په بامیان کې د کچالو کروندګر شکایت کوي چې د مناسب بازار نشتوالي او د معیاري سړو خونو کمښت د دوی د محصولاتو بیې سختې راټیټې کړې دي. بامیان د افغانستان د اړتیا وړ نږدې ۶۰ سلنه کچالو تولیدوي او دمګړۍ د زرګونو کورنیو اقتصاد په همدې کرکیله ولاړ دی.
د بامیان ولایت نه یوازې د بودا د تاریخي مجسمو له امله، بلکې د کچالو د تر ټولو ډېر تولید له کبله هم شهرت لري. کچالو د بامیانو لپاره یوازې یو کرنیز محصول نه دی، بلکې د ډېرو کلیوالو کورنیو د اقتصاد اساسي ستن او د هېواد له مهمو ستراتیژیکو محصولاتو څخه ګڼل کېږي. د بامیانو کچالو د کورنیو بازارونو ترڅنګ، په تېرو کلونو کې پاکستان او د اسیا ځینو نورو بازارونو ته هم صادر شوي دي. دا په داسې حال کې ده چې د ملګرو ملتونو د خوړو او کرنې سازمان د کچالو د نړیوالې ورځې په مناسبت ویلي و، کچالو د نړۍ درېیم تر ټولو ډېر مصرفېدونکی خوراکي محصول دی او د خوړو په خوندیتوب کې مهم رول لري.
په تېرو کلونو کې به په بامیانو کې هر کال د اوړي په موسم کې د «کچالو ګل» تر نامه لاندې جشنواره جوړېده. د دغه جشن موخه د کچالو د محصول معرفي، د نویو بازارونو موندل، د کروندګرو هڅول او د پانګونې راجلبول و. په دې جشنواره کې به کروندګرو خپل محصولات نندارې ته وړاندې کول، د سیمې خلکو به د کچالو بېلابېل خواړه چمتو کول او د خوړو، لاسي صنایعو او کرنیزو محصولاتو غرفو به زرګونه لیدونکي راجلبول. شعر ویل، دمبوره غږول، ولسي موسیقي او اتڼ هم د دې جشن د پروګرامونو برخه وه. که څه هم اوس د دغه جشن یوازې یادونه پاتې ده، خو د بامیانو کروندګر لا هم د داسې عادلانه بازار هیله لري چې د دوی د زحمت واقعي ارزښت پکې خوندي شي.
کروندګر وایي، دمګړۍ د دوی تر ټولو لویې ستونزې د مناسب بازار نشتوالی، د معیاري سړو خونو کمښت او د محصولاتو په ټیټه بیه جبري پلور دي. د دوی په وینا، د کچالو د پېر او پلور ترمنځ د بیو د توپیر اصلي ګټه دلالانو او منځګړو ته رسېږي، خو کروندګر پخپله کافي عاید نه ترلاسه کوي. د بامیانو کروندګر هیله لري چې د کورنیو او بهرنیو بازارونو د پراختیا او د معیاري سړو خونو په جوړېدو سره به د دوی د څو کلونو ستونزې راکمې او له تولیداتو به یې عملي ملاتړ وشي.
د معلوماتو له مخې، دا ولایت هر کال له ۳۵۰ زره ټنو څخه ډېر کچالو تولیدوي او د افغانستان د اړتیا وړ کچالو له ۵۰ تر ۶۰ سلنه پورې برابروي.
د یونان د المپ غره په لمنو کې د مشعلونو رڼا، د لرغونو مذهبي سرودونو غږ او د دودیزو یوناني جامو رنګونه یو ځل بیا د زرګونو کلونو پخوانی تاریخ راژوندی کړ. سلګونه کسان د «پرومیتیا» د ۳۱مې کلنۍ جشنوارې د نمانځنې لپاره راټول شوي و.
«پرومیتیا» هغه مراسم دي چې د لرغوني یونان د دین پیروان یې هر کال د خپلو پخوانیو باورونو د درناوي لپاره ترسره کوي.
ګډونوالو د لرغوني یونان د خلکو په څېر سپینې او دودیزې جامې اغوستې وې، په لاسونو کې یې بل مشعلونه نیولي وو، مذهبي سرودونه یې ویل، اورونه یې بلول او د زیوس، هېرا، پوسایدون او نورو اساطیري خدایانو په نوم یې دعا او عبادت کاوه.
د مراسمو یوه ګډونواله وایي، د الیمپ غر ځکه د دې جشنوارې لپاره ځانګړی ارزښت لري چې د لرغوني یونان خلک طبیعت سپېڅلی ګاڼه او باور یې درلود چې رښتینی معبد د انسان په لاس جوړه شوې ودانۍ نه، بلکې خپله طبیعت دی.
هغې وویل: «دا جشنواره د یوناني هویت او کلتور جشن دی. موږ خپلو خدایانو ته عبادت کوو او طبیعت هم درنوو، ځکه دواړه زموږ د باور برخه دي».
خو د دې جشنوارې تنظیموونکي ټینګار کوي چې دا یوازې د پخوانیو دودونو ننداره یا تاریخي تمثیل نه دی. د ډېرو ګډونوالو لپاره دا ژوندي مذهبي مراسم دي. هغوی باور لري چې د لرغوني یونان خدایان لا هم شتون لري او انسان د دعا، عبادت او طبیعت ته د درناوي له لارې ورسره معنوي اړیکه ټینګولای شي.
د دې جشنوارې ډېری ګډونوال د «هېلېنیزم» او «دودېکاتېېزم» پیروان دي، هغه دین چې د الیمپ د دولسو خدایانو عبادت کوي.
څو خداییز دین له زرګونو کلونو راهیسې د لرغوني یونان د خلکو اصلي باور و، خو د مسیحیت له خپرېدو وروسته یې نفوذ ورو ورو کم شو او نږدې له منځه ولاړ. له اوږدو هڅو وروسته، د یونان حکومت په ۲۰۱۷ کال کې دې دین ته د رسمي پېژندل شوي مذهب حیثیت ورکړ او پیروانو ته یې اجازه ورکړه چې خپل مذهبي مراسم په قانوني ډول ترسره کړي.
یو بل ګډونوال وایي: «موږ یوازې د دولسو خدایانو عبادت نه کوو، بلکې باور لرو چې طبیعت له الهي ځواک ډک دی. موږ ځانونه د طبیعت برخه بولو او هڅه کوو خپل ذهن او روح له خپلو خدایانو سره نږدې کړو».
که څه هم په یونان کې د دې دین د پیروانو شمېر ډېر نه دی، خو د «پرومیتیا» جشنواره هر کال پراخېږي او له یونان سربېره د نورو هېوادونو پیروان هم پکې ګډون کوي.
د دوی لپاره المپ یوازې یو غر نه دی؛ دا د لرغوني یونان د تمدن، کلتور او مذهبي باورونو یو ژوندی سمبول دی، هغه ځای چې د زرګونو کلونو له تېرېدو وروسته هم د پخوانیو خدایانو د عبادت دود پکې ژوندی پاتې دی.