رهبران سیاسی و فرماندهانی که دیوان کیفری بین‌المللی آن‌ها را بازداشت کرد

طبق اظهارات مطرح‌شده در دادگاه، عبدل نبی‌زاده در طول مسیر با رفتار نامناسب، بارها از این دختر ۱۹ ساله درخواست برقراری رابطه جنسی کرده است.

قربانی گفته که با رد درخواست‌ها و تأکید بر داشتن شریک عاطفی، مخالفت خود را اعلام کرده، اما این مرد به اصرار خود ادامه داده است.

این زن جوان گفته عبدل نبی‌زاده به‌جای رساندنش به مقصد، او را به منطقه‌ای خلوت در بخش جوپا در شهر ادینبرو منتقل کرده و در آنجا او را برخلاف میلش نگه داشته است.

طبق بررسی دادگاه، این شهروند افغان تلفن همراه قربانی را از او گرفته و او را مورد آزار جسمی قرار داده و در نهایت مورد تجاوز قرار داده است.

قربانی در دادگاه با شرح جزئیات حادثه، این تجربه را «بسیار وحشتناک» توصیف کرده و گفته است که بارها از متهم خواسته دست از کار خود بردارد.

او به دادگاه گفته که پس از وقوع حادثه موفق شده از موتر فرار کند و در میان بوته‌های اطراف پنهان شود و سپس موضوع را به یکی از نزدیکان خود اطلاع دهد.

متهم تمامی اتهامات را رد کرده و مدعی شده که مرتکب هیچ‌گونه تخلفی نشده است.

او همچنین در دفاع از خود به سوابق کاری‌اش به‌عنوان مترجم برای نیروهای بریتانیایی در افغانستان اشاره کرده و گفته بود که در سال ۲۰۱۶ به بریتانیا مهاجرت کرده و این کشور را از میان گزینه‌هایی مانند امریکا و دنمارک انتخاب کرده است.

با این حال، هیئت منصفه دادگاه پس از بررسی شواهد و شنیدن اظهارات طرفین، ادعای عبدل نبی‌زاده را نپذیرفته و او را به‌طور متفق‌القول در اتهام تجاوز مجرم شناختند.

قاضی پرونده نیز ضمن تأکید بر جدی بودن جرم، اعلام کرد که نام متهم در فهرست مجرمان جنسی ثبت خواهد شد.

بر اساس اعلام دادگاه، متهم پیش از این سابقه کیفری نداشته و به همین دلیل قرار است گزارشی درباره پیشینه و وضعیت او پیش از تعیین حکم نهایی تهیه شود.

دیوان کیفری بین‌المللی گفت این دو مقام ارشد طالبان به‌دلیل نقش‌شان در اعمال آزار و اذیت سیستماتیک بر مبنای جنسیت و سیاست علیه زنان، دختران و سایر افراد در افغانستان، تحت پیگرد قرار گرفته‌اند.

این احکام بر اساس شواهد گسترده‌ای از سیاست‌های سیستماتیک آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت علیه زنان، دختران و مخالفان صادر شد.

دیوان کیفری بین‌المللی اعلام کرد که دلایل معقولی وجود دارد مبنی بر اینکه این دو مقام ارشد طالبان از ۲۴ اسد ۱۴۰۰ به بعد، از طریق فرمان‌ها، احکام و سیاست‌های رسمی، در محروم کردن سیستماتیک زنان و دختران از حقوق اساسی مانند آموزش، کار، رفت‌وآمد، آزادی بیان و عقیده نقش داشته‌اند. این اقدامات مصداق «آزار و تعقیب مبتنی بر جنسیت» و جنایت علیه بشریت شناخته شد.

پرونده افغانستان بر پایه گزارش‌های نهادهای حقوق بشری، اظهارات شاهدان و قربانیان، اسناد رسانه‌ای و فرمان‌های رسمی طالبان شکل گرفت.

دادستان دادگاه با بررسی این شواهد، سیاست‌های طالبان را نه تصمیم‌های موردی یا محلی، بلکه یک سیاست سازمان‌یافته و آگاهانه برای حذف نظام‌مند زنان از عرصه عمومی ارزیابی کرد. این سیاست‌ها شامل ممنوعیت آموزش دختران، محدودیت اشتغال زنان، محدودیت‌های شدید رفت‌وآمد، سرکوب معترضان و فعالان مدنی و موارد دیگر است.

هبت‌الله آخندزاده به عنوان مرجع نهایی تصمیم‌گیری در ساختار طالبان، مسئولیت اصلی این سیاست‌ها را بر عهده دارد.

طالبان بلافاصله این حکم را رد کردند و دادگاه لاهه را به رسمیت نشناختند. در مقابل، چهره‌هایی مانند ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، هدر بار، مسئول بخش زنان دیده‌بان حقوق بشردیدبان حقوق بشر، ملاله یوسف‌زی، برنده جایزه صلح نوبل و فعالان افغان از آن استقبال کردند و آن را گامی مهم برای عدالت دانستند.

با وجود صدور حکم، دیوان کیفری بین‌المللی نیروی اجرایی ندارد و اجرای آن بر عهده کشورهای عضو اساسنامه رم است. تا امروز، به دلیل عدم خروج رهبران طالبان از افغانستان و کنترول کامل این گروه بر قندهار، حکمی اجرا نشده است.

یک سال پس از صدور این احکام، هرچند بازداشتی رخ نداده، اما حکم بازداشت همچنان معتبر است و آثار حقوقی و سیاسی خود را بر روابط بین‌المللی طالبان حفظ کرده است.

بر اساس گزارش این سازمان، بروکسل در اول سرطان ۱۴۰۵ برای نخستین بار پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰، میزبان هیاتی از مقام‌های این گروه بوده است؛ دیداری که کمیسیون اروپا آن را «فنی» و متمرکز بر موضوع بازگشت پناهجویان توصیف کرد، اما سخنگوی طالبان آن را سفری «تاریخی» برای عادی‌سازی روابط کنسولی خواند.

به گزارش پژوهشگر دیده‌بان حقوق بشر، این مذاکرات در حالی انجام شده است که اتحادیه اروپا از کارنامه هولناک حقوق بشری طالبان آگاهی کامل دارد و همواره از آن انتقاد کرده است. سخنگوی طالبان اعلام کرد که در این گفت‌وگوها درباره دستیابی به توافقی برای «فرایند بازگشت آبرومندانه» یا همان اخراج پناهجویان افغان به کشورشان بحث شده است. این در حالی است که قوانین بین‌المللی صراحتا بازگرداندن اجباری افراد به مکان‌هایی را که در آن با خطر واقعی شکنجه، آزار و اذیت یا تهدید جانی مواجه می‌شوند، ممنوع کرده است.

فرشته عباسی تاکید کرد که افغانستان به هیچ وجه کشور امنی برای بازگشت اجباری پناهجویان نیست و شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهد نیروهای امنیتی طالبان افرادی را که به این کشور بازگردانده شده‌اند، بازداشت کرده و تحت شکنجه قرار داده‌اند. علاوه بر این، طالبان آزادی رسانه‌ها را به شدت سرکوب کرده و منتقدان و مدافعان حقوق بشر را به طور خودسرانه بازداشت می‌کند. این گروه همچنین دختران و زنان را از تحصیلات متوسطه و دانشگاهی محروم کرده و محدودیت‌های شدیدی بر اشتغال و رفت‌وآمد آنان اعمال کرده است؛ موضوعی که باعث شده کشورهایی مانند سویدن، دنمارک، اتریش و هالند به سرپرستی راب جتنه، نخست‌وزیر هالند و کریستین استوکر، صدراعظم اتریش، به زنان افغان صرفا بر اساس جنسیت و ملیتشان حق پناهندگی اعطا کنند.

بر اساس گزارش فرشته عباسی، مشکلات پناهجویان بازگشته به افغانستان تنها به شکنجه و بازداشت محدود نمی‌شود. کسانی که پیش از این به طور دسته‌جمعی از پاکستان و ایران اخراج شده و به کشور بازگشته‌اند، اغلب بدون هیچ سرمایه، مسکن یا دسترسی به خدمات اولیه وارد افغانستان می‌شوند. این پناهجویان در کشوری که با فروپاشی اقتصادی، کاهش کمک‌های بین‌المللی، بیکاری گسترده، خشکسالی و سرکوب همه‌جانبه دست‌وپنجه نرم می‌کند، برای بقا می‌جنگند.

او تاکید کرد هم‌زمان با محکوم کردن رفتارهای طالبان، همکاری با این گروه برای اخراج پناهجویان به یک محیط خطرناک، تضادی آشکار در سیاست‌های اتحادیه اروپا است و بروکسل باید فورا تمامی طرح‌های اخراج اجباری را متوقف کند.

مگنوس برونر، کمیسار امور داخلی و مهاجرت اتحادیه اروپا پیشتر از طرح جنجالی دعوت از نمایندگان طالبان به بروکسل دفاع کرده بود. او گفت که اتحادیه اروپا برای بازگرداندن پناهجویان ردشده افغان به کشورشان «چاره‌ای جز گفت‌وگو با طالبان ندارد.»

بخشی از هدف این سفر، کاهش نگرانی‌های اسرائیل درباره احتمال فروش جنگنده‌های رادارگریز پیشرفته اف-۳۵ به ترکیه است.

هنوز مشخص نیست که آیا این برنامه‌ها در پی حملات امریکا به ایران در طول شب گذشته تغییر خواهد کرد یا نه.

فرماندهی مرکزی امریکا روز سه‌شنبه در پیامی در اکس اعلام کرد که ارتش امریکا مجموعه‌ای از حملات را علیه ایران آغاز کرده است. به گفته این فرماندهی، این حملات در پاسخ به حملات ایران به سه کشتی تجاری انجام شده که از تنگه هرمز عبور می‌کردند.

این نهاد نظامی امریکا، حملات ایران را «بی‌دلیل، خطرناک و نقض آشکار آتش‌بس» توصیف کرد.

در بیانیه سنتکام جزئیاتی درباره محل حملات، اهداف مورد حمله یا میزان خسارات احتمالی منتشر نشده است.

مقام‌های ایرانی تاکنون به این ادعا واکنشی نشان نداده‌اند. اما رسانه‌های حکومتی در ایران از شنیده شدن صدای انفجارهای متعدد در سیریک در جنوب ایران خبر دادند.

• 

  ارتش امریکا: با مهمات هدایت‌شونده دقیق، به بیش از ۸۰ هدف در ایران حمله کردیم

این دیدار که آخرین بازی مرحله یک‌هشتم نهایی بود، سه‌شنبه در ونکوور برگزار شد. هر دو تیم با هدف تکرار بهترین عملکرد تاریخی خود در جام جهانی وارد میدان شدند، اما بازی در ۱۲۰ دقیقه گلی نداشت و فرصت‌های جدی کمی روی دروازه‌ها ایجاد شد.

رومن وارگاس ضربه پنالتی سرنوشت‌ساز سوئیس را به گل تبدیل کرد تا این تیم پس از ۱۲۰ دقیقه فوتبال کم‌فروغ و کم‌موقعیت، جواز حضور در جمع هشت تیم برتر مسابقات را کسب کند.

کلمبیا که با صدرنشینی در گروه خود و تنها یک گل خورده به جمع ۱۶ تیم برتر رسیده بود، بار دیگر با دفاعی منظم ظاهر شد. با این حال، سوئیس نیز با اتکا به نظم تیمی و درخشش بازیکنانی چون یوهان مانزامبی، اجازه نداد حریف امریکای جنوبی بر بازی مسلط شود.

سوئیس در مرحله یک‌چهارم نهایی به مصاف مدافع عنوان قهرمانی، آرژانتین، خواهد رفت. برنده این دیدار در مرحله نیمه‌نهایی با برنده مسابقه نروژ و انگلیس روبه‌رو می‌شود.