«میاشتنی عادت شرم نه‌دی»؛ د افغان ښځو د خاموش درد په اړه د پوهاوي کمپاین

ملګري ملتونه وایي، چې د میاشتني عادت په اړه تابوګانې او ټولنیز شرم د معلوماتو کمښت، ناسالم چلند او منفي لیدلوري رامنځته کوي. د ملګرو ملتونو د وګړو صندوق په وینا؛ دغه ستونزه د ناورینونو پر مهال لا پسې پراخېږي.

یونېسف هم وایي، جنسیتي نابرابري، بې‌وزلي او کلتوري تابوګانې د دې لامل کېږي چې د میاشتني عادت پرمهال د ښځو او نجونو روغتیایي اړتیاوې له پامه وغورځول شي. یادې ادارې ټینګار کړی، چې میاشتنی عادت یوازې یوه شخصي موضوع نه‌ده؛ بلکې د ښځو او نجونو له زده‌کړو، روغتیا، انساني کرامت او ټولنیز ګډون سره تړاو لري.

یونېسف لیکلي، چې په افغانستان کې میاشتنی عادت تابو ګڼل کېږي. د یونېسف په وینا؛ ډېری نجونې میاشتنی عادت له منفي، شرموونکې، یا ناپاکې موضوع سره تړي او ځینې کورنۍ له خپلو لوڼو سره په دې اړه خبرې نه‌کوي.

د یادې ادارې په وینا؛ په پاکستان، هند، نیپال او یو شمېر نورو هېوادونو کې هم وضعیت له افغانستان نه ډېر ښه نه‌دی. یونېسف وایي، چې په نیپال کې د میاشتني عادت تابو یوه سخته بېلګه «چهاوپادي» دود دی. په دغه دود کې د نیپال په ځینو لوېدیځو سیمو کې ښځې او نجونې د میاشتني عادت پرمهال ناپاکې ګڼل کېږي او له کور یا ورځنیو فعالیتونو لرې ساتل کېږي. څېړنو دغه دود له روغتیایي، رواني او ټولنیزو زیانونو سره تړلی بللی دی.

د ښځو د حقونو فعالان وایي، تر هغې چې میاشتنی عادت له شرم او چوپتیا سره تړلی وي؛ ښځې او نجونې به په زده‌کړو، روغتیا او ټولنیز ژوند کې له محدودیتونو سره مخ وي. د دوی په وینا؛ د میاشتني عادت په اړه ښکاره خبرې کول د یاد تبعیض د پای ته رسولو پر لور لومړی ګام دی.