شات یوازې یو طبیعي خوږ خوراک نه، بلکې د علمي څېړنو له مخې د انټياکسیدنټونو، ویټامینونو او ګټورو مرکباتو بډایه سرچینه هم ده. څېړنې ښيي چې شات د ټوخي په کمولو، د زخمونو په رغېدو، د هاضمې په ښه کېدو او د بدن د دفاعي سیستم په پیاوړتیا کې مرسته کولای شي، خو باید په اندازه وکارول شي.
علمي څېړنې ښيي چې شات د فلاونوېډونو او فینولیک مرکباتو په نوم طبیعي انټياکسیدنټونه لري، چې د بدن حجرې د زیانمنو ازادو راډیکالونو پر وړاندې ساتي او د ځینو مزمنو ناروغیو د خطر په کمولو کې مرسته کوي.
څېړونکي وايي، یوه کاشوغه شات، په ځانګړي ډول د شپې له خوب مخکې، د ټوخي شدت کموي او د ستوني درد په ارامولو کې مرسته کوي. همدارنګه، ځینې طبي شات د باکتریاوو ضد ځانګړتیاوې لري او د زخمونو او سپکو سوځېدنو په رغېدو کې هم کارول کېږي.
د څېړنو له مخې، شات طبیعي ګلوکوز او فروکتوز لري، چې بدن ته ژر انرژي ورکوي. له همدې امله ډېری ورزشکاران د انرژۍ د طبیعي سرچینې په توګه ترې ګټه اخلي.
کارپوهان وایي، شات د کولمو د ګټورو باکتریاوو په وده کې هم مرسته کوي او د هاضمې د سیستم د ښه فعالیت لپاره ګټور تمامېږي. سربېره پر دې، که د سپینې بورې پر ځای په مناسب مقدار وکارول شي، د زړه روغتیا ته هم ګټه رسولای شي.
روغتیايي متخصصین سپارښتنه کوي چې شات باید په اعتدال وکارول شي، ځکه دا هم طبیعي بوره لري. همدارنګه، د یو کال څخه کم عمر ماشومانو ته باید شات ورنه کړل شي، ځکه د بوتولیزم په نوم د خطرناکې ناروغۍ احتمال رامنځته کولای شي. د شکر ناروغانو ته هم سپارښتنه کېږي چې د شاتو له منظم استعمال مخکې له خپل ډاکټر سره مشوره وکړي.
