د دې بنسټ په وینا، دا موندنې ښيي چې د طالبانو او بهرنیو وسلهوالو ډلو ترمنځ اړیکې لا هم دوام لري. دغه معلومات د «طالبانو د رهبرۍ د پلټنه» په نوم د یوې پراخې پروژې برخه ده، چې د طالبانو د څه باندې ۱۲۰۰غړو او چارواکو معلومات پکې راټول شوي دي.
راپور زیاتوي چې د څېړل شوو پروفایلونو له ۲۰سلنې څخه زیاتو کې د چاودېدونکو توکو کارول، ځانمرګي بریدونه یا له وسلهوالو ډلو سره اړیکې ثبت شوي دي.
په ورته وخت کې، دغه بنسټ وایي چې یوازې ۶۷کسان، چې شاوخوا ۵،۷سلنه جوړوي، د نړیوالو بندیزونو لاندې دي. دا بندیزونه د ملګري ملتونه، متحده ایالاتو، بریتانیا، فرانسه او اروپايي ټولنې له لوري لګول شوي دي.
سره له دې، د طالبانو د کابینې ډېری غړي په همدې بندیزونو کې شامل دي، چې د شنونکو په اند د طالبانو نړیواله سیاسي انزوا څرګندوي.
د قبایلي جوړښت له مخې، نورزي، اسحاقزي، بارکزي او انډر قبیلې په جنوب او شمال کې پراخ نفوذ لري، په داسې حال کې چې په ختیځ او مرکزي سیمو کې ځدران، احمدزي-کوچي، پشهيي، خوګیاني او سلیمانخېل قبیلې مهم رول لوبوي.
راپور همدارنګه ښيي چې نږدې ۸۰سلنه د طالبانو لوړپوړي او منځني چارواکي پوځي مخینه لري. سربېره پر دې، د واک په جوړښت کې د ۲۴تر ۳۸کلونو پورې ځوان نسل هم مهم حضور لري، چې د راپور په وینا که څه هم یو څه نرم لیدلوري لري، خو لا هم د طالبانو ایډیولوژیک اصولو ته ژمن دی.
د دندو د وېش له اړخه، زیات تمرکز د محلي امنیت او ولایتي ادارو پر مدیریتي بستونو دی، په داسې حال کې چې د بشري حقونو برخه په اداري جوړښت کې تر ټولو لږه ونډه لري.
په ورته وخت کې، د بوش څېړنیز مرکز یوه جلا څېړنه ښيي چې د د ملګرو ملتونو د امنیت شورا د ۱۹۸۸پرېکړهلیک له مخې، ۱۳۵د طالبانو لوړپوړي مشران او پنځه اړوند بنسټونه د بندیزونو په لېست کې شامل دي.
خو دغه مرکز د ځینو کسانو لپاره د بندیزونو د معافیت د دوام په اړه اندېښنه څرګنده کړې ده.
په ټوله کې، د منځني ختیځ انستیتوت موندنې ښيي چې د طالبانو د بیا واک ته رسېدو له څو کلونو وروسته هم د نړیوالو وسلهوالو شبکو سره اړیکې او تړلې، تر ډېره پوځي بڼه لرونکې جوړښت د نړیوالې ټولنې او طالبانو ترمنځ د تعامل له مهمو ننګونو څخه شمېرل کېږي.