د سقوط ورځې؛ دوو امریکایي قوماندانانو کابل ته د طالبانو د ننوتلو په تړاو بې‌پروایي کړې

نوموړي د یوې پوښتنې په ځواب کې چې ایا اوس طالبان او امریکایان په خپلو کې امنیتي همکاري لري، ویلي چې دی په دې اړه معلومات نه‌لري، خو په ټکو یې چې که په سیاسي او سوداګریزه برخه کې چې دا مهال لومړیتوب لري پرمختګ وشي، مثبت ګام دی.

نوموړي وویل: «موږ تر اوسه په بېلابېلو برخو کې له بندیزونو سره مخامخ یو، زموږ د مشرانو نومونه لا هم د هغوی په تور لیست کې دي، په بانکي سېسټیمونو تحریمونه پر خپل ځای دي او د افغانستان پیسې کنګل شوي دي.»

دغه طالب چارواکي همدا راز ویلي چې طالبان د دوحې تړون له مخې دې ته ژمن دي چې د افغانستان له خاورې به د امریکا او د هغوی د متحدینو پر پر وړاندې هېڅ ډول ګواښ نه پیښیږي.

نوموړي همدا راز ویلي چې په افغانستان کې د داعش په ګډون هېڅ یوه وسله‌واله ډله فعاله حضور نه‌لري او د افغانستان امنیت اوس ان د سیمې د هېوادونو په پرتله ښه دی.

دا په داسې حال کې ده چې پرون د دغې ډلې ویاند له یوې سیمه‌ییزې راډیو سره په مرکه کې ویلي چې دا ډله د یوه منظم پلان له مخې هڅه کوي، څو افغانستان د نړۍ او سیمې په اقتصادي څلورلارې بدل کړي. نوموړي زیاته کړې: «که موږ په دې پلان کې بریالي شوو، د افغانستان امنیت خپله ټینګېږي، ځکه د ټولو هېوادونه ګټه ده.»

مقاله کې زیاته شوې، طالبانو په نړۍوالو غونډو کې ژمنه کړې وه چې د افغانستان خاوره به د ترهګرو پر پټن‌ځای نه بدلوي، خو اوس طالبانو په ښکاره توګه د خپلو دغو ژمنو برعکس دي او جدي سرغړونې یې پیل کړي. وایي، پر کابل واکمنو د ترهګرۍ او امنیتي ګواښونو ډېرېدو ته په ښکاره توګه د پراخوالي لارې چارې برابرې کړي دي.

د پاکستان د بهرنیو چارو وزیر اسحاق ډار په وروستۍ درې‌اړخیزه غونډه کې چې د چین استازو هم په کې ګډون کړی و، په ښکاره له طالبانو غوښتي چې یا دې د دوی ضد «ټي‌ټي‌پي» وسله‌والو د مهار لپاره اقدام وکړي او یا دې هم د دغه وسله‌والې ډلې غړي پاکستان ته وسپاري.

ورځپاڼه لیکي چې چین هم څو ځله د افغانستان له خاورې د ترهګرۍ د پراخېدو په اړه خبرداری ورکړی او ویلي یې دي چې د مېلیاردونو ډالرو پرمختیایي پروژې، په ځانګړي ډول د «یو کمربند، یوه لار» سترې طرحې، د همدې ناامنۍ له امله ځنډېدلې دي.

شنونکي باور لري چې طالبان په دې بې‌ پروایۍ سره نه یوازې د افغانانو ګټې قرباني کړي، بلکې خپله بقا یې هم تر پوښتنې لاندې راوستې ده. د کارپوهانو په وینا، د طالبانو او «ټي‌ټي‌پي»‌ اړیکې لا هم د تېر وخت تر اغېز لاندې دي او دغه حالت د دوی په نابودۍ تمامېدلای شي، ځکه همدا ډلې په راتلونکې کې د افغان طالبانو پر وړاندې هم وسله پورته کولای شي.

مقاله کې وړاندې لیکل شوي، طالبان باید د تقابل پر ځای یو روښانه او قاطع دریځ غوره او ثابته کړي چې د افغانستان او سیمې امنیت یې په لومړیتوب کې دی. په پای کې ویل شوي چې اوس وخت د یوې غوڅې پرېکړې وخت رارسېدلی، طالبان به یا د نړۍوالو ټولنې په څنګ کې د ترهګرۍ پر ضد ودرېږي او یا به هم د خپلې بې غورۍ درنې پایلې ګوري.

په مطلب کې راغلي چې:« څلور کاله کېږي چې امریکا د افغانستان له خاورې خپل وروستی سرتېری وویست. دغه وتل د یوې داسې جګړې پای و چې له دوه ټریلیونو ډالرو ډېر لګښت یې درلود، افغانستان په‌کې وران او زرګونه افغانان په‌کې ووژل شول، خو څلور کاله وروسته لاهم افغانستان د جګړې له میراث، اقتصادي کړکېچ او نړۍوالې انزوا سره مخامخ دی.»

په مطلب کې همدا راز راغلي چې امریکا پر افغانستان د وسله‌والو ترهګرو د ځپلو او د طالبانو د رژیم د نسکورېدو په موخه برید وکړ، خو له شاوخوا دوو لسیزو وروسته بیا طالبان د واک په ګدۍ کیناستل.

په مطلب کې د افغانستان اوسني وضعیت ته په اشارې سره ویل شوي پر افغانستان د امریکا برید یوه ستراتیژیکه تیروتنه وه چې بیه یې ټول افغانان پرې کوي.

د ایران دولتي انټرنېټي او ټلوېزوني شبکه «پرپېس ټي‌وي» چې په انګلیسي او فرانسوي ژبو نشرات کوي، د مطلب په پای کې ویلي دا چې افغانستان په اوس کې له اقتصادي او سیاسي پلوه له لویو ننګونو سره مخامخ دی دا پخپله په افغانستان کې د امریکا د ماموریت د ناکامۍ ښکاره بېلګې دي.

څلور کاله وړاندې د اګست پر ۳۰مه له افغانستان څخه د امریکايي ځواکونو وروستى سرتېرى ووت او په افغانستان کې د امریکا دوه لسیزې پوځي حضور رسماً پای ته ورسېد؛ هغه حضور چې امریکایانو یې ننګه کړې، خو ځینې پر وړاندې نیونکي لري.

طالبانو د روانې واکمنۍ په لومړیو ورځو کې د نوي تعامل د پیل ژمنې کړې وې، خو اوس هر څه برعکس دي. د مقالې د لیکوال په باور، پر کابل د واکمنو عمومي بښنه، د یوه ټول‌ګډوني اسلامي حکومت جوړول، د ښځو د حقونو خوندیتوب، د رسنیو د ازادۍ او د افغانستان د خاورې نه د نورو هېوادونو پر ضد د نه استفاده موضوع هم دغو ژمنو کې شامل وو چې عمل پرې نه دی شوی. وایي، دا ژمنې یوازې په کاغذ پاتې شوې او د‌ طالبانو د موقتي حکومت جوړښت هم انحصاري پاتې شو.

همدا راز ښځې او نجونې له زده‌کړو او کار څخه محرومې شوې، رسنۍ تر سخت فشار لاندې راغلې او سخت‌دریځه ډلو بیا د فعالیت زمینه ومونده.

د طالبانو دغو ناکاره سیاستونو پایله نړۍواله انزوا وه. د روسیې له‌خوا د طالبانو په رسمیت پېژندنه هم د سیمه‌ییزو همکاریو دروازې پرانېستو ته پرېنښودې. افغانستان سره له دې چې د شانګهای د همکارۍ سازمان ناظر غړی دی، د یاد سازمان وروستۍ غونډې ته چې د اګسټ له ۳۱مې تر د سپټمبر لومړۍ نېټې د چین په تیانجین کې ترسره کېږي پر کابل واکمنه ډله ورته نه ده وربلل شوې. مقاله کې د نه بللو دا مساله په ښکاره توګه د څرګندې بې باور نښې بلل شوي دي.

په همدې مهال، د امو سیند د تېلو ۲۵کلن قرارداد لغوه کېدو هم اندېښنې راپورته کړي دي. طالبانو د چین له «افچین» کمپنۍ سره د ۵۴۰ میلیونه ډالرو تړون لغوه کړ او د لویو قدرتونو پر ځای یې اوس د منځنۍ اسیا کوچنیو شرکتونو ته مخه کړې ده؛ یو اقدام چې کارپوهان یې د اقتصادي ضعف او بې‌ثباتۍ نښه بولي.

ډان ورځپاڼه زیاتوي چې پر طالبانو یوازې د امریکا فشار نشته، بلکې چین هم پر دې ډلې د لویو اقتصادي پروژو د عملي کولو باور نه‌لري. بیجېنګ تر اوسه افغانستان د «چین-پاکستان اقتصادي دهلېز» له ستر پلان څخه هم بهر ساتلی او یوازې پر محدودو دوه اړخیزو اړیکو یې بسنه کړې ده.

کارپوهان باور لري چې طالبان د بې‌باورۍ فضا د ماتولو لپاره یوازې پر اقتصادي تړونونو تکیه کړې، په داسې حال کې چې نړۍواله ټولنه د سیاسي او ټولنیزو اصلاحاتو تمه هم لري. یوه بنسټیزه پوښتنه لا هم پر ځای پاتې ده چې ایا د طالبانو مشرتابه د دې حقیقت د منلو لپاره چمتو دی او که به افغانستان د نورو کلونو لپاره هم د انزوا او بې‌باورۍ په زنځیر کې همداسې بند پاتې وي؟

د اوکراین د جګړې له پیل راهیسې د روسیې فضایي حریم د ډېرو لوېدیځو هوایي شرکتونو لپاره تړل شوی دی. دا اوس د امریکا هوایي شرکتونو لپاره دا معنا لري چې باید ډېر اوږده او غېر مستقیمې لارې وکاروي، چې له امله یې د پرواز وخت زیات او د سون توکو لګښت لوړ شوی دی.

د منځني ختیځ ډېری سیمې دا مهال د پرواز لپاره خطرناکې دي، ځکه چې توغندي ډېر توغول کېږي.

همداراز هند او پاکستان هم سږ کال خپل هوایي حریمونه یو پر بل بند کړل.

د دې ټولو ستونزو له امله، د اروپا او اسیا ترمنځ د هوا له لارې خوندي تګلاره نادره شوې ده.

که څه هم د تېرو څو لسیزو جګړو پر مهال د افغانستان له فضا څخه الوتنې کمې تېرېدې اوس مهال خطر کم ګڼل کېږي.

له همدې امله ډېری هوايي شرکتونه د دې پر ځای چې د ایران یا نورو ناامنو سیمو له لارې تګ وګړي، خپلې الوتکې د افغانستان پر فضا تېروي.

په افغانستان کې د طالبانو له واک څخه دوه کاله وروسته امریکا د مقرراتو نرمول پیل کړل، چې له مخې به یې سوداګریزو هوایي شرکتونو ته اجازه ورک‍ړل شي، چې د افغانستان په اوږدو کې په داسې لارو الوتنه وکړي چې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ لارې لنډې او د تېلو لګښت ورسره کم شي.

پر افغانستان د طالبانو د بیا واکمنېدو سره سم هوايي شرکتونو له دې فضا څخه له تېرو ډډه کول او د هېواد هوايي کنټرول هم بند شوی و.

د ایران او اسراییل ترمنځ د توغندیو او بې پیلوټه الوتکو تر بریدونو وروسته هوايي شرکتونو خپل فضايي مسیرونه خطرناک ګڼل. د امریکا د ملکي‌ هوايي چلند ادارې امریکايي شرکتونو ته اجازه ورکړې، چې د افغانستان د شمال ختیځ له لارې د واخان دهلېز یوه نرۍ فضايي مسیر وکاروي. 

طالبانو د دې بدلون څخه سمدلاسه ګټه پورته کړې.

د کابل چارواکو د هرې الوتنې لپاره، که لویه تجارتي وي یا شخصي جېټ، د یوه پرواز په بدل کې ۷۰۰ ډالر ټاکلي دي.

دا فیس ورکول تر هغو چې یو پرواز ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ میله اوږده فاصله طی کوي ارزانه تمامېږي.

د پخواني جمهوري حکومت پر مهال دا بیې ارزانه وې او شاوخوا ۴۰۰ الوتنې هره ورځ د افغانستان له فضا څخه تېرېدې، چې دا به یې شاوخوا ۲۸۰,۰۰۰ ډالره عاید راووړ.

په ۲۰۲۱ کال کې کله چې طالبان واک ته ورسېدل، دا شمېر نږدې صفر ته راښکته شو.

اوس چې پروازونه بېرته شروع شوي، دا د طالبانو لپاره یوه مهمه عایداتي سرچینه ګرځېدلې ده.

دا په داسې حال کې ده، چې د طالبانو د ټرانسپورټ او هوايي چلند وزارت روان کال ویلي و چې په تېر لمریز کال کې د افغانستان له فضا نه ۹۶ زره او ۵۰۰ عبوري الوتنې تېرې شوې دي. یادې ډلې همداراز ویلي چې په هرو ۲۴ ساعتونو کې د افغانستان دننه او دباندې ۲۰۰ الوتنې کېږي.