارند، نه فراموش شدن.
یوسف کارگر و الیاس منوچهر از کسانی هستند که به جوانان بااستعداد توجه نمیکنند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
سفارتخانههای افغانستان در خارج از کشور، نماد حاکمیت ملی و متعلق به تمام مردم افغانستان هستند. هرگونه تغییر در ترکیب نمایندگی دیپلوماتیک که منجر به انحصار نمایندگی توسط یک گروه خاص شود، بدون اجماع ملی و بدون مشروعیت بینالمللی، با اصول نمایندگی فراگیر و بیطرفانه مغایرت دارد.
دولت کویت همواره در سیاست خارجی خود بر حمایت از ثبات، گفتوگوی ملی و حقوق بشر تاکید داشته است. انتظار میرود در تعامل با موضوع افغانستان، همسویی با قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل و رویکرد مورد اجماع جامعه بینالمللی حفظ شود. پذیرش نمایندهای که از سوی اکثریت دولتهای جهان و سازمان ملل به عنوان دولت قانونی شناخته نشده، میتواند به تفسیر به نفع مشروعیتبخشی به آن گروه منجر شود.
این تصمیم همچنین نگرانی جدی برای هزاران شهروند افغان مقیم کویت ایجاد میکند. بسیاری از مهاجران، دانشجویان، زنان و فعالان مدنی که به دلایل امنیتی افغانستان را ترک کردهاند، بیم دارند دسترسی عادلانه آنها به خدمات کنسولی تحت تاثیر قرار گیرد.
از این رو، از دولت کویت درخواست میشود در این تصمیم بازنگری کرده و تا زمان شکلگیری دولت فراگیر و منتخب در افغانستان، از اقداماتی که به انحصار نمایندگی میانجامد خودداری کند. همچنین از رسانههای مستقل و مرجع، از جمله افغانستان اینترنشنال، تقاضا میشود این موضوع را به عنوان بخشی از مطالبه عمومی مردم افغانستان پوشش دهند.
با احترام
جمعی از شهروندان افغانستان
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«روزی من هم برای آزادیهایی که به آن نیاز داریم صدا بلند میکردم، اما بهایش را پرداختم. هفت ماه زندان را تجربه کردهام، بخشی از آن را در استخبارات طالبان. آنقدر شکنجه شدم که برای راه رفتن، دو نفر باید بازوهایم را میگرفتند و حتی برای انجام نیازهای اولیه به کمک دیگران محتاج بودم.
ه همین دلیل است که امروز وقتی از سکوت بسیاری از مردم سخن میگویم، از روی حدس و گمان نیست، من هزینه حرف زدن را با جسم و جان خود پرداختهام.
من هم دوست دارم برای خواهرم بنویسم، برای مادرم بنویسم و از حق، کرامت و آزادی زنان سرزمینم دفاع کنم. اما حقیقت تلخ این است که دست تنها صدا ندارد. تغییر واقعی از درون جامعه آغاز میشود و سالها ترس و سرکوب، مردم را خسته و محتاط کرده است.
امروز در هرات شاهد رویدادهایی هستیم که قلب هر انسان آزادهای را به درد میآورد. دختران و زنانی که تنها به دلیل نوع پوشش یا نپوشیدن چادری مورد بازخواست، تحقیر یا زندان قرار میگیرند. خانوادههایی که نگراناند مبادا دختر یا خواهرشان به خاطر یک انتخاب شخصی با مشکل روبهرو شود. این وضعیت فقط محدودیت یک فرد نیست، آسیب به عزت، آرامش و آینده یک جامعه است.
بعضی دوستان از بیرون کشور میپرسند چرا مردم به جادهها نمیآیند، چرا مردها سکوت میکنند، کو همان غیرت و مردانگی که از آن مردهای هرات دم میزدند. پاسخ ساده نیست. مردمی که چهار سال زیر سایه ترس زندگی کردهاند، مردمی که هر اعتراضی میتواند برایشان زندان، شکنجه یا از دست دادن همهچیز را در پی داشته باشد، با شعار و هشتگ به حرکت درنمیآیند. با این حال، هیچ وضعیتی همیشگی نیست. تاریخ بارها نشان داده است که تغییر، هرچند آهسته، از دل همان جامعهای آغاز میشود که روزی تصور میشد دیگر امیدی در آن باقی نمانده است.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
شاهدان عینی در هرات روز یکشنبه به افغانستان اینترنشنال گفتند که با گسترش موج تازه بازداشت زنان و دختران، فضای ترس، نگرانی و وحشت در این ولایت سایه افکنده است. آنان با انتقاد از سختگیریهای طالبان در قبال زنان گفتهاند که از «اسلام تحمیلی» این گروه بیزار اند.
همزمان با آغاز موج تازه بازداشت زنان در هرات به دلیل آنچه طالبان «رعایت نکردن حجاب» میخوانند، وزارت داخله این گروه روز یکشنبه نشستی ویژه برای بررسی وضعیت امنیتی این ولایت برگزار کرد.
در این نشست که با حضور فرمانده امنیه طالبان در هرات برگزار شد، بر تقویت تدابیر امنیتی و حفظ نظم عمومی در این ولایت تأکید شده است.
در همین حال، شماری از شاهدان عینی روز یکشنبه، ۱۷ جوزا، به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان دستکم ۲۰ زن، از جمله یک زن باردار را از سرک ۶۴ متره هرات در مقابل مجتمع تجارتی الماس شرق بازداشت کردهاند.
یک شاهد عینی دیگر نیز گفت که طالبان یک پرستار شاغل در شفاخانه حوزوی هرات را به دلیل آنچه «رعایت نکردن پوشش مورد نظر این گروه» عنوان شده، در برابر چشمان همسرش بازداشت کردند.
گسترش بازداشتها در بخشهای مختلف شهر هرات نگرانی و ترس را در میان باشندگان این ولایت افزایش داده است. یکی از شاهدان به افغانستان اینترنشنال گفت که با تشدید روند بازداشت زنان و دختران، «فضای شهر را ترس و نگرانی فرا گرفته است.»
یکی از باشندگان هرات در پیامی صوتی گفت: «زنان و دختران جرات نمیکنند به کوچه و بازار بروند، زیرا نگراناند که بازداشت شوند و برای مدت طولانی از سرنوشتشان خبری در دست نباشد.»
او از شهروندان خواست در دفاع از حقوق زنان و دختران افغان همبستگی بیشتری نشان دهند.
یکی دیگر از باشندگان هرات در پیامی صوتی به افغانستان اینترنشنال گفت که هنگام رفتن به بازار همراه با خواهرش، با وجود رعایت حجاب کامل از سوی او، ماموران امر به معروف طالبان برخوردی تند با وی داشتهاند.
طالبان در ماههای اخیر بارها زنان و دختران را به دلیل آنچه «رعایت نکردن حجاب» عنوان شده، در ولایتهای مختلف، بهویژه هرات، بازداشت کردهاند. همزمان گزارشهایی نیز از برخوردهای خشونتآمیز مأموران امر به معروف این گروه با زنان و دختران منتشر شده است.
طالبان تاکنون درباره بازداشتهای گزارششده روز یکشنبه در هرات اظهار نظر نکردهاند.