افغانستان انټرنشنل ـ پښتو ته سرچینو ویلي، د طالبانو د چارو ادارې او استخباراتو ریاست د کابل د قصبې بلاکونو کې د پخواني حکومت د چارواکو او مامورینو د کورونو پلټنه پیل کړې ده. سرچینې زیاتوي طالبانو د قصبې بلاکونو له وکیل ګذرانو غوښتي چې د کورونو د مالکانو معلومات ورسره شریک کړي.
د کابل ۱۶ ناحیې اړوند د قصبې بلاکونو یو ګذر وکیل همد امنیتي ستونزو له امله د نوم نه ښودلو په شرط وویل، د طالبانو استخباراتو ورته ویلي چې د هغو کسانو معلومات ورسره شریک کړي چې په هیواد کې نه وي او کورونه یې خپلو او پردیو ته په کرایه ورکړي وي.
د کابل د قصبې بلاکونو ځینې اوسیدونکو هم نن «لړم ۱۳ مه» افغانستان انټرنشنل ته وویل، چې طالبانو له ټولو ګذر وکیلانو غوښتي چې په راتلونکو څو ورځو کې د کورونو یا اپارتمانونو د خاوندانو ټول معلومات ور سره شریک کړي.
دوی زیاتوي طالبان غواړي دې کار سره د پخواني حکومت د چارواکو او مامورینو کورونه «ضبط کړي.»
د قصبې بلاکونو کې د یوه اپارتمان خاوند، چې اوس له بیرون دی او په تېر حکومت کې یې کلونه ماموریت کړی، وايي په تېر حکومت کې دا بلاکونه پر دولتي مامورینو مفت نه وو وېشل شوي بلکې د د دې اپارتمانونو مالکانو په څو پړاوونو کې په شخصي پیسو باندې له دولت څخه اخیستي دي.
دوی زیاتوي دا بلاکونه د پخواني دولت نه دي، بلکې د دوی شخصي ملکیت دی او د طالبانو دا کار د خلکو د ځورولو سبب کرځي.
دوی له طالب مشرانو غواړي چې د دغه کار مخه ونیسي.
د کابل ښار ۱۶ ناحیه کې د قصبې د ۱۱۱ بلاکونو د چوړېدو چارې د پخواني افغان ولسمشر حامد کرزي د واکمنۍ وروستیو کې پر ۲۰۱۳ کال د متحده عربی اماراتو په مالي مرسته او د ښارسازۍ وزارت په همکارۍ پیل شوې.
د معلوماتو له مخې د دې بلاکونو د کورونو یا اپارتمانونو تعداد شاوخوا ۳۳۰۰ ته رسیږی.
دا بلاکونه هغه وخت پر حکومتي مامورانو د پچې اچولو له لارې د پیسو په بدل کې ووېشل شول او هغوی هم د خپلې میاشتنۍ تنخا یوه برخه د کور د بیې په توګه حکومت ته پرېښودله او په څو کلونو کې یې دا پور پرې کړ.
د ۲۰۲۱ کال په اګسټ کې د طالبانو په واکمنېدو پسې د دې ډلې ځینې چارواکو په کابل او ولایتونو کې د پخوانیو چارواکو کورونه په زور نیولي دي.
طالبانو پر نورو سربېره په لوګر او جلال اباد کې د پخواني ولسمشر اشرف غني پلرنۍ کور او باغ هم ولکه کړي دي.
اخوا په افغانستان کې فن او فنکار ته د شیطان غږ ويلی شي. د موسيقۍ الات ماتولی شي سندره پټه پټه داسې ژاړي لکه د بې وسه پېغلې په هکله چې پښتانه وايي !!
د پښتنو جونو نصيب دی
لوګی بانه کړي اوښکې ښکته تويوينه
په دغه بې وسه حالت کې افغان فنکارانو خپل فرياد پېښور های کورټ یا سترې محکمې ته يووړ، چې مونږ ته د خپل اسلامي هېواد په قانون کې پناه راکړئ- لکه چې څنګه دوه زره افغانان برتانيا قبول کړل او د اسلامي هېواد پاکستان نه تر وتو وړاندې هغوی د انساني حقونو په دعوه برتانيا ته لاړل هلته به نه افغانان مهاجر وي، نه برتانيا انصار- فقط انساني رشته به وي.
کاناډا او امريکا هم د هغو افغانانو فهرستونه تيار کړي، چې په تېرو دورونو کې ورسره یې وظيفه لرله.
دا خو هغه افغانان دي چې طبقه یې جګه ده، خو کوم افغانان چې د پردو کورونو کرايه دار دي او دلته مزدوران دي، هغوی خو په بنده کوڅه کې ولاړ دي يو خوا ډانګ بل خوا پړانګ دی.
دلته چې په پېښور های کورټ کې د افغانانو کوم فرياد د قانون په فايل کې د جج مېز ته ور سېد نو د فیصلې نه وړاندې افغانان د پاکستان د هغه حکم په سکنجه کې ښکېل شول چې اسلام اباد ورته د نومبر اوله نېټه ورکړې وه. د دې نه پس افغان مهاجر غیر قانوني دي او اسلام اباد انصار نه دی.
که د قانون په کتاب کې وګورو، نو په پېښور کې داسې بې درکه نامعلوم خلک په سرکاري ځايونو کې په خیمو کې پراته دي، چې نه ورسره د پاکستان شناختي کارډ شته، نه یې په نادرا کې څه قام قبيله مذهب پته لګي، نه مردم شمارۍ کې حساب دي، خو په پېښور کې ورته پوځي چارواکي دا نه وایي، چې ته څوک یې- حالانکې دغه خلک اسم نامعلوم هم دي، مشکوک هم دي او په وارداتو کې ککړ هم دی.
مونږ چې په داسې حالاتو کې د پښتون افغان وطن کلتور فن او فنکار ته ګورو او د څلورو لسيزو په دغه بحراني کيفيت کې لر او بر فن او فنکار ته وګورو نو د پښتو سندرې خوږې غړۍ پکې لکه د مېمونۍ حلالې شوې دي. اوس هم سندره حلاليږي د رباب تارونه شلېدلي دي منګي مات دي او سندرې نه سانده جوړه شوې ده.
په کابل کې داسې ډېرې سندرې ساندې شوې او مرۍ حلالې شوې دي کوم فن ته چې د ټولې نړۍ په ژبه کې کلتور ويل کيږی او کلتور ته د قام غږ وایي، نو په پښتون افغان وطن کې کلتور لکه منصور په دار دی، لکه د سقراط سزا چې د راهبانو په حکم زهر څښي.
د پردي ښکېلاک په يرغل کې وړومبنی ګزار د پښتون افغان په ژبه، په کلتور کيږي ځکه چې دا دواړه د قامي پېژندګلو نښې دي، چې د يو قام ژبه او کلتور ووهئ نو لکه چې بوت ترې جوړ کړی په باميان کې خو بوت هم سزا شوی دی.
بوت پرستو ملکونو په بودا احتجاج وکړ، خو نه د افغانانو په اجتماعي مړو او نه په ژوندو انسانانو انساني او اسلامي مذهبي غږ راپورته شو، فقط دا یې وویل او دا وایي، «دا د افغانستان خپله داخلي معامله ده.»
کاش که افغانان چا په خپله لويه جرګه او خپل کلتوري تاريخي رواياتو کې خپل اختيار ته پرېيښی وی، نو نن به دلته د مهاجر او انصار کليمه نه پکارېده- خو وخت او حالاتو په دې منطقه کې د ژوندیو له عزابهواخله تر "د مړو ګډا" پورې خونړۍ لوبه وکړه چې نن هم دا زړې لوبې نوې کيږي او د پښتون افغان خاوره بنګ ټوکوي او يا جنګ--!!
په دغه بنګي او جنګي حالاتو کې افغان فنکارانو خپل فن، کلتور او ژبه هر څه ځان سره په پردووطنونوداسې وګرځول لکه غريب جنګ ځپلی پلار چې ګوډۍ شين خالۍ لور په غېږ کې ګرځوي. دا هاغه فنکاران دي چې په پېښور او اسلام اباد کې یې هم د وطن دا غږ کړی دی چې !!
اې زما وطنه د لالونو خزانې زما
خو بدبختانه نن هغه فنکاران طالب ته مطلوب دي چې ژبه ترې پرې کړي، دا حشر مونږ پخوا هم ليدلی اورېدلی دی، دا د سزا رسم دلته په سوات کې هم شوی دی.
دا د سندرې قتل مونږ په پېښور کې هم ليدلی دی چې د شهيدې سندرې نوم هم نه ورکوي لکه چې فن د ګناه په نوم په خاورو کې پټ کړې او د ماښام د دعا لپه یې هم نه وي.
اوس هم نن هم دغه سلسله روانه ده، فنکار ژوند غواړي، فن له پناه غواړي، دلته چې اوس د پېښور های کورټ په مېز د يو سل يو څلويښتو فنکارانو فرياد د انصاف لپاره پروت دی نو دغه منصف ته که ځان زوړ انصار او افغانان زاړه مسلمانان مهاجر نه ښکاري نو د نړۍ د هيومن رايټس د قانون په رڼا کې دې فیصله وکړي چې د انسان ژوند څومره قيمتي دی او فنکار څه مقام لري. که د های کورټ منصف د افغان فنکارانو په سترګو کې دفن التجا ته وکتل او د يو سکالر دا وینا ېې په ياداشت کې راغله چې !!
که تاسو يو قام پېژندل غواړئ نو د هغوی سندرې واورئ د هغوی کلتور وګورئ.
یادونه: دا لیکنه د لیکوال خپل نظر دی او د افغانستان انټرنشنل پښتو سیاست نه منعکسوي.
