هندي رسنیو خبر ورکړی، چې د دغه هېواد وتلی فلمي لوبغاړی او فلم جوړوونکی ګووردهن اسراني چې په «شعلې» فلم کې د بندیخانې د چارواکي په کومېډي رول سره مشهور شوی و، د اوږدې ناروغۍ له امله په ۸۴ کلنۍ کې مړ شوی دی. دغه هندي کومیډین په افغانستان کې هم ځانګړي او ډیر مینوال لرل.
د اسراني د مړینې خبر د هغه مدیر «بابو بهاي تیبا» تایید کړی او ویلي یې دي، چې اسراني د دوشنبې په ماسپښین درې بجې په ممبي کې په «اروګیا نیدهي» روغتون کې له نړۍ څخه سترګې پټې کړې.
د هغه کورنۍ په انسټاګرام پاڼه کې په خپره شوې اعلامیه کې لیکلي: «زموږ ګران، هغه څوک چې د هر چا پر مخ یې موسکا راوسته، اسراني صاحب نور زموږ تر منځ نشته. دا نه جبرانېدونکی زیان دی، هم د هند سینما لپاره او هم زموږ د زړونو لپاره. هغه نښه چې اسراني د خپلو هنري کارونو له لارې پرې اېښې، دا به تلپاتې وي. خدای دې د هغه روح ته ارام ورکړي.»
اسراني د ۱۹۴۱م کال د جنورۍ پر لومړۍ نېټه د راجستان په جېپور ښار کې زېږېدلی و.
هغه خپله دنده په «هند راډيو» کې د ډوبلې (غږ) په برخه کې پیل کړه. وروسته یې د تمثیل روزنه د «ساهتیه کلا بهایي تکر» تر لارښوونې لاندې واخیسته او په ۱۹۶۲کال کې ممبي ته ولاړ څو د سینما په نړۍ کې خپل ځای ومومي.
نوموړی په ۱۹۶۶کال کې د «فلم او ټلوېزیون د انسټیټوټ» څخه فارغ شو، خو د کار پیل ورته اسانه نه و.
له څو وړو رولونو وروسته هغه د فلم جوړونکي «هریشکیش موکرجي» له خوا د فلم « ګډي» لپاره غوره شو، چې دا فلم د هغه د هنري ژوند مهم پړاو وګرځېد.
اسراني وروسته په ګڼو بریالیو فلمونو کې راښکاره شو، لکه شعلې، باورچي، چپکې چوپکې او نور.
خو د هغه تر ټولو پېژندل شوی رول د «شعلې» فلم د بندیخاني چارواکي کومیډي رول و، چې تر نیمې پېړۍ وروسته هم د خلکو په ذهن کې ژوندی پاتې دی.
هغه یو وخت یوې رسنۍ سره په مرکه کې ویلي وو: «د شعلې فلم د پنځوسو کلونو په پوره کېدو سره زه دا ویلای شم چې هېڅ داسې محفل نشته چې خلک دې زما هغه ډیالوګونه ونه غواړي. دا د رېمش صیب د غوره لارښوونې او د سلیمجاوېد د لیکنې برکت دی».
اسراني د خپل ژوند په اوږدو کې شپږ فلمونه هم جوړ کړي وو او وروستی ځل د ۲۰۰۳کال په کومیډي فلم «نان سټاپ دمال) کې راښکاره شوی و.
د هغه د جنازې مراسم د دوشنبې ماښام په ممبي کې د سانتاکروز په هدیره کې ترسره شول.
د اسراني کومیډي رولونه د نورې نړۍ ترڅنګ په افغانستان کې هم ځانګړي مینهوالو لري.
د یادولو وړ ده، چې د مړینې څو ساعته وړاندې اسراني د «دیوالي جشن» د مبارکۍ پیغام هم له خپلو مینهوالو سره شریک کړی وو. هغه لیکلي وو «دیوالي مو بختوره شه.»
د دغه غونډې اساسي موخه د افغانستان د رواني روغتيا د ننګونو په اړه د پوهاوي لوړول او د افغانانو ترمنځ د رغونې او زغم کلتور پياوړی کول و.
په دې ناسته کې له ۲۰۰زياتو ګډونوالو انلاين او له ۵۰زياتو کسانو حضوري ګډون وکړ، چې د نړۍ له بېلابېلو هېوادونو څخه راغلي وو.
په غونډه کې د افغانې لیکوالې سارا ناظم تازه چاپ شوی اثر«زخمهای خاموش سرزمین ما» په ځانګړې ډول ګډونوالو ته وروپېژندل شو، دغه کتاب د جګړو له امله د افغانانو پر رواني ټپونو او د هغوی پر زغم او استقامت تمرکز لري.
سارا ناظم او يو شمېر نورو متخصصانو د ټروما وروسته د رغېدو، د رواني هوساينې، او د کلتوري ريښو د ارزښت په اړه هم خبرې وکړې.
د غونډې جوړوونکو دا ناسته د ذهنونو د درملنې او د خپلو کلتوري ريښو د درناوي په لور يو مهم ګام وبلله او ټينګار يې وکړ چې د رغېدو هره هڅه د زغم، مقاومت او ټولنيز يووالي بنسټ پياوړی کوي.
د یادولو وړ ده، چې یاده غونډه دروانيروغتيا ملاتړ سازماند ښځو دسولې او امنيت مرکز، د افغانستان ازاد پوهنتون او د ښځو د سولې او بشري چارو صندوقپه همکارۍ جوړه شوې وه.
د طالبانو د بدخشان د اطلاعاتو او کلتور ریاست نن دوشنبه ، د تلې ۱۴مه، د یوې اعلامیې په خپرولو سره ویلي، چې د یاد ریاست د کلتور امر په مشرۍ یو پلاوي خاش ولسوالۍ ته سفر کړی.
په اعلامیه کې راغلي، چې دا سمڅه د کجاګردن په سیمه کې هغه وخت کشف شوه چې ځایي اوسیدونکو د بیارغونې او ودانیزو چارو لپاره د خاورې کارولو لپاره یو غونډۍ کیندله.
د طالبانو د بدخشان د اطلاعاتو او کلتور ریاست په وینا، لومړنۍ څیړنې ښیي چې دا سمڅه له اسلام څخه مخکې دورې او ښايي د زردشت دورې پورې اړه لري.
یاد ریاست دا موضوع اطلاعاتو او کلتور وزارت د لرغونپوهنې ریاست ته راپور کړې ده چې یو مسلکي ټیم، د عصري وسایلو په کارولو سره د دې سمڅې عمر او تاریخي ځانګړتیاوې په دقت سره وڅیړي او د هیواد د لرغونو ځایونو په نوملړ کې یې ثبت کړي.